←
गुरुवार, 18 मार्च 2032
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 206

त्यक्त्वा कर्मफलासङ्गं नित्यतृप्तो निराश्रयः। कर्मण्यभिप्रवृत्तोऽपि नैव किञ्चित्करोति सः॥

म्हणौनि कर्मे तरी कीजती। परि तीं कर्मेंचि न होती। जैं फळाची आस सांडिती। पांडुकुमरा॥

"Therefore, actions are indeed performed; but they do not become (binding) actions, when the desire for the fruit is abandoned, O son of Pandu."

म्हणौनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
कीजती Verb
Kijati
केली जातात
Are performed
आस Noun
Aas
आशा किंवा आसक्ती
Desire or attachment
सांडिती Verb
Sanditi
सोडतात किंवा त्याग करतात
Abandon or give up
पांडुकुमरा Noun
Pandukumara
पांडूचा पुत्र (अर्जुन)
Son of Pandu (Arjuna)
होती Verb
Hoti
होतात
Become

💡 अर्थ

इसलिए कर्म तो किए जाते हैं, लेकिन वे बंधनकारी नहीं होते, जब फल की इच्छा का त्याग कर दिया जाता है, हे पांडुपुत्र।

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. जेव्हा एखादा मनुष्य कर्माच्या फळाची आसक्ती पूर्णपणे सोडून देतो, तेव्हा तो जरी बाह्यतः सर्व कर्मे करत असला, तरी ती कर्मे त्याला आध्यात्मिक दृष्ट्या चिकटत नाहीत. कर्माचे बंधन हे फळाच्या इच्छेमुळे निर्माण होते. जेव्हा इच्छाच उरत नाही, तेव्हा कर्म हे 'अकर्म' बनते, म्हणजेच ते मोक्षाच्या मार्गात अडथळा ठरत नाही. ज्ञानी पुरुष जगाच्या कल्याणासाठी कर्मे करतो, पण त्यात त्याचा स्वार्थ नसतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात एखादे काम करताना 'मला काय मिळेल' याचा विचार न करता, ते काम सर्वोत्तम कसे होईल यावर लक्ष केंद्रित करणे, म्हणजे या ओवीचा सराव करणे होय. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी परीक्षेच्या निकालाची चिंता न करता केवळ अभ्यासावर लक्ष द्यावे.

📌 संदर्भ

फळाची आशा सोडल्यावर कर्माचे बंधन कसे नाहीसे होते, याचे स्पष्टीकरण.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 201

म्हणोनि अर्जुना ऐकें । हें संन्यासपण निकें । जेथ मन आणि बुद्धी पारखे । होऊनि ठाकती ॥ २०१ ॥

"Therefore, O Arjuna, listen; this is the true state of renunciation, where the mind and intellect become detached."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
संन्यासपण Noun
Sannyāsapaṇa
संन्यासाची अवस्था
State of renunciation
निकें Adjective
Nikēṃ
उत्तम किंवा खरे
True or Good
पारखे Adjective
Pārakhē
अलिप्त किंवा वेगळे
Detached or Stranger
ठाकती Verb
Ṭhākatī
राहतात किंवा होतात
Stay or Become
बुद्धी Noun
Buddhī
विचारशक्ती
Intellect
ऐकें Verb
Aikēṃ
ऐक
Listen

💡 अर्थ

इसलिए हे अर्जुन सुनो, यही वास्तविक संन्यास है, जहाँ मन और बुद्धि सांसारिक विषयों से पूरी तरह विरक्त हो जाते हैं।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत खऱ्या संन्यासाची व्याख्या स्पष्ट करतात. संन्यास म्हणजे केवळ बाह्य त्याग किंवा वस्त्रांतर नव्हे. जेव्हा साधकाचे मन आणि बुद्धी ऐहिक विषयांच्या ओढीपासून पूर्णपणे मुक्त होतात आणि आत्मस्वरूपात स्थिर होतात, तेव्हाच त्याला खरे 'संन्यासपण' प्राप्त होते. येथे 'पारखे' होणे म्हणजे मन आणि बुद्धीने बाह्य जगातील द्वैताचा संबंध तोडून आत्मज्ञानात विलीन होणे होय. ही आंतरिक विरक्तीच योगाची खरी सिद्धी आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना फळाची अपेक्षा न ठेवता आणि मनावर ताबा मिळवून शांत राहणे म्हणजे संन्यासाचा सराव करणे होय. उदाहरणार्थ, परीक्षेत यश मिळवण्यासाठी अभ्यास करताना निकालाच्या चिंतेपेक्षा केवळ अभ्यासावर लक्ष केंद्रित करणे.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर अर्जुनाला खऱ्या संन्यासाचे स्वरूप समजावून सांगत आहेत, जिथे बाह्य वेषापेक्षा आंतरिक अलिप्तता महत्त्वाची आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 265

तेथ समस्त दुःखजाळ । उपशमे तत्काळ । जैसा गंगेचा ओघ प्रांजळ । समुद्रा मिळे ॥

तेथे सर्व दुःखांचे जाळे तात्काळ शांत होते, ज्याप्रमाणे गंगेचा निर्मळ प्रवाह समुद्राला जाऊन मिळतो.

"There, the entire web of sorrow subsides instantly, just as the clear flow of the Ganges meets the ocean."

तेथ Adverb
Tetha
तिथे (प्रसन्नतेच्या स्थितीत)
There (in that state of grace)
दुःखजाळ Noun
Duhkhajala
दुःखाचा समूह किंवा जाळे
Web of sorrows
उपशमे Verb
Upashame
शांत होते किंवा नाहीसे होते
Subsides or calms down
तत्काळ Adverb
Tatkala
लगेच
Immediately
प्रांजळ Adjective
Pranjala
निर्मळ किंवा स्वच्छ
Pure or clear
ओघ Noun
Ogha
प्रवाह
Flow or stream

💡 अर्थ

उस प्रसन्नता की स्थिति में सभी दुखों का जाल तत्काल समाप्त हो जाता है, जैसे गंगा की निर्मल धारा समुद्र में मिलकर शांत हो जाती है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत प्रसन्न चित्ताचे महत्त्व स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, ज्याचे अंतःकरण आत्मप्रसादाने (प्रसन्नतेने) भरलेले असते, त्याच्या जीवनातील सर्व दुःखांचा समूह एका क्षणात नष्ट होतो. यासाठी त्यांनी गंगेचे उदाहरण दिले आहे. ज्याप्रमाणे गंगेचा वेगवान आणि खळबळणारा प्रवाह समुद्रात विलीन झाल्यावर पूर्णपणे शांत होतो आणि समुद्राशी एकरूप होतो, त्याचप्रमाणे प्रसन्न बुद्धी परमात्म्यात स्थिर होते आणि सर्व सांसारिक क्लेश संपतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण संकटात असतो, तेव्हा मन शांत ठेवणे आवश्यक असते. उदाहरणार्थ, जर परीक्षेत कठीण प्रश्न आला, तर घाबरून न जाता शांत मनाने विचार केल्यास उत्तर आठवते आणि भीतीचे दुःख दूर होते.

📌 संदर्भ

प्रसन्न चित्त प्राप्त झाल्यावर मनुष्याच्या दुःखांचा नाश कसा होतो, याचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा