←
बुधवार, 24 मार्च 2032
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 9

तरी उचित कर्म सांडावें । कीं अप्रवृत्तीं व्हावें । हें न घडे स्वभावें । कवणे काळीं ॥

तरी उचित कर्म सांडावे । कीं अप्रवृत्ती व्हावे । हे न घडे स्वभावे । कवणे काळी ॥

"Therefore, should one abandon proper action, or become inactive? This can never happen naturally at any time."

उचित Adjective
Uchita
योग्य किंवा विहित
Proper or prescribed
सांडावें Verb
Sandave
सोडून द्यावे
To abandon
अप्रवृत्तीं Noun
Apravrutti
निष्क्रियता
Inaction
स्वभावें Adverb
Swabhave
निसर्गतः किंवा स्वभावामुळे
By nature
कवणे काळीं Other
Kavane kali
कोणत्याही वेळी
At any time
घडे Verb
Ghade
घडणे किंवा शक्य होणे
To happen or be possible

💡 अर्थ

आपले कर्तव्य सोडून देणे किंवा काहीच न करता रिकामे बसणे, हे माणसाच्या स्वभावामुळे कधीही शक्य होत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, मनुष्याचा स्वभावच असा आहे की तो कर्माशिवाय राहू शकत नाही. विहित कर्म (जे आपले कर्तव्य आहे) सोडून देणे किंवा पूर्णपणे निष्क्रिय होणे हे निसर्गनियमाच्या विरुद्ध आहे. जोपर्यंत देह आहे, तोपर्यंत प्रकृतीचे गुण माणसाला काही ना काही कृती करायला भाग पाडतात. त्यामुळे कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा, ते कर्म फळाची आशा न धरता करणे श्रेष्ठ आहे. केवळ शरीर शांत ठेवल्याने कर्म सुटत नाही, कारण मन आणि बुद्धी सतत कार्यरत असतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर एखाद्या विद्यार्थ्याला वाटले की मी अभ्यासच करणार नाही, तरीही त्याचे मन काहीतरी विचार करत राहील किंवा तो इतर काहीतरी कृती करेल. म्हणून, आळस करण्यापेक्षा आपले कर्तव्य (अभ्यास) प्रामाणिकपणे करणे हेच योग्य आहे. उदाहरणार्थ, सुट्टीच्या दिवशीही आपण काही ना काही करत असतोच, कारण पूर्ण निष्क्रियता अशक्य आहे.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज येथे कर्माची अपरिहार्यता स्पष्ट करत आहेत की कोणताही जीव कर्माचा पूर्णपणे त्याग करू शकत नाही.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 219

म्हणोनि तूं आतां । सकळ काम सांडूनि चित्ता । नियमूनि पांडुसुता । झुंझें वेगीं ॥ २१९ ॥

म्हणून तू आता, सर्व वासनांचा त्याग करून, चित्तावर ताबा मिळवून, हे अर्जुना, युद्ध करण्यासाठी सज्ज हो.

"Therefore, now, casting off all desires from the mind and controlling it, O son of Pandu, engage in the fight quickly."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
सकळ Adjective
Sakal
सर्व
All
काम Noun
Kaam
इच्छा किंवा वासना
Desire
सांडूनि Verb
Sanduni
त्याग करून
Abandoning
चित्ता Noun
Chitta
मनाला
Mind
नियमूनि Verb
Niyamuni
नियंत्रित करून
Controlling
झुंझें Verb
Zunze
युद्ध कर
Fight
वेगीं Adverb
Vegi
त्वरित किंवा वेगाने
Quickly

💡 अर्थ

म्हणून अर्जुना, तू आता मनातील सर्व इच्छा सोडून दे, मनावर ताबा मिळव आणि युद्धाला सुरुवात कर.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत श्रीकृष्णाचा उपदेश स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, कर्माचा त्याग करणे शक्य नाही, पण कर्माच्या फळाची आशा सोडणे शक्य आहे. जेव्हा माणूस आपल्या मनातील कामना (इच्छा) सोडून देतो आणि इंद्रियांवर ताबा मिळवतो, तेव्हाच तो खऱ्या अर्थाने 'कर्मयोगी' होतो. अर्जुनाला त्याचे स्वधर्म पालन (युद्ध) करण्यास प्रवृत्त करताना, महाराज मनाच्या एकाग्रतेवर आणि शिस्तीवर भर देतात. कर्मात अडकण्यापेक्षा कर्म करूनही मुक्त राहण्याची ही कला आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

कोणतेही काम करताना फळाची चिंता न करता पूर्ण लक्ष कामावर केंद्रित करणे. उदाहरण: खेळाडूने मॅच जिंकू की हारू याचा विचार न करता फक्त आपल्या खेळावर लक्ष केंद्रित करणे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला अनासक्त राहून कर्म कसे करावे, याचा उपदेश पूर्ण करत आहेत आणि त्याला त्याचे कर्तव्य बजावण्यास सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 129

तरी अर्जुना हे ऐकें । जो हा निजधर्मु न चुके । तो सकळ सुखें ओळखे । आपणयांतें ॥ १२९ ॥

"Therefore, Arjuna, listen to this: he who does not fail in his own duty, recognizes himself through all happiness."

निजधर्मु Noun
Nijadharmu
स्वतःचे कर्तव्य किंवा धर्म
One's own duty or Dharma
न चुके Verb
Na chuke
चुकत नाही किंवा सोडत नाही
Does not fail or deviate
सकळ Adjective
Sakal
सर्व किंवा संपूर्ण
All or entire
ओळखे Verb
Olakhe
ओळखतो किंवा जाणतो
Recognizes or knows
आपणयांतें Pronoun
Aapnayante
स्वतःला
Oneself

💡 अर्थ

अर्जुना, हे नीट ऐक. जो माणूस आपला स्वधर्म (कर्तव्य) कधीही सोडत नाही, त्याला सर्व सुखे आपोआप प्राप्त होतात आणि तो स्वतःला ओळखू शकतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्वधर्माचे महत्त्व सांगतात. ते म्हणतात की, जो मनुष्य आपल्या विहित कर्तव्याचे (स्वधर्माचे) पालन निष्ठेने करतो, त्याला बाह्य सुखासाठी वणवण करावी लागत नाही. स्वधर्माचे आचरण हेच चित्तशुद्धीचे साधन आहे. जेव्हा चित्त शुद्ध होते, तेव्हा मनुष्याला आत्मज्ञान प्राप्त होते आणि तो खऱ्या आनंदाचा अनुभव घेतो. स्वधर्म पाळणे म्हणजे केवळ कर्म करणे नव्हे, तर ते ईश्वरी सेवा म्हणून करणे होय.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपले दैनंदिन काम (उदा. अभ्यास किंवा नोकरी) प्रामाणिकपणे करणे हाच आपला धर्म आहे. जर आपण आपले काम नीट केले, तर आपल्याला मानसिक समाधान आणि यश मिळते. उदाहरणार्थ, एका विद्यार्थ्याने परीक्षेसाठी प्रामाणिकपणे अभ्यास करणे हा त्याचा स्वधर्म आहे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला स्वधर्माचे (कर्तव्याचे) पालन करण्याचे महत्त्व आणि त्याचे फळ सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा