शुक्रवार, 13 ऑगस्ट 2032
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 1, श्लोक 13

तंव तो कुरुवृद्धु पितामहू । जो प्रतापाचा अर्कु प्रदीप्तु । तेणें सिंहनादु केला अद्‍भुतु । शंखु पूरूनि ॥ १३ ॥

"Then the aged grandsire of the Kuru race, the glorious patriarch, blew his conch, roaring like a lion, to hearten Duryodhana."

कुरुवृद्धु Noun
Kuruvruddhu
कुरुवंशातील ज्येष्ठ
Eldest of the Kuru dynasty
पितामहू Noun
Pitamahu
आजोबा (भीष्म)
Grandsire
अर्कु Noun
Arku
सूर्य
Sun
प्रदीप्तु Adjective
Pradiptu
तेजस्वी किंवा प्रकाशमान
Radiant or brilliant
सिंहनादु Noun
Simhanadu
सिंहाची गर्जना
Lion's roar
पूरूनि Verb
Puruni
फुंकून (शंख वाजवून)
Having blown

💡 अर्थ

तब कुरुवंश के वृद्ध पितामह भीष्म ने, जो पराक्रम में प्रदीप्त सूर्य के समान हैं, अपना शंख बजाकर सिंह के समान गर्जना की।

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीत संत ज्ञानेश्वर महाराज भीष्म पितामहांच्या शौर्याचे आणि व्यक्तिमत्वाचे वर्णन करतात. भीष्म हे केवळ वयानेच मोठे नव्हते, तर त्यांचे तेज आणि सामर्थ्य सूर्यासारखे प्रखर होते. 'प्रतापाचा अर्कु' या शब्दांतून ज्ञानेश्वर माऊली त्यांच्या अफाट पराक्रमाचा गौरव करतात. युद्धाची घोषणा करण्यासाठी त्यांनी जो शंखनाद केला, तो इतका प्रचंड आणि आत्मविश्वासपूर्ण होता की त्याला 'सिंहनाद' (सिंहाची गर्जना) म्हटले गेले आहे. हे त्यांच्या निर्भयतेचे आणि कौरव सैन्याचे नेतृत्व करण्याच्या त्यांच्या दृढनिश्चयाचे प्रतीक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखाद्या कठीण कार्याची सुरुवात करतो, तेव्हा आपल्या मनात भीष्म पितामहांसारखा आत्मविश्वास आणि स्पष्टता असावी. उदाहरणार्थ, एखाद्या मोठ्या स्पर्धेत किंवा परीक्षेला सामोरे जाताना, भीती न बाळगता पूर्ण तयारीने आणि धैर्याने आपली उपस्थिती दर्शवणे आवश्यक आहे.

📌 संदर्भ

संजय धृतराष्ट्राला युद्धाच्या मैदानावरील दृश्य सांगत आहे, जिथे भीष्म पितामहाने दुर्योधनाला धीर देण्यासाठी शंखनाद केला.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 74

तरी कर्माचेनि नांवे । जे जे काही निपजे स्वभावें । ते कर्मचि पैं जाणावें । धनुर्धरा ॥

"Therefore, whatever arises naturally in the name of action, know that to be Karma, O Archer."

कर्माचेनि Noun
karmāceni
कर्माच्या
of action
निपजे Verb
nipaje
घडते किंवा निर्माण होते
is produced or happens
स्वभावें Adverb
svabhāveṃ
नैसर्गिकरीत्या किंवा सहजपणे
naturally or by nature
जाणावें Verb
jāṇāveṃ
ओळखावे किंवा समजावे
should be known
धनुर्धरा Noun
dhanurdharā
हे अर्जुना (धनुष्य धारण करणाऱ्या)
O Archer (Arjuna)

💡 अर्थ

हे अर्जुन, कर्म के नाम पर जो कुछ भी स्वाभाविक रूप से उत्पन्न होता है, उसे ही कर्म समझना चाहिए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माची मूलभूत व्याख्या स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, या जगात कर्माच्या नावाने जे काही स्वाभाविकपणे घडते किंवा निर्माण होते, त्यालाच कर्म मानले पाहिजे. कर्माचे स्वरूप अत्यंत सूक्ष्म आहे. केवळ हातापायांनी केलेली हालचाल म्हणजे कर्म नव्हे, तर निसर्गतः घडणाऱ्या सर्व क्रिया कर्माच्या कक्षेत येतात. अर्जुनाला कर्माचे मर्म सांगताना ज्ञानेश्वर महाराज स्पष्ट करतात की, कर्माची व्याप्ती समजून घेणे हे आत्मज्ञानासाठी आवश्यक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण आपली कामे ओझे न मानता ती नैसर्गिक कर्तव्ये म्हणून करावीत. उदाहरणार्थ, श्वास घेणे जसे नैसर्गिक आहे, तसेच आपले विहित कर्तव्य (अभ्यास किंवा नोकरी) सहजतेने आणि फळाची अपेक्षा न ठेवता करावे.

📌 संदर्भ

चौथ्या अध्यायात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्म आणि अकर्माचे गुपित सांगत आहेत. ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे 'कर्म' कशाला म्हणावे, याची स्पष्टता करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 32

जेथ आत्मानुभवु थिरावला । तोचि योगु पूर्ण जाहला । मग कर्माचा ठावो पुसला । आपोआप ॥

"Where the experience of the Self has become steady, that Yoga alone is complete; then the trace of Karma is automatically erased."

जेथ Adverb
Jetha
जेथे
Where
आत्मानुभवु Noun
Atmanubhavu
आत्मसाक्षात्कार
Self-realization
थिरावला Verb
Thiravala
स्थिर झाला
Became steady
पूर्ण Adjective
Purna
संपूर्ण
Complete
ठावो Noun
Thavo
अस्तित्व किंवा पत्ता
Trace or existence
पुसला Verb
Pusala
मिटला किंवा नाहीसा झाला
Erased or vanished

💡 अर्थ

जब आत्म-अनुभव स्थिर हो जाता है, तब वह योग पूर्ण हो जाता है; फिर कर्म का अस्तित्व अपने आप मिट जाता है।

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत योगाच्या पूर्णत्वाचे लक्षण सांगत आहेत. जेव्हा साधकाला 'मी देह नसून आत्मा आहे' हा अनुभव केवळ बुद्धीने नाही तर प्रत्यक्ष अनुभूतीने स्थिर होतो, तेव्हा तो योग सिद्ध झाला असे मानले जाते. अशा अवस्थेत साधक कर्माच्या पलीकडे जातो. त्याला कर्माची फळे किंवा बंधने बाधत नाहीत, कारण त्याचे 'मी करतो' हे कर्तृत्व संपलेले असते. आत्मज्ञानामुळे कर्माचे अस्तित्वच पुसले जाते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जेव्हा आपण एखादे काम पूर्ण एकाग्रतेने आणि फळाची अपेक्षा न ठेवता करतो, तेव्हा आपल्याला त्या कामाचा ताण जाणवत नाही. उदा. अभ्यास करताना जर आपण विषयाशी एकरूप झालो, तर थकवा जाणवत नाही आणि कर्माचे ओझे वाटत नाही.

📌 संदर्भ

श्रीज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मज्ञानामुळे कर्माची बंधने कशी सुटतात आणि योगाची पूर्णता कशी होते, याचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा