दुसऱ्याचे दुःख पाहून हसणाऱ्यांना भविष्यात स्वतःवर येणाऱ्या संकटाची जाणीव नसते.
राजूच्या नोकरी गेल्यावर हसणाऱ्या सुनीलला हे माहीत नव्हते की पुढच्या महिन्यात त्याचीही कंपनी बंद होणार आहे; यालाच म्हणतात आधणातले रडतात आणि सुपातले हसतात.
अशक्य गोष्टींची कल्पना करून वेळ वाया घालवणे.
जर पाऊस पडला नसता तर मॅच जिंकलो असतो, असे म्हणणाऱ्यांना आत्याबाईला मिशा असत्या तर त्यांना काका म्हटले असते, हेच लागू पडते.
स्वतःची प्रगती स्वतःच्याच कष्टावर अवलंबून असते.
दुसऱ्याकडून मदतीची अपेक्षा करण्यापेक्षा स्वावलंबनाने काम पूर्ण करावे, कारण शेवटी आपला हात जगन्नाथ हेच खरे आहे.
ऐश्वर्य किंवा संपत्ती असूनही ती वापरण्याची वृत्ती किंवा सामर्थ्य नसणे.
करोडपती असूनही तो माणूस कंजूसपणे जगतो, हे पाहून लोक म्हणतात सोन्याचे कडे पण लोखंडाचे हात.
मिळालेल्या थोड्याशा माहितीवरून मोठ्या गोष्टीचा अचूक अंदाज लावणे.
हुशार पोलीस अधिकाऱ्याने केवळ एका साध्या धाग्यावरून चोराला पकडून सुतावरून स्वर्ग गाठला.
एखाद्या गोष्टीच्या परिणामाबद्दल निश्चिती नसणे किंवा नशिबावर सोडून देणे.
त्याने कसलीही तयारी न करता परीक्षा दिली, त्याचे धोरण म्हणजे शिजलं तर शिजलं नाही तर उपवास असेच होते.
साधे काम जमत नसताना मोठ्या कामात उडी घेणे किंवा धोका पत्करणे.
पोहता येत नसताना तो समुद्रात उतरला, जणू विंचवाचा मंत्र येईना आणि सापाला हात लावी.
काम किंवा प्रसंग संपून गेल्यावर मदतीला धावणे किंवा उपाय सुचवणे.
पाऊस पडून पीक जळून गेल्यावर सरकारने नुकसान भरपाई जाहीर केली, हे म्हणजे वरातीमागून घोडे पाठवण्यासारखे आहे.
एखाद्या मोठ्या माणसाने खूप आशा दाखवून प्रत्यक्षात काहीच न देणे.
नेत्याने निवडणुकीत मोठी आश्वासने दिली, पण निवडून आल्यावर मात्र राजा उदार झाला आणि हाती भोपळा दिला असा अनुभव आला.
खूप खर्चिक पण निरुपयोगी वस्तू किंवा गोष्ट सांभाळणे.
ती जुनी कार दुरुस्त करायला एवढा खर्च येतोय की ती सांभाळणे म्हणजे पांढरा हत्ती पोसण्यासारखे झाले आहे.
मूळ मालकापेक्षा किंवा जबाबदार माणसापेक्षा त्याच्या हाताखाली काम करणारा माणूस जास्त डामडौल दाखवतो.
साहेब शांत आहेत पण त्यांचा शिपाई मात्र सगळ्यांवर हुकूमत गाजवतो, यालाच म्हणतात चहापेक्षा किटली गरम.
दिलेल्या सल्ल्याकडे किंवा उपदेशाकडे पूर्णपणे दुर्लक्ष करणे.
आई-वडील कितीही ओरडले तरी समीर एका कानाने ऐकतो आणि दुसऱ्या कानाने सोडून देतो.
