गुरुवार, 04 मार्च 2032
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 93

जैसा गगनीं गगनाभासु । तो गगनींचि होय नाशु । तैसा आत्मप्रकाशाचा सौरसु । आत्मचि जाणे ॥

"As the reflection of the sky in the sky dissolves in the sky itself, so the essence of the light of the Self is known by the Self alone."

गगनीं Noun
Gagani
आकाशात
In the sky
गगनाभासु Noun
Gaganabhasu
आकाशाचा आभास
Illusion of the sky
नाशु Noun
Nashu
लय किंवा नाश
Dissolution or destruction
सौरसु Noun
Saurasu
गोडी किंवा आनंद
Bliss or essence
आत्मचि Pronoun
Atma-chi
आत्माच
The Self alone

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे आकाशात दिसणारा आकाशाचा आभास आकाशातच नाहीसा होतो, त्याप्रमाणे आत्मप्रकाशाचा आनंद फक्त आत्माच जाणू शकतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अद्वैत स्थितीचे वर्णन करतात. ज्याप्रमाणे आकाशात उमटलेला आभास (उदा. निळेपणा किंवा ढग) शेवटी आकाशातच विरून जातो, कारण तो आकाशापेक्षा वेगळा नसतो; त्याचप्रमाणे आत्म्याचा प्रकाश किंवा त्याचे स्वरूप हे केवळ आत्म्यालाच कळू शकते. ते बुद्धी, मन किंवा इंद्रियांच्या पलीकडचे आहे. आत्मसाक्षात्कार ही एक स्वानुभूती आहे, जी शब्दांत सांगता येत नाही, ती फक्त अनुभवायची असते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात स्वतःच्या क्षमता ओळखण्यासाठी बाहेरच्या जगाकडून कौतुक मिळवण्यापेक्षा अंतर्मुख होऊन स्वतःला समजून घेणे आवश्यक आहे. उदाहरणार्थ, कठीण प्रसंगात घाबरून न जाता शांत बसून स्वतःच्या आंतरिक शक्तीचा शोध घेतल्यास योग्य मार्ग सापडतो.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला आत्म्याचे स्वयंप्रकाशित आणि अद्वैत स्वरूप समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 82

म्हणोनि विषयांतें न सेविजे । आणि इंद्रियां नियमिजे । तरीच प्रज्ञा स्थिरावु पाविजे । अर्जुना पैं ॥ ८२ ॥

"Therefore, do not indulge in sense objects and regulate the senses; only then will the intellect attain stability, O Arjuna."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
विषयांतें Noun
Vishayante
विषयांना (इंद्रिय सुखांना)
To the sense objects
न सेविजे Verb
Na Sevije
सेवन करू नये
Should not indulge
नियमिजे Verb
Niyamije
ताबा ठेवावा / नियमन करावे
Should regulate / control
प्रज्ञा Noun
Pradnya
बुद्धी
Intellect / Wisdom
स्थिरावु Noun
Sthiravu
स्थिरता
Stability

💡 अर्थ

म्हणून अर्जुना, विषयांचा उपभोग घेऊ नये आणि आपल्या इंद्रियांवर ताबा ठेवावा. असे केल्यानेच माणसाची बुद्धी स्थिर होते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, जोपर्यंत मनुष्य बाह्य विषयांच्या (शब्द, स्पर्श, रूप, रस, गंध) आहारी जातो, तोपर्यंत त्याचे मन विचलित राहते. इंद्रिये जेव्हा स्वैरपणे विषयांकडे धावतात, तेव्हा बुद्धी स्थिर राहू शकत नाही. म्हणून, जर आत्मज्ञान प्राप्त करायचे असेल किंवा बुद्धी स्थिर करायची असेल, तर इंद्रियांना विषयांपासून परावृत्त करणे आणि त्यांच्यावर संयम मिळवणे अत्यंत आवश्यक आहे. हाच स्थितप्रज्ञ होण्याचा खरा मार्ग आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

अभ्यास करताना मोबाईल किंवा टीव्ही यांसारख्या गोष्टींकडे लक्ष न देता मनावर ताबा ठेवला, तरच एकाग्रता वाढते आणि परीक्षेत यश मिळते.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञाची लक्षणे सांगताना, बुद्धी स्थिर करण्यासाठी इंद्रियनिग्रहाचे महत्त्व ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 146

म्हणोनि जे जे उचित। आणि अवसरें पावे प्राप्त। तें कर्म न संडीं गा निभ्रांत। विहित म्हणोनि॥

"Therefore, whatever is appropriate and comes to you in due course, do not abandon that prescribed duty, undoubtedly."

उचित Adjective
Uchit
योग्य किंवा रास्त
Appropriate or right
अवसरें Adverb
Avasare
वेळेनुसार किंवा प्रसंगानुसार
According to the occasion or time
निभ्रांत Adverb
Nibhrant
नि:संशयपणे किंवा खात्रीने
Without doubt or certainly
विहित Adjective
Vihit
शास्त्राने सांगितलेले किंवा विहित केलेले कर्तव्य
Prescribed duty
संडीं Verb
Sandi
टाकू नकोस किंवा सोडू नकोस
Do not abandon or discard

💡 अर्थ

म्हणून जे काम योग्य आहे आणि जे वेळानुसार तुझ्यासमोर आले आहे, ते तुझे कर्तव्य समजून कधीही सोडू नकोस.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाला कर्मयोगाचे मर्म सांगत आहेत. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या जीवनात जे जे कर्म योग्य (उचित) आहे आणि जे परिस्थितीनुसार किंवा वेळेनुसार (अवसरें) आपल्या वाट्याला आले आहे, त्याचा त्याग करू नये. ते कर्म 'विहित' म्हणजे शास्त्राने सांगितलेले आपले कर्तव्य आहे, असे मानून ते नि:संशयपणे पूर्ण करावे. कर्मापासून पळ काढणे हा मार्ग नसून, प्राप्त कर्तव्य निष्ठेने पार पाडणे हाच खरा परमार्थ आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा एखादा विद्यार्थी आहे, तर वेळेवर अभ्यास करणे हे त्याचे 'उचित' आणि 'विहित' कर्म आहे. आळस करून ते टाळण्याऐवजी, ते आपले कर्तव्य मानून पूर्ण करणे म्हणजे या ओवीचा अवलंब करणे होय.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज प्राप्त परिस्थितीनुसार येणाऱ्या कर्तव्याचे पालन करणे हेच कसे महत्त्वाचे आहे, याचे मार्गदर्शन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा