←
गुरुवार, 19 फेब्रुवारी 2032
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 356

विहाय कामान्यः सर्वान्पुमांश्चरति निःस्पृहः । निर्ममो निरहंकारः स शान्तिमधिगच्छति ॥

जेथ अहंभाव सांडिला । आणि ममतु सर्वथा गेला । तोचि विश्वीं संचरला । विश्व होऊनि ॥

"Where the ego is abandoned and possessiveness is completely gone, that person alone permeates the universe, becoming the universe itself."

अहंभाव Noun
Ahambhav
अहंकार किंवा मी-पणा
Ego or sense of 'I'
सांडिला Verb
Sandila
त्याग केला किंवा सोडला
Abandoned or discarded
ममतु Noun
Mamatu
माझेपण किंवा आसक्ती
Possessiveness or attachment
सर्वथा Adverb
Sarvatha
पूर्णपणे
Completely
संचरला Verb
Sancharala
वावरतो किंवा संचार करतो
Moves or permeates
विश्व Noun
Vishwa
जग किंवा ब्रह्मांड
Universe

💡 अर्थ

जिसने अहंकार और 'मेरा-तेरा' का भाव पूरी तरह त्याग दिया है, वह स्वयं विश्वरूप होकर इस संसार में विचरण करता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्थितप्रज्ञाच्या अंतिम अवस्थेचे वर्णन करतात. जेव्हा एखादा साधक 'मी' (अहंकार) आणि 'माझे' (ममत्व) या दोन मानसिक बेड्या तोडतो, तेव्हा त्याचे व्यक्तिमत्व संकुचित राहत नाही. तो सर्व चराचर सृष्टीशी एकरूप होतो. अशा व्यक्तीला स्वतःमध्ये आणि विश्वामध्ये कोणताही फरक जाणवत नाही. तो विश्वाचाच एक भाग बनून मुक्तपणे वावरतो. हीच खरी शांती आणि मुक्तीची अवस्था आहे, जिथे द्वैत संपून अद्वैताचा अनुभव येतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण 'हे माझे आहे' किंवा 'मी हे केले' या विचारांमुळे तणावात असतो. जर आपण कामात आपलेपणा ठेवला पण फळाची किंवा मालकीची हाव सोडली, तर आपण अधिक आनंदी राहू शकतो. उदाहरण: एखादे सामाजिक कार्य करताना 'मी करतोय' हा गर्व न ठेवता 'हे ईश्वराचे कार्य आहे' असे मानणे.

📌 संदर्भ

अहंकार आणि ममत्व सोडलेल्या स्थितप्रज्ञाच्या मुक्त स्थितीचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 216

म्हणौनि कर्मे तरी कीजती। परि तीं कर्तेपणें न शिवती। जैशा जळीं न भिजती। सूर्यकर॥ २१६॥

"Therefore actions are performed, but they do not touch with doership; just as sunbeams are not wetted by water."

म्हणौनि Adverb
Mhaṇouni
म्हणून
Therefore
कीजती Verb
Kījatī
केली जातात
Are performed
कर्तेपणें Noun
Kartēpaṇēṃ
कर्तेपणाच्या भावनेने
Sense of doership
न शिवती Verb
Na śivatī
स्पर्श करत नाहीत
Do not touch or affect
जळीं Noun
Jaḷīṃ
पाण्यात
In water
सूर्यकर Noun
Sūryakara
सूर्याचे किरण
Sunbeams

💡 अर्थ

इसलिए कर्म तो किए जाते हैं, परंतु वे कर्तापन के भाव से मनुष्य को स्पर्श नहीं करते, जैसे सूर्य की किरणें जल में रहने पर भी गीली नहीं होतीं।

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज येथे निष्काम कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. ज्ञानी पुरुष सर्व कर्मे करतो, परंतु त्याच्या मनात 'मी हे करतोय' असा अहंकार नसतो. ज्याप्रमाणे सूर्याचे किरण समुद्राच्या किंवा नदीच्या पाण्यात शिरतात, पण ते पाणी किरणांना भिजवू शकत नाही, तसेच ज्ञानी माणसाची कर्मे त्याला संसाराच्या बंधनात अडकवू शकत नाहीत. तो कर्मात राहूनही कर्मापासून अलिप्त असतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'हे माझे कर्तव्य आहे' या भावनेने करावे, 'मीच हे केले' असा अहंकार ठेवू नये. उदाहरणार्थ, एखादा खेळाडू जेव्हा संघासाठी खेळतो तेव्हा तो वैयक्तिक विक्रमापेक्षा खेळावर लक्ष केंद्रित करतो, ज्यामुळे तो दडपणाखाली येत नाही.

📌 संदर्भ

ज्ञानी पुरुष कर्माच्या बंधनात कसा अडकत नाही, हे स्पष्ट करताना ज्ञानेश्वर महाराज हे उदाहरण देतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 91

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि विहित जे धर्म । तेचि आचरावें हें वर्म । सुखाचें गा ॥ ९१ ॥

"Therefore, perform the appropriate actions and the prescribed duties; for this is the secret of happiness."

उचित Adjective
ucita
योग्य किंवा समयोचित
appropriate or proper
विहित Adjective
vihita
शास्त्राने सांगितलेले किंवा विहित केलेले
prescribed or ordained
आचरावें Verb
ācarāvēṃ
आचरण करावे किंवा कृतीत आणावे
should practice or perform
वर्म Noun
varma
रहस्य किंवा मुख्य मर्म
secret or core essence
सुखाचें Noun
sukhācēṃ
आनंदाचे
of happiness

💡 अर्थ

इसलिए, जो कर्म उचित है और जो धर्म के अनुसार विहित है, उसी का आचरण करना चाहिए। यही सुख का रहस्य है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माचे मर्म किंवा गुपित उलगडून सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने केवळ स्वतःच्या आवडीनिवडीनुसार कर्म न करता, जे कर्म परिस्थितीनुसार 'उचित' (योग्य) आहे आणि जे आपल्या वाट्याला आलेले 'विहित' (शास्त्रसंमत) कर्तव्य आहे, तेच करावे. फळाची अपेक्षा न ठेवता स्वधर्माचे पालन करणे, हेच मनुष्याला खऱ्या आणि शाश्वत सुखाकडे घेऊन जाणारे वर्म आहे. कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा, कर्म कौशल्याने आणि कर्तव्य भावनेने करणे अधिक महत्त्वाचे आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, विद्यार्थ्यांनी केवळ आवडीचे विषय न वाचता सर्व विषयांचा (विहित अभ्यास) प्रामाणिकपणे अभ्यास करणे हे त्यांचे कर्तव्य आहे. शॉर्टकट न शोधता कष्टाने अभ्यास करणे हेच भविष्यातील यशाचे आणि सुखाचे वर्म आहे.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज खऱ्या सुखाचे रहस्य सांगताना स्वधर्माचे आणि विहित कर्माचे महत्त्व स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा