सोमवार, 10 ऑक्टोबर 2033
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 7

अजोऽपि सन्नव्ययात्मा भूतानामीश्वरोऽपि सन् । प्रकृतिं स्वामधिष्ठाय सम्भवाम्यात्ममायया ॥

म्हणोनि मी अजुही होय । आणि अव्ययही परि आहे । परि प्रकृतीसी अधिष्ठूनि येय । मायेच्या योगें ॥

"Therefore, I am unborn and also immutable; but by presiding over My Prakriti, I manifest through Maya."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
अजु Adjective
Aju
जन्मरहित
Unborn
अव्यय Adjective
Avyaya
अविनाशी
Imperishable
प्रकृतीसी Noun
Prakritisi
निसर्गाला किंवा मायेला
To Nature or Maya
अधिष्ठूनि Verb
Adhishthuni
अधिष्ठान करून किंवा आधार घेऊन
Presiding over
योगें Noun
Yoge
साहाय्याने किंवा योगाने
Through or by means of

💡 अर्थ

मी जन्मरहित आणि कधीही न संपणारा (अविनाशी) असूनही, माझ्या मायेचा आधार घेऊन या जगात अवतार घेतो.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून श्रीकृष्णाच्या अवताराचे गुपित उलगडून सांगतात. परमात्मा हा 'अज' म्हणजे ज्याला जन्म नाही आणि 'अव्यय' म्हणजे ज्याचा कधीही नाश होत नाही असा आहे. तो सर्व प्राणिमात्रांचा ईश्वर आहे. तरीही, जेव्हा तो मानवी रूपात प्रकट होतो, तेव्हा तो आपल्या त्रिगुणात्मक मायेचा (प्रकृतीचा) स्वीकार करतो. सामान्य माणसाचा जन्म हा कर्माच्या बंधनामुळे होतो, परंतु ईश्वराचा अवतार हा केवळ त्याच्या इच्छेने आणि जगाच्या कल्याणासाठी असतो. तो मायेला आपल्या ताब्यात ठेवून कार्य करतो, मायेच्या आहारी जात नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपल्या दैनंदिन जीवनात संकटे आली तरी आपल्यातील आत्मशक्ती कधीही नष्ट होत नाही हे लक्षात ठेवावे. उदाहरण: जसा सूर्य ढगांमागे लपला तरी त्याचे अस्तित्व संपत नाही, तसेच कठीण काळातही आपली आंतरिक शक्ती जागृत ठेवून कार्य करत राहावे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण आपल्या दिव्य जन्माचे स्वरूप आणि अविनाशी असूनही ते कसे प्रकट होतात, याचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 88

कर्मण्यकर्म यः पश्येदकर्मणि च कर्म यः । स बुद्धिमान्मनुष्येषु स युक्तः कृत्स्नकर्मकृत् ॥

जेणें आपणयांतें देखिलें । आणि देखतचि अकर्तेपण पावलें । तें कर्मचि अकर्म जालें । सहजें तया ॥

"He who has seen his own self and attained the state of non-doership, for him, action naturally becomes inaction."

जेणें Pronoun
Jene
ज्याने
By whom
देखिलें Verb
Dekhile
पाहिले किंवा अनुभवले
Saw or experienced
अकर्तेपण Noun
Akartrepan
कर्तेपणाचा अभाव
State of non-doership
पावलें Verb
Pavale
प्राप्त झाले
Attained
सहजें Adverb
Sahaje
नैसर्गिकरित्या किंवा सहजपणे
Naturally

💡 अर्थ

ज्याने स्वतःच्या आत्मस्वरूपाला ओळखले आहे आणि ज्याला आपण काहीही करत नाही (अकर्तेपण) याची जाणीव झाली आहे, त्याच्यासाठी कर्म हे सहजपणे अकर्म (बंधमुक्त) होऊन जाते.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मज्ञानाची स्थिती स्पष्ट करतात. जेव्हा एखादा साधक स्वतःच्या शुद्ध स्वरूपाचा अनुभव घेतो, तेव्हा त्याला समजते की शरीर आणि इंद्रिये कर्मे करत असली तरी आत्मा निर्लेप आणि अकर्ता आहे. यालाच 'अकर्तेपण' म्हणतात. अशा स्थितीत केलेली सर्व कर्मे फलाची अपेक्षा नसल्यामुळे आणि अहंकाराचा अभाव असल्यामुळे बंधनास कारणीभूत ठरत नाहीत, म्हणजेच ती 'अकर्म' होतात. ज्ञानी पुरुष कर्मात असूनही कर्माच्या पलीकडे असतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'मी हे केले' असा अहंकार न ठेवता, ते आपले कर्तव्य आहे या भावनेने केल्यास कामाचा ताण येत नाही. उदाहरणार्थ, घरातील कामे करताना ती प्रेमापोटी केल्यास ती ओझे वाटत नाहीत.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज येथे आत्मज्ञानी पुरुषाला कर्मामध्ये अकर्म कसे दिसते आणि तो कर्माच्या बंधनातून कसा मुक्त होतो, याचे विवेचन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 103

म्हणोनि विषय हे सर्वथा । न भजावे पांडुसुता । जे दुःखमूळ अनर्था । ठावो येथ ॥

"Therefore, O son of Pandu, do not indulge in these sensory objects at all; for they are the very root of misery and the abode of all calamities."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇōni
म्हणून
Therefore
विषय Noun
Viṣaya
इंद्रिय सुख/भोग
Sensory objects/pleasures
सर्वथा Adverb
Sarvathā
पूर्णपणे/कधीही
Entirely/In every way
न भजावे Verb
Na bhajāvē
सेवन करू नये/आसक्ती धरू नये
Should not indulge/worship
पांडुसुता Noun
Pāṇḍusutā
पांडूचा पुत्र (अर्जुन)
Son of Pandu (Arjuna)
दुःखमूळ Noun
Duḥkhamūḷa
दुःखाचे मूळ
Root of suffering
ठावो Noun
Ṭhāvo
ठिकाण/स्थान
Abode/Place

💡 अर्थ

म्हणून हे अर्जुना, विषयांचे (इंद्रिय सुखांचे) सेवन कधीही करू नकोस. कारण हे विषय सर्व दुःखांचे मूळ आणि अनर्थाचे ठिकाण आहेत.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत साधकाला सावध करतात. ते म्हणतात की, इंद्रियांच्या विषयांमध्ये मिळणारे सुख हे केवळ आभासी असते. ज्याप्रमाणे विषारी फळ दिसायला आकर्षक असते पण खाल्ल्यावर प्राणघातक ठरते, तसेच विषयसुख सुरुवातीला गोड वाटले तरी ते अंतिमतः दुःखालाच जन्म देते. हे विषय म्हणजे सर्व संकटांचे माहेरघर आहेत. जो मनुष्य या क्षणभंगुर सुखाच्या मागे लागतो, तो स्वतःला दुःखाच्या खाईत लोटतो. म्हणून विवेकी पुरुषाने या विषयांचा पूर्णपणे त्याग करणेच हिताचे आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण अनेकदा जंक फूड, सोशल मीडिया किंवा इतर व्यसनांच्या आहारी जातो. हे क्षणिक आनंद देतात पण आरोग्यासाठी आणि मानसिक शांततेसाठी घातक असतात. या ओवीचा वापर करून आपण स्वतःला अशा तात्पुरत्या सुखांपासून दूर ठेवून दीर्घकालीन ध्येयावर लक्ष केंद्रित करू शकतो.

📌 संदर्भ

इंद्रिय सुखांच्या क्षणभंगुरतेचे आणि त्यांच्यापासून होणाऱ्या त्रासाचे वर्णन करताना ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला सावध करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा