←
शनिवार, 05 जून 2032
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 42

तरी अर्जुना हे पाही । जेथ संशयासी ठावो नाही । तेथ अज्ञानाचे काही । उरले असे ॥ ४२ ॥

"Therefore, Arjuna, see this; where there is no room for doubt, does any ignorance remain there?"

तरी Adverb
Tari
म्हणून / तर
Therefore
पाही Verb
Pahi
पहा / बघ
See / Observe
संशयासी Noun
Sanshayasi
संशयाला
To the doubt
ठावो Noun
Thavo
स्थान / जागा
Place / Room
अज्ञानाचे Noun
Ajnanache
अज्ञानाचे
Of ignorance
उरले Verb
Urale
शिल्लक राहिले
Remained

💡 अर्थ

हे अर्जुन, देखो; जहाँ संशय के लिए कोई स्थान नहीं होता, वहाँ अज्ञान का कुछ भी शेष नहीं रहता।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत ज्ञानाचे महत्त्व स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, जेव्हा मनुष्याला आत्मज्ञानाची प्राप्ती होते, तेव्हा त्याच्या मनातील सर्व संशय नष्ट होतात. संशय हा अज्ञानाचा परिणाम आहे. ज्याप्रमाणे सूर्य उगवल्यावर अंधाराचा लवलेशही उरत नाही, त्याप्रमाणे ज्ञानाचा प्रकाश पडल्यावर संशय आणि अज्ञान दोन्ही पूर्णपणे नाहीसे होतात. संशय मिटणे हीच ज्ञानाची खरी खूण आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपल्या दैनंदिन जीवनात आपण अनेकदा भीती किंवा गोंधळात असतो कारण आपल्याला त्या विषयाचे पूर्ण ज्ञान नसते. जेव्हा आपण अभ्यास करून सत्य जाणून घेतो, तेव्हा आपला संशय दूर होतो आणि आपण आत्मविश्वासाने वागू शकतो. उदाहरणार्थ: अंधारात दोरीला साप समजून घाबरणे हा संशय आहे, पण बॅटरीच्या प्रकाशात (ज्ञानात) तो संशय संपतो.

📌 संदर्भ

ज्ञान प्राप्त झाल्यावर संशय आणि अज्ञान कसे नष्ट होते, याचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 89

म्हणौनि स्वधर्मु जो विहितु । तोचि अनुष्ठिजे उचितु । जैसा मार्गु हा सुपुथु । अपावो न करी ॥

"Therefore, perform the prescribed duty appropriately; just as a good path does not cause any harm."

म्हणौनि Adverb
mhaṇouni
म्हणून
therefore
स्वधर्मु Noun
svadharmu
स्वतःचे कर्तव्य
one's own duty
विहितु Adjective
vihitu
नेमून दिलेले / शास्त्रशुद्ध
prescribed / ordained
अनुष्ठिजे Verb
anuṣṭhijē
आचरण करावे
should be practiced
सुपुथु Noun
suputhu
चांगला मार्ग
good path
अपावो Noun
apāvō
अपाय / नुकसान
harm / danger

💡 अर्थ

इसलिए, जो कर्तव्य आपके लिए निर्धारित है, उसी का उचित रूप से पालन करना चाहिए। जैसे एक अच्छा मार्ग पथिक को कभी हानि नहीं पहुँचाता, वैसे ही स्वधर्म का पालन मनुष्य को सुरक्षित रखता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून 'स्वधर्माचे' (स्वतःच्या कर्तव्याचे) महत्त्व पटवून देतात. ते म्हणतात की, प्रत्येक व्यक्तीने आपल्या वाट्याला आलेले विहित कर्मच केले पाहिजे. यासाठी त्यांनी 'सुपुथ' म्हणजे चांगल्या मार्गाचे उदाहरण दिले आहे. जर आपण मुख्य आणि सुरक्षित रस्त्याने गेलो, तर आपल्याला ठेच लागण्याची किंवा रस्ता चुकण्याची भीती नसते. त्याचप्रमाणे, जर आपण आपल्या नैसर्गिक कर्तव्याचे पालन केले, तर आपण जीवनातील संकटांपासून वाचतो आणि आपली आध्यात्मिक प्रगती होते. परधर्माचे किंवा दुसऱ्याच्या कर्तव्याचे अनुकरण करणे हे धोक्याचे ठरू शकते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, प्रत्येकाने आपली जबाबदारी प्रामाणिकपणे पार पाडणे म्हणजे स्वधर्म होय. उदाहरणार्थ, एका विद्यार्थ्याचा स्वधर्म म्हणजे मनापासून अभ्यास करणे. जर त्याने शॉर्टकट न शोधता अभ्यासाचा 'सुपुथ' (चांगला मार्ग) निवडला, तर त्याला परीक्षेत यश मिळते आणि भविष्यात कोणतीही अडचण येत नाही.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज स्वधर्माचे पालन करणे किती सुरक्षित आणि आवश्यक आहे हे एका चांगल्या मार्गाचे उदाहरण देऊन स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 123

म्हणौनि उचित जे कर्म । आणि विहित जे धर्म । तेचि आचरावे उत्तम । फळाशा सांडूनि ॥

"Therefore, perform appropriate actions and prescribed duties excellently, abandoning the desire for fruits."

म्हणौनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Uchit
योग्य / उचित
Appropriate / Proper
विहित Adjective
Vihit
शास्त्राने सांगितलेले / विहित
Prescribed / Ordained
आचरावे Verb
Aacharave
आचरण करावे / करावे
Should perform / Practice
फळाशा Noun
Phalasha
फळाची आशा / अपेक्षा
Desire for results
सांडूनि Adverb
Sanduni
त्याग करून / सोडून
Abandoning / Giving up

💡 अर्थ

इसलिए, जो उचित कर्म है और जो विहित धर्म है, उसे ही फल की इच्छा त्याग कर उत्तम रीति से करना चाहिए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे अत्यंत महत्त्वाचे सूत्र मांडतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने केवळ स्वार्थासाठी किंवा फळाच्या आशेने कर्म करू नये. जे कर्म परिस्थितीनुसार 'उचित' (योग्य) आहे आणि जे शास्त्राने किंवा धर्माने 'विहित' (कर्तव्य म्हणून सांगितलेले) आहे, तेच कर्म पूर्ण निष्ठेने आणि कौशल्याने करावे. जेव्हा आपण फळाची चिंता सोडून देतो, तेव्हा आपले पूर्ण लक्ष कर्मावर केंद्रित होते, ज्यामुळे कर्माचा दर्जा सुधारतो आणि ते कर्म आपल्याला बंधनात टाकत नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना, उदा. एखाद्या विद्यार्थ्याने 'मला किती मार्क्स मिळतील' या विचारात वेळ न घालवता, 'अभ्यास करणे हे माझे कर्तव्य आहे' या भावनेने मन लावून अभ्यास करावा. यामुळे तणाव कमी होतो आणि यश मिळण्याची शक्यता वाढते.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला निष्काम कर्मयोगाचे महत्त्व सांगत असताना ज्ञानेश्वर महाराज त्याचे स्पष्टीकरण या ओवीतून करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा