←
सोमवार, 21 ऑक्टोबर 2030
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 118

म्हणोनि तूं आतां । झकविजे नको भ्रमितां । हा विचारु चित्ता । स्थिरावूं दे ॥ ११८ ॥

म्हणोनि तू आतां । झकविजे नको भ्रमितां । हा विचारु चित्ता । स्थिरावूं दे ॥

"Therefore, do not be deluded now; let this thought be stabilized in your mind."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
झकविजे Verb
Jhakavije
फसवले जाणे किंवा भ्रमात पडणे
To be deluded or deceived
भ्रमितां Adjective
Bhramitāṃ
गोंधळलेला
Confused or wandering
विचारु Noun
Vicāru
विचार किंवा विवेक
Thought or wisdom
चित्ता Noun
Cittā
मन किंवा अंतःकरण
Mind or consciousness
स्थिरावूं Verb
Sthirāvūṃ
स्थिर करणे
To stabilize

💡 अर्थ

म्हणून आता तू भ्रमात पडू नकोस. हा विचार तुझ्या मनात स्थिर होऊ दे.

🔍 सखोल अर्थ

श्री ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला उपदेश करतात की, आत्म्याचे अमरत्व आणि शरीराचे नश्वरत्व या सत्याचा विचार करून तू आता गोंधळून जाऊ नकोस. मोह आणि शोक सोडून देऊन हे आत्मज्ञानाचे विचार तुझ्या अंतःकरणात पक्के कर, जेणेकरून तुझे चित्त विचलित होणार नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण संकटात असतो, तेव्हा डगमगून न जाता आपल्या ज्ञानावर आणि विचारांवर ठाम राहावे. उदाहरणार्थ, परीक्षेत कठीण प्रश्न आला तरी घाबरून न जाता शांतपणे विचार करून उत्तर लिहावे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्मज्ञानाचे महत्त्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून मनाची स्थिरता कशी महत्त्वाची आहे हे स्पष्ट करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 114

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि विहित जे धर्म । तेचि आचरावे उत्तम । फळाशा सांडूनि ॥

"Therefore, perform the appropriate actions and prescribed duties with excellence, having abandoned the expectation of results."

उचित Adjective
Uchita
योग्य किंवा समयोचित
Appropriate or proper
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने ठरवून दिलेले किंवा विहित केलेले
Prescribed or ordained
आचरावे Verb
Acharave
आचरणात आणावे किंवा करावे
Should practice or perform
उत्तम Adverb
Uttama
सर्वश्रेष्ठ किंवा चांगल्या प्रकारे
Excellently or best
फळाशा Noun
Phalasha
फळाची आशा किंवा अपेक्षा
Desire for results
सांडूनि Verb
Sanduni
त्याग करून किंवा सोडून
Renouncing or leaving

💡 अर्थ

म्हणून जे काम करणे योग्य आहे आणि जे आपले कर्तव्य आहे, ते फळाची अपेक्षा न ठेवता चांगल्या प्रकारे करावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मयोगाचे सार सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने केवळ स्वतःच्या आवडीनिवडीनुसार कर्म करू नये, तर जे कर्म परिस्थितीनुसार 'उचित' (योग्य) आहे आणि जे शास्त्राने किंवा धर्माने 'विहित' (सांगितलेले) आहे, तेच करावे. हे कर्म करताना ते अत्यंत 'उत्तम' रीतीने पार पाडावे, परंतु त्या कर्मापासून मिळणाऱ्या फळाची आशा (फळाशा) पूर्णपणे सोडून द्यावी. फळाची आसक्ती सोडल्यामुळे कर्माचे ओझे होत नाही आणि चित्तशुद्धी होते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

एखाद्या विद्यार्थ्याने परीक्षेत 'मला पहिला नंबर मिळेल का?' या चिंतेत राहण्यापेक्षा, आपला अभ्यास (विहित कर्म) प्रामाणिकपणे आणि उत्तम प्रकारे करण्यावर लक्ष केंद्रित करावे. फळाची चिंता सोडल्यास अभ्यासात अधिक प्रगती होते.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वरीच्या तिसऱ्या अध्यायात, भगवान श्रीकृष्णांनी अर्जुनाला सांगितलेल्या निष्काम कर्मयोगाचे स्पष्टीकरण देताना ज्ञानेश्वर महाराज ही ओवी मांडतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 15

म्हणोनि कर्मे जे जे कीजे । ते ते ब्रह्मचि असे जाणिजे । जेथ वेदु हा साजे । प्रत्यक्षु पैं ॥ १५ ॥

"Therefore, whatever actions are performed, know them all to be Brahman; for in them, the Veda is clearly manifest."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
कीजे Verb
Kīje
केले जाते
Is performed
ब्रह्मचि Noun
Brahmaci
ब्रह्मच
Brahman itself
जाणिजे Verb
Jāṇije
समजावे
Should be known
वेदु Noun
Vedu
वेद
Vedas
साजे Verb
Sāje
शोभतो किंवा प्रकट होतो
Manifests or suits
प्रत्यक्षु Adjective
Pratyakṣu
प्रत्यक्ष
Directly or manifest

💡 अर्थ

म्हणून आपण जे काही काम करतो, ते ईश्वराचेच रूप आहे असे समजावे. कारण आपल्या कामातच वेदांचे ज्ञान प्रत्यक्षपणे सामावलेले असते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माचे दिव्य स्वरूप स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, सृष्टीतील प्रत्येक विहित कर्म हे परब्रह्मापासूनच निर्माण झाले आहे. वेदांची उत्पत्ती सुद्धा ईश्वरापासून झाली असून तेच वेद आपल्याला कर्माचे मार्गदर्शन करतात. जेव्हा एखादी व्यक्ती निस्वार्थ भावनेने आपले कर्तव्य पार पाडते, तेव्हा ते कर्म केवळ शारीरिक हालचाल न राहता प्रत्यक्ष ब्रह्मरूप होते. थोडक्यात, कर्म आणि ब्रह्म हे वेगळे नसून कर्माच्या माध्यमातूनच आपण ईश्वराशी जोडले जातो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपले दैनंदिन काम (उदा. अभ्यास किंवा नोकरी) करताना ते ओझे न मानता 'ही ईश्वराची सेवा आहे' या भावनेने करावे. उदाहरण: रस्ता साफ करणाऱ्या व्यक्तीने जर ते काम 'समाजाची सेवा' म्हणून केले, तर ते कर्म ब्रह्मरूप होते.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज कर्माची उत्पत्ती आणि त्याचा परब्रह्माशी असलेला अतूट संबंध स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा