←
शुक्रवार, 26 मार्च 2032
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 10

जैसा जळीं जळु न मिळे । तैसा संन्यासी कर्मा न मैळे । जो कर्तेपण सांडूनि खेळे । कर्मामाजीं ॥

"As the lotus is not wetted by water, so the Sanyasi is not tainted by actions, for he moves in the world having cast off the sense of doership."

जैसा Adverb
Jaisa
ज्याप्रमाणे
Just as
जळीं Noun
Jali
पाण्यामध्ये
In the water
जळु Noun
Jalu
कमळ
Lotus
मैळे Verb
Maile
लिप्त होणे किंवा माखणे
To be tainted or stained
सांडूनि Verb
Sanduni
त्याग करून किंवा सोडून
Having abandoned
कर्तेपण Noun
Kartepan
मी करतो हा भाव
Sense of doership
खेळे Verb
Khele
वावरतो किंवा वागतो
Acts or moves

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे पाण्यात राहूनही कमळ पाण्याने भिजत नाही, त्याप्रमाणे खरा संन्यासी जगात सर्व कर्मे करूनही त्या कर्मांत अडकत नाही, कारण तो 'मी कर्ता आहे' हा अहंकार सोडून वागतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत खऱ्या संन्याशाचे लक्षण सांगतात. ते म्हणतात की, ज्याप्रमाणे कमळाचे पान किंवा कमळ पाण्यात असूनही पाण्यापासून अलिप्त असते, त्याला पाणी स्पर्श करू शकत नाही, त्याचप्रमाणे ज्ञानी पुरुष संसारात राहून सर्व कर्तव्ये पार पाडतो. परंतु, ही कर्मे करताना त्याच्या मनात 'मी हे करतोय' असा अहंकार (कर्तेपण) नसतो. तो कर्माच्या फळाची अपेक्षा करत नाही आणि स्वतःला कर्माचा मालक समजत नाही. यामुळे तो कर्माच्या बंधनातून मुक्त राहतो. तो संसारात एका खेळाडू प्रमाणे मुक्तपणे वावरतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात अभ्यास करताना किंवा घरातील कामे करताना 'हे माझे कर्तव्य आहे' या भावनेने काम करावे. 'मी किती मोठे काम केले' असा गर्व न बाळगल्यास आपल्याला कामाचा ताण येत नाही आणि आपण आनंदी राहतो.

📌 संदर्भ

संन्यास आणि कर्मयोग यांतील श्रेष्ठता सांगताना, ज्ञानेश्वर महाराज अलिप्ततेचे महत्त्व स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 27

प्रकृतेः क्रियमाणानि गुणैः कर्माणि सर्वशः । अहङ्कारविमूढात्मा कर्ताहमिति मन्यते ॥

तरी उचित आणि विहित । जे जे जेथें प्राप्त । तें तें न सांडितां उचित । आचरावें ॥ २७ ॥

"Therefore, whatever is appropriate and prescribed, wherever it is obtained, that should be practiced without abandoning it."

उचित Adjective
Uchita
योग्य किंवा समर्पक
Appropriate or proper
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने सांगितलेले किंवा विहित केलेले
Prescribed or ordained
प्राप्त Adjective
Prapta
मिळालेले किंवा वाट्याला आलेले
Obtained or destined
सांडितां Verb
Sandita
सोडून देणे किंवा त्याग करणे
Abandoning or leaving
आचरावें Verb
Aacharave
आचरण करावे किंवा कृतीत आणावे
Should practice or perform

💡 अर्थ

आपल्या वाट्याला आलेली योग्य आणि शास्त्रशुद्ध कर्तव्ये कधीही न सोडता ती नीट पार पाडावीत.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून कर्मयोगाचा अत्यंत महत्त्वाचा सिद्धांत मांडतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या वाट्याला आलेली, परिस्थितीनुसार प्राप्त झालेली आणि शास्त्राने सांगितलेली (विहित) कर्तव्ये कधीही टाळू नयेत. ज्ञानी पुरुषाने देखील जगाला सन्मार्ग दाखवण्यासाठी स्वतः या कर्मांचे अत्यंत योग्य रीतीने आचरण केले पाहिजे. जरी सर्व कर्मे प्रकृतीच्या गुणांमुळे घडत असली, तरी सामान्य माणसाला दिशा देण्यासाठी शिस्तबद्ध कर्म करणे आवश्यक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा तुम्ही एक विद्यार्थी आहात, तर अभ्यास करणे हे तुमचे 'विहित' कर्म आहे. कंटाळा न करता किंवा फळाची अपेक्षा न ठेवता प्रामाणिकपणे अभ्यास करणे म्हणजे या ओवीचे पालन करणे होय.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माचे स्वरूप समजावून सांगत आहेत, त्यावर भाष्य करताना ज्ञानेश्वर महाराज विहित कर्माच्या पालनाचे महत्त्व स्पष्ट करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 89

तैसे कर्माचेनि आधारें । जे चालती मार्गें साचारें । ते न पावतीचि संसारें । दुःखभोगु ॥८९॥

"Likewise, those who walk the true path supported by action do not suffer the miseries of worldly existence."

कर्माचेनि Noun
Karmanche-ni
कर्माच्या
By means of action
आधारें Noun
Adhare
आधाराने
With the support of
साचारें Adverb
Sachare
खरोखर किंवा योग्य रीतीने
Truly or rightly
पावतीचि Verb
Pavatichi
प्राप्त होतात
Attain or experience
दुःखभोगु Noun
Dukhabhogu
दुःखाचा अनुभव
Experience of suffering

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे लोक कर्माचा आधार घेऊन योग्य मार्गाने चालतात, त्यांना या संसारात दुःखाचा अनुभव येत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे मर्म समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, ज्याप्रमाणे एखादा मनुष्य नावेचा आधार घेऊन नदी पार करतो पण पाण्यात भिजत नाही, त्याचप्रमाणे जो मनुष्य आपली विहित कर्तव्ये (कर्मे) योग्य रीतीने आणि फळाची अपेक्षा न ठेवता पार पाडतो, त्याला या संसाररूपी सागरातील दुःखाचे चटके बसत नाहीत. कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा, कर्म करूनही त्यात न अडकणे हीच खरी युक्ती आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात अभ्यास करताना किंवा काम करताना 'मला काय मिळेल' यापेक्षा 'मी माझे काम सर्वोत्तम कसे करेन' यावर लक्ष दिल्यास कामाचा ताण येत नाही आणि यश मिळते.

📌 संदर्भ

कर्म करूनही संसारातील दुःखांपासून मुक्त कसे राहावे, याचे मार्गदर्शन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा