←
गुरुवार, 08 ऑगस्ट 2030
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 42

म्हणोनि संन्यासु आणि योगु । हा एकचि कीं गा पांगु । परी अज्ञानासी विभागु । भिन्नु दिसे ॥ ४२ ॥

"Therefore, Sanyasa and Yoga are one; but to the ignorant, they appear different."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
संन्यासु Noun
Sanyasu
संन्यास मार्ग
Renunciation
योगु Noun
Yogu
कर्मयोग
Yoga of action
एकचि Adjective
Ekachi
एकच
One and the same
अज्ञानासी Noun
Ajnyanasi
अज्ञानी माणसाला
To the ignorant
विभागु Noun
Vibhagu
भेद किंवा विभाग
Division or distinction
भिन्नु Adjective
Bhinnu
वेगळा
Different
दिसे Verb
Dise
दिसतो
Appears

💡 अर्थ

म्हणून संन्यास आणि कर्मयोग हे दोन्ही एकच आहेत, पण ज्यांना ज्ञान नाही अशा अज्ञानी लोकांना ते वेगवेगळे वाटतात.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, संन्यास (सर्व कर्मांचा त्याग करून ज्ञानात स्थित होणे) आणि कर्मयोग (फलाची आशा न धरता कर्म करणे) हे दोन्ही मार्ग मुळात एकच आहेत. त्यांचे अंतिम साध्य किंवा फळ एकच आहे. परंतु, ज्यांच्याकडे आत्मज्ञानाचा अभाव आहे, त्यांना हे दोन मार्ग परस्परविरोधी किंवा भिन्न वाटतात. ज्ञानी पुरुषाला या दोन्ही मार्गांतील अद्वैत समजते, कारण दोन्ही मार्गांनी शेवटी एकाच परमात्म्याची प्राप्ती होते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण अनेकदा 'काम' आणि 'अध्यात्म' यांना वेगळे मानतो. उदाहरणार्थ, एखादा विद्यार्थी अभ्यास करताना तो केवळ 'काम' समजतो आणि देवाची पूजा करणे हे 'अध्यात्म' समजतो. पण जर त्याने अभ्यासाकडेच आपली साधना म्हणून पाहिले, तर काम आणि अध्यात्म एकच होतात. हेच या ओवीचे व्यावहारिक शिक्षण आहे.

📌 संदर्भ

संन्यास आणि कर्मयोग या दोन्ही मार्गांचे अंतिम ध्येय एकच आहे, हे ज्ञानेश्वर महाराज येथे सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 347

क्रोधाद्भवति सम्मोहः सम्मोहात्स्मृतिविभ्रमः । स्मृतिभ्रंशाद् बुद्धिनाशो बुद्धिनाशात्प्रणश्यति ॥

मग तया संमोहापासाव। उपजे स्मृतिभ्रंश पहा हो। जैसा पवनें दीपु मालवे। तैसा बोधु जाय॥

"Then from that delusion, loss of memory arises, behold! Just as a lamp is extinguished by the wind, so does wisdom depart."

संमोहापासाव Noun
saṃmohāpāsāva
मोहापासून
from delusion
उपजे Verb
upaje
निर्माण होते
arises
स्मृतिभ्रंश Noun
smṛtibhraṃśa
स्मरणशक्तीचा नाश
loss of memory/wisdom
पवनें Noun
pavanēṃ
वाऱ्याने
by wind
मालवे Verb
mālave
विझतो
extinguishes
बोधु Noun
bodhu
विवेक किंवा ज्ञान
wisdom or knowledge

💡 अर्थ

त्या मोहामुळे माणसाची स्मृती (आठवण) नष्ट होते. ज्याप्रमाणे वाऱ्याच्या झोक्याने दिवा विझतो, त्याप्रमाणे माणसाचा विवेक किंवा ज्ञान नाहीसे होते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत क्रोधाचे परिणाम स्पष्ट करतात. जेव्हा मनुष्याच्या मनात क्रोध निर्माण होतो, तेव्हा तो मोहात पडतो. या मोहामुळे त्याची सारासार विचार करण्याची शक्ती म्हणजेच 'स्मृती' भ्रष्ट होते. ज्ञानेश्वर माऊली येथे एक सुंदर दृष्टांत देतात - ज्याप्रमाणे जोराच्या वाऱ्याने तेवत असलेला दिवा विझतो आणि सर्वत्र अंधार पसरतो, त्याचप्रमाणे मोहाच्या प्रभावामुळे मनुष्याच्या अंतःकरणातील ज्ञानाचा प्रकाश (बोध) मावळतो. विवेक नष्ट झाल्यामुळे माणूस स्वतःचे हित कशात आहे हे विसरतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला खूप राग येतो, तेव्हा आपण काय बोलतोय याचे भान राहत नाही. अशा वेळी शांत राहून विचार करणे आवश्यक आहे, अन्यथा रागाच्या भरात घेतलेला चुकीचा निर्णय आपले मोठे नुकसान करू शकतो. उदाहरणार्थ, रागाच्या भरात कोणालाही अपशब्द बोलू नका, कारण त्या क्षणी तुमचा विवेक 'विझलेला' असतो.

📌 संदर्भ

क्रोधापासून मोह आणि मोहापासून बुद्धीचा नाश कसा होतो, याचे विवेचन ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 214

म्हणोनि तूं आतां । झकविजे नको चित्ता । धरीं पां धीरता । पांडुकुमरा ॥ २१४ ॥

म्हणोनि तू आता । झकविजे नको चित्ता । धरी पां धीरता । पांडुकुमरा ॥ २१४ ॥

"Therefore, do not let your mind be deceived now; hold onto your courage, O son of Pandu."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
झकविजे Verb
Zhakavije
फसवू देणे / मोहित होणे
To be deluded or deceived
चित्ता Noun
Chitta
मनाला
To the mind
धीरता Noun
Dheerata
धैर्य / सोशिकता
Courage or fortitude
पांडुकुमरा Noun
Pandukumara
पांडुपुत्रा (अर्जुना)
Son of Pandu (Arjuna)

💡 अर्थ

म्हणून अर्जुना, आता तू तुझ्या मनाला फसवू देऊ नकोस. तू मनामध्ये धैर्य धारण कर.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे श्रीकृष्णाचा उपदेश स्पष्ट करतात. इंद्रियांचे विषय आणि त्यातून निर्माण होणारे सुख-दुःख हे क्षणभंगुर आहेत. ते येतात आणि जातात. म्हणून अर्जुनाने आपल्या बुद्धीला किंवा चित्ताला या द्वंद्वांनी मोहित होऊ देऊ नये. मनाची स्थिरता ढळू न देता, धैर्याने आणि विवेकाने परिस्थितीचा स्वीकार करावा, असा हा मोलाचा सल्ला आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला अपयश येते किंवा दुःखद घटना घडते, तेव्हा मन विचलित होऊ न देता शांत राहून धैर्याने संकटाचा सामना करावा. उदाहरणार्थ, परीक्षेत कमी गुण मिळाले तर रडत न बसता धैर्याने पुन्हा जोमाने अभ्यास करणे.

📌 संदर्भ

इंद्रियांच्या विषयांच्या क्षणभंगुरतेबद्दल सांगून श्रीकृष्ण अर्जुनाला मन स्थिर ठेवण्याचा आणि धैर्य धरण्याचा उपदेश करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा