←
गुरुवार, 23 ऑगस्ट 2018
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 197

जेथें हे विषय विसरले । इंद्रियें आपणपें विसरलीं । तेथें मनही हारपलें । आपणया आपण ॥

"Where these objects are forgotten, the senses forget their own nature, and there the mind too is lost within itself."

विषय Noun
Vishaya
इंद्रियांचे उपभोग्य पदार्थ
Sensory objects
विसरले Verb
Visarale
विसर पडला
Forgotten
इंद्रियें Noun
Indriye
ज्ञानेंद्रिये
Senses
हारपलें Verb
Harapale
हरवून गेले किंवा विलीन झाले
Lost or merged
आपणया Pronoun
Aapanaya
स्वतःमध्ये
In oneself

💡 अर्थ

जहाँ ये विषय विस्मृत हो जाते हैं, इंद्रियाँ स्वयं को भूल जाती हैं, वहाँ मन भी स्वयं में ही लीन हो जाता है।

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीमध्ये संत ज्ञानेश्वर महाराज स्थितप्रज्ञाच्या अत्युच्च अवस्थेचे वर्णन करत आहेत. जेव्हा एखादा साधक आत्मसाक्षात्काराच्या स्थितीत पोहोचतो, तेव्हा त्याला बाह्य जगातील शब्दादी विषयांचे भान राहत नाही. त्याची इंद्रिये जी एरवी बाह्य सुखांकडे धावत असतात, ती अंतर्मुख होऊन आपले वेगळेपण विसरतात. शेवटी, ज्या मनामुळे संकल्प-विकल्प निर्माण होतात, ते मन देखील आत्मस्वरूपात विलीन होते. ही अवस्था म्हणजे द्वैताचा नाश आणि केवळ अद्वैत आनंदाचा अनुभव होय.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखाद्या कामात पूर्णपणे एकाग्र होतो, तेव्हा आपल्याला आजूबाजूच्या गोंगाटाचा किंवा तहान-भुकेचा विसर पडतो. हीच एकाग्रता जर आपण ध्यानामध्ये लावली, तर मानसिक ताण कमी होऊन खरी शांती मिळते.

📌 संदर्भ

आत्मसाक्षात्कार झालेल्या व्यक्तीची स्थिती कशी असते, जिथे मन आणि इंद्रिये आत्मस्वरूपात विलीन होतात, याचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 32

जेथ कामक्रोधांचीं नांवें । सांडिलीं असती स्वभावें । जेथ मन हें मनपणें विसरे ॥ ३२ ॥

"Where the names of desire and anger are naturally abandoned; where the mind forgets its own identity."

कामक्रोधांचीं Noun
Kāmakrōdhāñcīṁ
काम आणि क्रोध यांची
of desire and anger
सांडिलीं Verb
Sāṇḍilīṁ
त्यागलेली किंवा सोडलेली
abandoned or cast off
स्वभावें Adverb
Svabhāvēṁ
नैसर्गिकरित्या
naturally
मनपणें Noun
Manapaṇēṁ
मनाचे अस्तित्व किंवा मीपणा
the state of being a mind
विसरे Verb
Visarē
विसरून जाते
forgets

💡 अर्थ

वह स्थिति जहाँ काम और क्रोध के नाम तक स्वाभाविक रूप से छूट जाते हैं और जहाँ मन अपना 'मन-पन' (अस्तित्व) भूल जाता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मस्थितीचे किंवा ब्रह्मस्थितीचे वर्णन करत आहेत. जेव्हा एखादा साधक साधनेच्या उच्च शिखरावर पोहोचतो, तेव्हा त्याच्या अंतःकरणातून काम आणि क्रोध हे विकार नैसर्गिकरित्या गळून पडतात. इतकेच नाही, तर त्याचे मन देखील स्वतःचे चंचल अस्तित्व विसरून परमात्म्यात विलीन होते. ही अवस्था म्हणजे द्वैताचा नाश होऊन अद्वैताचा अनुभव येणे होय, जिथे मनाचा 'मी'पणा पूर्णपणे संपतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखाद्या कठीण प्रसंगात रागावर नियंत्रण मिळवतो आणि शांत राहतो, तेव्हा आपल्याला या ओवीचा अर्थ समजतो. उदाहरणार्थ, कोणाशी वाद घालण्याऐवजी शांत राहून मनाला स्थिर ठेवणे.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज येथे मुक्तीच्या अशा अवस्थेचे वर्णन करत आहेत जिथे मनाचे सर्व विकार नष्ट होतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 58

यदा संहरते चायं कूर्मोऽङ्गानीव सर्वशः । इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यस्तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥

आणि आपुलिया स्वेच्छा। इंद्रियें आवरूनि रया। जैसा कूर्मु अंगां आपुलिया। संकोचूनि राहे॥

"And by one's own will, restraining the senses, just as a tortoise remains by contracting its limbs."

स्वेच्छा Noun
Sveccha
स्वतःची इच्छा
One's own will
इंद्रियें Noun
Indriye
ज्ञानेंद्रिये
Senses
आवरूनि Verb
Avaruni
आवरणे किंवा मागे खेचणे
Restraining or withdrawing
कूर्मु Noun
Kurmu
कासव
Tortoise
संकोचूनि Verb
Sankochuni
आकसून किंवा संकुचित करून
Contracting or withdrawing into oneself
अंगां Noun
Anga
अवयव
Limbs or body parts

💡 अर्थ

जैसे कछुआ अपने अंगों को सब ओर से समेट लेता है, वैसे ही जब यह पुरुष इंद्रियों के विषयों से इंद्रियों को सब प्रकार से हटा लेता है, तब उसकी बुद्धि स्थिर होती है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्थितप्रज्ञाचे (ज्याची बुद्धी स्थिर आहे असा पुरुष) अत्यंत सुंदर लक्षण सांगतात. ते कासवाचे उदाहरण देतात. कासव जेव्हा धोक्याची जाणीव होते किंवा स्वतःच्या इच्छेने आपले हात, पाय आणि डोके आपल्या कडक कवचात ओढून घेते, तेव्हा ते पूर्णपणे सुरक्षित असते. त्याचप्रमाणे, जो साधक बाह्य जगातील विषयांच्या (शब्द, स्पर्श, रूप, रस, गंध) मोहात न पडता, आपल्या इंद्रियांवर पूर्ण ताबा मिळवतो आणि त्यांना अंतर्मुख करतो, त्याची प्रज्ञा किंवा बुद्धी आत्मस्वरूपात स्थिर होते. हे इंद्रियदमन कोणत्याही दबावाखाली नसून 'स्वेच्छेने' आणि सहजपणे घडते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात अभ्यासावर किंवा कामावर लक्ष केंद्रित करताना मोबाईल किंवा टीव्हीच्या मोहापासून स्वतःला दूर ठेवणे, हे या ओवीचे व्यावहारिक उदाहरण आहे. जसे कासव स्वतःला वाचवण्यासाठी अंगे आत घेते, तसे आपण प्रगतीसाठी अनावश्यक गोष्टींपासून मन बाजूला काढले पाहिजे.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञ मनुष्य कसा ओळखावा, या अर्जुनाच्या प्रश्नाला उत्तर देताना श्रीकृष्ण इंद्रियनिग्रहाचे महत्त्व स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा