←
शुक्रवार, 02 एप्रिल 2032
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 11

कायेन मनसा बुद्ध्या केवलैरिन्द्रियैरपि । योगिनः कर्म कुर्वन्ति सङ्गं त्यक्त्वात्मशुद्धये ॥ ११ ॥

जेथ अंतःकरण शुद्धीचेनि मिषे । कर्मचि कीजे नि:शेषे । परि तेथ फळाची वास नसे । कवणिये काळी ॥ ११ ॥

"Yogis, abandoning attachment, perform action with the body, mind, intellect and even with the senses, only for the purification of the self."

अंतःकरण Noun
Antahkarana
मन किंवा हृदय
Inner self or mind
शुद्धीचेनि Noun
Shuddhicheni
शुद्धीसाठी
For purification
मिषे Noun
Mishe
निमित्ताने
On the pretext of
नि:शेषे Adverb
Nishese
पूर्णपणे
Completely
वास Noun
Vaas
इच्छा किंवा ओढ
Desire or attachment

💡 अर्थ

योगी लोक आपले मन आणि अंतःकरण शुद्ध करण्यासाठी, फळाची कोणतीही आशा न ठेवता शरीर, मन आणि बुद्धीने आपली सर्व कर्मे करतात.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. ते म्हणतात की, खरे योगी आपली सर्व कर्मे केवळ 'आत्मशुद्धी' या एकाच उद्देशाने करतात. त्यांच्या मनात कर्माच्या फळाबद्दल कोणतीही अभिलाषा किंवा वासना नसते. ज्याप्रमाणे एखादा आरसा स्वच्छ केल्यावर त्यात आपले रूप स्पष्ट दिसते, त्याचप्रमाणे जेव्हा माणूस स्वार्थ सोडून कर्म करतो, तेव्हा त्याचे अंतःकरण शुद्ध होते. हे योगी आपली इंद्रिये, बुद्धी आणि शरीर यांना कर्मात गुंतवतात, पण त्यांचे मन मात्र फळाच्या अपेक्षेपासून मुक्त असते. हीच खरी कर्मयोगाची साधना आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जसे की अभ्यास करताना, 'मला किती गुण मिळतील' या चिंतेपेक्षा 'मला हा विषय किती चांगला समजेल' यावर लक्ष केंद्रित करणे म्हणजे फळाची अपेक्षा न ठेवता कर्म करणे होय.

📌 संदर्भ

योगी पुरुष आत्मशुद्धीसाठी कशा प्रकारे निष्काम कर्मे करतात, याचे वर्णन येथे केले आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 158

जैसा कूर्मु आपुलीं अंगें । प्रवेसे आपुलियांचि पांगें । तैसीं इंद्रियें विषयसंगें । सांडूनि येती ॥ १५८ ॥

"As the tortoise draws in its limbs from all sides, so does the wise man withdraw his senses from the objects of sense."

कूर्मु Noun
Kurmu
कासव
Tortoise
अंगें Noun
Ange
अवयव
Limbs
प्रवेसे Verb
Pravese
आत घेतो / प्रवेश करतो
Withdraws / Enters
पांगें Other
Pange
स्वतःच्या इच्छेने / बळाने
By its own will / power
इंद्रियें Noun
Indriye
ज्ञानेंद्रिये
Senses
विषयसंगें Noun
Vishayasange
विषयांचा सहवास / ओढ
Attachment to objects
सांडूनि Verb
Sanduni
सोडून
Leaving / Abandoning

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे कासव आपली सर्व अंगे स्वतःच्या इच्छेने आपल्या कवचात ओढून घेते, त्याप्रमाणे ज्ञानी माणूस आपली इंद्रिये विषयांपासून सहजपणे बाजूला काढून घेतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्थितप्रज्ञाचे (ज्याची बुद्धी स्थिर आहे असा) उत्तम उदाहरण देतात. कासव जेव्हा संकटाची चाहूल लागते किंवा जेव्हा त्याला इच्छा होते, तेव्हा आपले पाय आणि डोके सहजपणे आपल्या कडक कवचात ओढून घेते. त्याचप्रमाणे, ज्याने स्वतःच्या मनावर विजय मिळवला आहे, तो साधक बाह्य जगातील प्रलोभने किंवा विषयांकडे धावणाऱ्या आपल्या इंद्रियांना (डोळे, कान, जीभ इ.) कोणत्याही कष्टाशिवाय आवरतो. हे इंद्रियनिग्रह जबरदस्तीने नसून ते आत्मज्ञानाच्या बळावर अत्यंत सहजतेने घडते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जेव्हा आपण महत्त्वाचे काम करत असतो आणि मोबाईल किंवा टीव्हीमुळे आपले लक्ष विचलित होते, तेव्हा कासवाप्रमाणे आपली इंद्रिये त्या विषयापासून बाजूला करून पुन्हा कामावर लक्ष केंद्रित करणे, हे या ओवीचे शिक्षण आहे.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञाची लक्षणे सांगताना, इंद्रियांवर ताबा कसा मिळवावा हे ज्ञानेश्वर महाराज स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 145

म्हणौनि भूतांचें होणें । तें पर्जन्याचें करणें । आणि पर्जन्याचें येणें । यज्ञापासोनि ॥

"Therefore, the being of creatures is the doing of rain, and the coming of rain is from sacrifice."

म्हणौनि Conjunction
mhaṇouni
म्हणून
therefore
भूतांचें Noun
bhūtāñcē
प्राण्यांचे किंवा सजीवांचे
of living beings
पर्जन्याचें Noun
parjanyācē
पावसाचे
of rain
येणें Noun
yēṇē
येणे किंवा आगमन
arrival
यज्ञापासोनि Noun
yajñāpāsoni
यज्ञापासून
from sacrifice

💡 अर्थ

म्हणून सर्व प्राण्यांचे जगणे पावसावर अवलंबून असते आणि पाऊस हा यज्ञापासून निर्माण होतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सृष्टीच्या चक्राचे गुपित उलगडून सांगतात. ते म्हणतात की, या जगातील सर्व सजीवांची (भूतांची) उत्पत्ती आणि त्यांचे पोषण पावसावर अवलंबून आहे. पाऊस पडला तरच अन्न निर्माण होते आणि सजीव जगतात. परंतु, हा पाऊस पडण्यासाठी 'यज्ञ' होणे आवश्यक आहे. येथे यज्ञ म्हणजे केवळ अग्नीतील आहुती नसून, निसर्गाप्रती केलेली कृतज्ञता, पर्यावरणाचे रक्षण आणि आपले विहित कर्म निस्वार्थपणे करणे होय. जेव्हा मनुष्य सृष्टीच्या नियमांचे पालन करतो, तेव्हाच हे जीवनचक्र सुरळीत चालते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपण निसर्गाकडून जे घेतो, ते परत देणे म्हणजे यज्ञ होय. उदाहरणार्थ, जर आपण भरपूर झाडे लावली आणि पर्यावरणाचे रक्षण केले (यज्ञ), तरच वेळेवर पाऊस पडेल आणि आपल्याला अन्न-पाणी मिळेल.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज सजीव, पाऊस आणि कर्तव्य (यज्ञ) यांच्यातील परस्पर संबंध स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा