गुरुवार, 30 जानेवारी 2031
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 15

तरी तो मी एथ ऐसा । जो कर्मबंधां न येचि फांसा । हें जाणोनि मुमुक्षुं तैसा । आश्रयो केला ॥

"I am such here, who does not fall into the trap of karma-bondage; knowing this, the seekers of liberation took refuge accordingly."

कर्मबंधां Noun
Karmabandha
कर्माचे बंधन
Bondage of action
फांसा Noun
Phansa
जाळे किंवा फास
Trap or noose
मुमुक्षुं Noun
Mumukshu
मोक्ष मिळवू इच्छिणारे
Seekers of liberation
आश्रयो Noun
Ashrayo
आधार किंवा आश्रय
Refuge or support
जाणोनि Verb
Janoni
ओळखून किंवा जाणून
Having known

💡 अर्थ

मी असा आहे की मला कर्माचे बंधन कधीच अडकवू शकत नाही. हे सत्य ओळखूनच पूर्वीच्या मोक्ष मिळवू इच्छिणाऱ्या साधकांनी याच मार्गाचा स्वीकार केला.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, परमात्मा हा विश्वाची सर्व कर्मे करूनही त्या कर्मांच्या फळांपासून किंवा बंधनांपासून अलिप्त असतो. ज्याप्रमाणे सूर्याच्या प्रकाशामुळे जगाचे व्यवहार चालतात पण सूर्य त्या व्यवहारांत अडकत नाही, तसेच ईश्वराचे आहे. हे गुपित जेव्हा प्राचीन मुमुक्षूंना (मोक्ष इच्छिणाऱ्यांना) समजले, तेव्हा त्यांनी कर्माचा त्याग न करता, कर्मातील 'मी कर्ता आहे' हा अहंकार सोडला. त्यांनी आपली विहित कर्मे केली पण ती ईश्वराला अर्पण करून केली, ज्यामुळे ते संसारात राहूनही मुक्त झाले.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'हे काम मीच केले' असा गर्व न बाळगता, ते आपले कर्तव्य म्हणून करावे. उदाहरणार्थ, घरातील कामे करताना ती कुटुंबाप्रती असलेले आपले कर्तव्य म्हणून केल्यास मनावर ताण येत नाही आणि समाधान मिळते.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण कर्माच्या बंधनापासून कसे अलिप्त आहेत आणि हे ओळखून प्राचीन साधकांनी मोक्ष कसा मिळवला, याचे मार्गदर्शन येथे दिले आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 27

प्रकृतेः क्रियमाणानि गुणैः कर्माणि सर्वशः । अहङ्कारविमूढात्मा कर्ताहमिति मन्यते ॥

तरी उचित आणि विहित । जे जे जेथें प्राप्त । तें तें न सांडितां उचित । आचरावें ॥ २७ ॥

"Therefore, whatever is appropriate and prescribed, wherever it is obtained, that should be practiced without abandoning it."

उचित Adjective
Uchita
योग्य किंवा समर्पक
Appropriate or proper
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने सांगितलेले किंवा विहित केलेले
Prescribed or ordained
प्राप्त Adjective
Prapta
मिळालेले किंवा वाट्याला आलेले
Obtained or destined
सांडितां Verb
Sandita
सोडून देणे किंवा त्याग करणे
Abandoning or leaving
आचरावें Verb
Aacharave
आचरण करावे किंवा कृतीत आणावे
Should practice or perform

💡 अर्थ

आपल्या वाट्याला आलेली योग्य आणि शास्त्रशुद्ध कर्तव्ये कधीही न सोडता ती नीट पार पाडावीत.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून कर्मयोगाचा अत्यंत महत्त्वाचा सिद्धांत मांडतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या वाट्याला आलेली, परिस्थितीनुसार प्राप्त झालेली आणि शास्त्राने सांगितलेली (विहित) कर्तव्ये कधीही टाळू नयेत. ज्ञानी पुरुषाने देखील जगाला सन्मार्ग दाखवण्यासाठी स्वतः या कर्मांचे अत्यंत योग्य रीतीने आचरण केले पाहिजे. जरी सर्व कर्मे प्रकृतीच्या गुणांमुळे घडत असली, तरी सामान्य माणसाला दिशा देण्यासाठी शिस्तबद्ध कर्म करणे आवश्यक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा तुम्ही एक विद्यार्थी आहात, तर अभ्यास करणे हे तुमचे 'विहित' कर्म आहे. कंटाळा न करता किंवा फळाची अपेक्षा न ठेवता प्रामाणिकपणे अभ्यास करणे म्हणजे या ओवीचे पालन करणे होय.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माचे स्वरूप समजावून सांगत आहेत, त्यावर भाष्य करताना ज्ञानेश्वर महाराज विहित कर्माच्या पालनाचे महत्त्व स्पष्ट करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 1, श्लोक 12

तंव तो कुरुवृद्धु पितामहू । जो प्रतापी जैसा सिंहू । गर्जला शंखु । अतिबळें ॥ १२ ॥

"Then the aged grandsire of the Kuru race, the valiant lion-like Bhishma, blew his conch with great strength."

कुरुवृद्धु Noun
Kuruvruddhu
कुरुवंशातील सर्वात ज्येष्ठ
The eldest of the Kuru dynasty
पितामहू Noun
Pitamahu
आजोबा (भीष्म)
Grandsire (Bhishma)
प्रतापी Adjective
Pratapi
पराक्रमी
Valiant/Mighty
सिंहू Noun
Simhu
सिंह
Lion
गर्जला Verb
Garjala
गर्जना केली / वाजवला
Roared / Sounded
अतिबळें Adverb
Atibale
मोठ्या शक्तीने
With great force

💡 अर्थ

तेव्हा कुरुवंशातील सर्वात मोठे आणि सिंहासारखे शूर पितामह भीष्म यांनी मोठ्या शक्तीने आपला शंख वाजवला.

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीमध्ये संत ज्ञानेश्वर महाराज भीष्म पितामहांच्या व्यक्तिमत्त्वाचे वर्णन करतात. भीष्म हे कुरुवंशातील सर्वात ज्येष्ठ व्यक्ती होते, पण त्यांचे शौर्य एखाद्या तरुण सिंहाप्रमाणे होते. दुर्योधनाला धीर देण्यासाठी आणि युद्धाची घोषणा करण्यासाठी त्यांनी अत्यंत जोराने शंख फुंकला. हा शंखनाद त्यांच्या अफाट शक्तीचे आणि युद्धाप्रती असलेल्या निष्ठेचे दर्शन घडवतो. ज्ञानेश्वर महाराज येथे भीष्मांच्या आवाजाची तुलना सिंहाच्या गर्जनेशी करतात, जे त्यांच्या अजेय शक्तीचे प्रतीक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जीवनात जेव्हा आपण एखादे मोठे कार्य हाती घेतो, तेव्हा भीष्म पितामहांप्रमाणे पूर्ण आत्मविश्वासाने आणि निर्धाराने त्याची सुरुवात करावी. उदाहरण: नवीन व्यवसाय सुरू करताना किंवा परीक्षेला सामोरे जाताना मनात कोणतीही भीती न ठेवता धैर्याने पाऊल उचलणे.

📌 संदर्भ

संजय धृतराष्ट्राला कुरुक्षेत्रावरील युद्धाचे वर्णन सांगत आहे, जिथे भीष्म पितामह युद्धाची घोषणा करण्यासाठी शंख फुंकतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा