←
शनिवार, 31 मे 2031
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 1

तं तथा कृपयाविष्टमश्रुपूर्णाकुलेक्षणम् । विषीदन्तमिदं वाक्यमुवाच मधुसूदनः ॥

तंव संजयो म्हणे राया | मग तो पांडुसुतु सवैया | देखिला असे मोहें कवळिला | जैसा चिखलीं गज रुतला ||

"Then Sanjaya said, 'O King, that valiant son of Pandu was seen overwhelmed by delusion, like an elephant stuck in the mud.'"

तंव Adverb
Tanva
तेव्हा
Then
पांडुसुतु Noun
Pandusutu
पांडूचा पुत्र (अर्जुन)
Son of Pandu (Arjuna)
सवैया Adjective
Savaiya
पराक्रमी / सवाई
Valiant / Powerful
मोहें Noun
Mohe
मोहाने
By delusion
कवळिला Verb
Kavalila
ग्रासलेला / वेढलेला
Engulfed / Seized
गज Noun
Gaja
हत्ती
Elephant
रुतला Verb
Rutala
अडकलेला / रुतलेला
Stuck / Sunk

💡 अर्थ

संजय धृतराष्ट्राला म्हणाला, 'हे राजा, तो पराक्रमी अर्जुन मोहाने असा ग्रासलेला दिसला, जसा एखादा बलाढ्य हत्ती चिखलात अडकलेला असावा.'

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाच्या मानसिक स्थितीचे अत्यंत मार्मिक वर्णन करतात. अर्जुन, जो एरवी अत्यंत पराक्रमी आणि शूर आहे, तो आता मोह आणि करुणेच्या गर्तेत अडकला आहे. ज्याप्रमाणे एखादा शक्तिशाली हत्ती चिखलात रुतल्यावर हतबल होतो आणि आपली शक्ती विसरतो, त्याप्रमाणे अर्जुन आपल्या कर्तव्यापासून विचलित झाला आहे. ही ओवी मानवी मनाच्या अशा अवस्थेचे दर्शन घडवते जिथे बुद्धी मोहामुळे कुंठित होते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखाद्या कठीण प्रसंगात गोंधळून जातो आणि काय करावे हे सुचत नाही, तेव्हा आपण अर्जुनासारखे 'मोहात' असतो. अशा वेळी स्वतःच्या शक्तीवर विश्वास ठेवून योग्य मार्गदर्शनाची (गुरूची) गरज असते. उदाहरण: परीक्षेच्या वेळी भीतीमुळे येणारे उत्तर विसरणे, अशा वेळी शांत राहून मन एकाग्र करणे आवश्यक असते.

📌 संदर्भ

दुसऱ्या अध्यायाच्या सुरुवातीला संजय धृतराष्ट्र राजाला अर्जुनाच्या विषादग्रस्त आणि गोंधळलेल्या अवस्थेचे वर्णन करून सांगत आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 272

जैसा प्रदीप्तु अग्नि विझला । मग तो कोळसाचि जाहला । तैसा क्रोधास्तव मुकला । ज्ञानासी तो ॥

"As a blazing fire, when extinguished, becomes mere charcoal; so does a man lose his wisdom through anger."

प्रदीप्तु Adjective
pradīptu
प्रज्वलित / पेटलेला
blazing / brightly burning
अग्नि Noun
agni
आग
fire
विझला Verb
vijhalā
शांत झाला / विझला
extinguished
कोळसाचि Noun
koḷasāci
कोळसाच
only charcoal
क्रोधास्तव Adverb
krodhāstava
रागामुळे
due to anger
मुकला Verb
mukalā
गमावला / मुकला
lost / deprived of
ज्ञानासी Noun
jñānāsī
ज्ञानाला
to knowledge

💡 अर्थ

जसा पेटलेला अग्नी विझल्यावर फक्त कोळसा उरतो, तसाच रागामुळे माणूस आपल्या ज्ञानाला मुकतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत क्रोधाचे भयंकर परिणाम स्पष्ट करतात. जेव्हा अग्नी प्रज्वलित असतो, तेव्हा तो प्रकाश आणि उष्णता देतो. पण तो विझला की त्याचे रूपांतर काळपट कोळशात होते, ज्याला पूर्वीचे तेज नसते. त्याचप्रमाणे, जेव्हा मनुष्याच्या मनात क्रोध निर्माण होतो, तेव्हा त्याची विवेकबुद्धी आणि ज्ञान नष्ट होते. रागाच्या भरात माणूस आपले चांगले-वाईट विसरतो आणि ज्ञानी असूनही अज्ञानासारखा वागू लागतो. क्रोधाचा आवेग ज्ञानाचा प्रकाश गिळून टाकतो आणि माणसाला केवळ अज्ञानाच्या अंधारात (कोळशाप्रमाणे) सोडून देतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला राग येतो, तेव्हा आपण चुकीचे निर्णय घेतो. उदाहरणार्थ, रागाच्या भरात कोणालातरी वाईट बोलल्याने नंतर पश्चात्ताप होतो. म्हणून राग आवरणे आणि शांत राहणे हेच शहाणपणाचे लक्षण आहे.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज क्रोधाचा विनाशकारी स्वभाव आणि त्यामुळे ज्ञानाचा कसा ऱ्हास होतो, हे एका सुंदर उदाहरणाद्वारे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 120

जैसें कां आकाशाचेनि पालवें । आकाशचि धरावें । तैसें आपणया आपण पावें । तेंचि रूप ॥

"As if one should catch the sky with the hem of the sky, so to attain oneself by oneself is the true form."

जैसें Adverb
jaisē
ज्याप्रमाणे
just as
आकाशाचेनि Noun
ākāśācēni
आकाशाच्या
of the sky
पालवें Noun
pālavēṃ
पदराने किंवा टोकाने
with the hem or edge
धरावें Verb
dharāvēṃ
पकडावे
to hold or catch
आपणया Pronoun
āpaṇayā
स्वतःला
to oneself
पावें Verb
pāvēṃ
मिळवावे किंवा प्राप्त करावे
to attain
रूप Noun
rūpa
स्वरूप किंवा लक्षण
nature or form

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे आकाशाच्या पदराने आकाशालाच पकडण्याचा प्रयत्न करावा, त्याप्रमाणे स्वतःला स्वतःनेच प्राप्त करून घेणे, हेच आत्मस्वरूपाचे खरे लक्षण आहे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मसाक्षात्काराच्या अद्वैत स्थितीचे वर्णन करत आहेत. ते म्हणतात की, आत्मा हा इतका व्यापक आणि सर्वव्यापी आहे की त्याला जाणण्यासाठी कोणत्याही बाह्य साधनाची गरज नसते. ज्याप्रमाणे आकाश हे अनंत आहे आणि त्याला पकडण्यासाठी आकाशाचाच भाग वापरावा लागेल (जे अशक्य आहे कारण ते एकच आहे), तसेच आत्म्याला ओळखण्यासाठी स्वतःलाच स्वतःमध्ये विलीन करावे लागते. येथे ज्ञाता (जाणणारा) आणि ज्ञेय (ज्याला जाणायचे आहे) यांमधील भेद संपून जातो. ही स्थिती म्हणजे केवळ 'असणे' होय, जिथे आत्मा स्वतःच्याच प्रकाशात स्वतःला अनुभवतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण सुखासाठी बाहेरच्या वस्तूंवर अवलंबून असतो. ही ओवी शिकवते की खरे समाधान आपल्या आतच आहे. उदाहरणार्थ, जेव्हा आपण ध्यान करतो, तेव्हा आपण बाह्य जगाचा विचार सोडून स्वतःच्या अंतर्मनात डोकावतो, तेव्हा मिळणारी शांतता हीच 'स्वतःला स्वतःने मिळवणे' आहे.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर आत्मसाक्षात्काराच्या अशा स्थितीचे वर्णन करत आहेत जिथे शोधणारा आणि शोधले जाणारे यातील फरक मिटतो.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा