←
रविवार, 27 जून 2032
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 262

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि आचरतां जे सधर्म । तेचि करीं तूं मनोधर्म । राखूनियां ॥ २६२ ॥

"Therefore, perform that action which is appropriate and righteous, maintaining the right state of mind."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Uchit
योग्य / विहित
Appropriate / Proper
कर्म Noun
Karma
कार्य / कर्तव्य
Action / Duty
सधर्म Noun
Sadharma
स्वधर्म / चांगला धर्म
Righteous duty
मनोधर्म Noun
Manodharma
मनाचा निश्चय / वृत्ती
Mental disposition
राखूनियां Verb
Rakhuniya
सांभाळून / राखून
Maintaining / Keeping

💡 अर्थ

इसलिए, जो कर्म उचित है और जिसका आचरण धर्मसम्मत है, उसे ही तुम अपने मन को स्थिर रखकर करो।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे अर्जुनाला (आणि पर्यायाने मानवाला) कर्माचे मर्म समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, मनुष्याने केवळ तेच कर्म करावे जे त्याच्यासाठी 'उचित' म्हणजे विहित आहे. स्वधर्माचे पालन करणे हेच सर्वात मोठे कर्तव्य आहे. कर्म करताना मनाचा समतोल (मनोधर्म) ढळू न देता, फळाची आशा न धरता आणि पूर्ण निष्ठेने ते पार पाडावे. जेव्हा आपण आपले कर्तव्य योग्य रीतीने पार पाडतो, तेव्हा तेच कर्म भक्ती बनते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जसे की विद्यार्थ्यांनी अभ्यास करताना तो केवळ परीक्षेसाठी न करता, आपले कर्तव्य समजून आणि मन एकाग्र करून केल्यास त्यांना उत्तम ज्ञान प्राप्त होते. हेच 'उचित कर्म' आहे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला त्याचे विहित कर्तव्य (स्वधर्म) मन लावून करण्यास सांगत आहेत, याचे निरूपण ज्ञानेश्वर महाराज करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 7

तरी उचित जे कर्म। आणि विहित जे आश्रम। तेथ न सांडिजे धर्म। आचरतां॥

"Therefore, while performing appropriate actions and following the prescribed stages of life, one should not abandon righteousness."

उचित Adjective
Uchita
योग्य किंवा रास्त
Appropriate or proper
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने नेमून दिलेले
Prescribed or ordained
आश्रम Noun
Ashrama
जीवनाची अवस्था किंवा टप्पा
Stage of life
सांडिजे Verb
Sandije
टाकू नये किंवा सोडू नये
Should not abandon
आचरतां Verb
Acharata
कृती करताना किंवा वागताना
While practicing or performing
धर्म Noun
Dharma
कर्तव्य किंवा नीती
Duty or righteousness

💡 अर्थ

मनुष्य को अपने उचित कर्मों और अपने आश्रम के अनुसार निर्धारित कर्तव्यों का पालन करते समय धर्म (नीति) का त्याग नहीं करना चाहिए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने कर्माचा त्याग करून संन्यासी होण्यापेक्षा, आपल्या वाट्याला आलेली विहित कर्तव्ये (स्वधर्म) पार पाडणे अधिक महत्त्वाचे आहे. ज्याप्रमाणे आपण ज्या आश्रमात (ब्रह्मचर्य, गृहस्थ इ.) आहोत, त्या आश्रमाचे नियम पाळून आणि योग्य तेच कर्म करून आपण प्रगती साधली पाहिजे. कर्म करताना त्यातला प्रामाणिकपणा आणि नैतिक मूल्ये (धर्म) सोडता कामा नयेत. बाह्यतः कर्म सोडण्यापेक्षा अंतर्यामी आसक्ती सोडणे हाच खरा मार्ग आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर तुम्ही विद्यार्थी असाल, तर अभ्यास करणे हे तुमचे 'उचित कर्म' आहे. अभ्यासाचा कंटाळा करून तो सोडून देणे चुकीचे आहे. उलट, प्रामाणिकपणे अभ्यास करणे हाच तुमचा धर्म आहे. उदाहरण: परीक्षेत यश मिळवण्यासाठी चुकीच्या मार्गाचा अवलंब न करता कष्टाने अभ्यास करणे म्हणजे 'धर्म न सांडता' कर्म करणे होय.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वरीच्या तिसऱ्या अध्यायात, श्रीकृष्णाने अर्जुनाला सांगितलेला कर्मयोग ज्ञानेश्वर महाराज स्पष्ट करत आहेत, जिथे कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा फळाची आशा सोडून कर्तव्य करणे श्रेष्ठ मानले आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 66

जेथ संकल्पाचा कलंकु नाही । आणि कर्माचा पांगु नाही । तेथ ज्ञान आपणचि पाही । प्रकाशत असे ॥

"Where there is no stain of desire and no dependence on action, there knowledge shines by itself."

संकल्पाचा Noun
Sankalpacha
इच्छेचा किंवा फळाच्या आशेचा
of resolve or desire
कलंकु Noun
Kalanku
डाग किंवा दोष
stain or blemish
पांगु Noun
Pangu
अवलंबित्व किंवा गरज
dependence or handicap
आपणचि Adverb
Aapanachi
स्वतःहून
by itself
प्रकाशत Verb
Prakashat
उजळणे किंवा प्रकट होणे
shining or manifesting

💡 अर्थ

जहाँ संकल्प का कोई दोष नहीं होता और कर्मों के फलों पर कोई निर्भरता नहीं होती, वहाँ ज्ञान स्वयं ही प्रकाशित होता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत ज्ञानाच्या प्रकटीकरणाची स्थिती स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, जेव्हा मनुष्याच्या मनात 'मी हे करीन' किंवा 'मला हे फळ मिळावे' असा कोणताही स्वार्थी संकल्प (कलंक) उरत नाही, आणि जेव्हा तो कर्माच्या फळावर अवलंबून राहत नाही (पांगु), तेव्हा त्याचे अंतःकरण शुद्ध होते. अशा शुद्ध आणि शांत अंतःकरणात आत्मज्ञान बाहेरून मिळवावे लागत नाही, तर ते सूर्यासारखे स्वतःहून प्रकाशित होते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात कोणतेही काम करताना 'मला काय मिळेल?' या विचारापेक्षा 'मी हे काम सर्वोत्तम कसे करेन?' यावर लक्ष दिल्यास कामाचा ताण येत नाही आणि बुद्धी अधिक तल्लख चालते. उदाहरणार्थ, परीक्षेत मार्कांचा विचार सोडून फक्त विषयाच्या आकलनावर लक्ष दिल्यास ज्ञान आपोआप मिळते.

📌 संदर्भ

निष्काम कर्म आणि शुद्ध अंतःकरणामुळे आत्मज्ञानाची प्राप्ती कशी होते, याचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा