←
शुक्रवार, 26 एप्रिल 2030
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 1, श्लोक 47

एवमुक्त्वार्जुनः संख्ये रथोपस्थ उपाविशत्। विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः॥

ऐसें अर्जुनें तेथें। बोलिलें व्याकुळचित्तें। मग सांडूनि धनुष्यबाणातें। रथावरी बैसला॥ ४७॥

"Having spoken thus, Arjuna, with a mind distressed by grief, cast aside his bow and arrows and sat down on the chariot."

व्याकुळचित्तें Adverb
vyākulachitte
अस्वस्थ मनाने
with a disturbed mind
सांडूनि Verb
sāndūni
त्याग करून किंवा सोडून
having discarded
धनुष्यबाणातें Noun
dhanuṣyabāṇāte
धनुष्य आणि बाणांना
bow and arrows
रथावरी Noun
rathāvarī
रथावर
on the chariot
बैसला Verb
baislā
बसला
sat down

💡 अर्थ

अर्जुनाने व्याकुळ मनाने असे म्हटले आणि मग आपले धनुष्य-बाण खाली टाकून तो रथात खाली बसला.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वरीच्या पहिल्या अध्यायातील हा शेवटचा श्लोक अर्जुनाच्या मानसिक स्थितीचा कळस दर्शवतो. आपल्याच स्वकीयांविरुद्ध युद्ध करण्याच्या कल्पनेने अर्जुन पूर्णपणे खचून गेला आहे. त्याचे मन अत्यंत व्याकुळ झाले असून, युद्धाचा उत्साह संपला आहे. या ओवीत संत ज्ञानेश्वर सांगतात की, अर्जुनाने केवळ शस्त्रेच टाकली नाहीत, तर त्याने आपले कर्तव्यही क्षणभर बाजूला सारले. तो रथाच्या मागील भागात हताश होऊन बसला, जे त्याच्या मनातील द्वंद्व आणि पराभवाचे प्रतीक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखाद्या मोठ्या संकटाने घाबरून जातो आणि प्रयत्न करणे सोडून देतो, तेव्हा आपली अवस्था अर्जुनासारखी होते. उदाहरणार्थ, परीक्षेचा कठीण पेपर पाहून हताश होऊन बसणे. अशा वेळी आपल्याला मार्गदर्शनाची गरज असते.

📌 संदर्भ

आपल्या नातेवाईकांना युद्धासाठी समोर उभे पाहून अर्जुन अत्यंत दुःखी झाला आणि त्याने शस्त्रे खाली ठेवून युद्ध न करण्याचा निर्णय घेतला.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 71

जेथ कामनेचा अंकुर न निघे । जेथ अहंभावाचा वारा न लागे । तेथ शांतीचिया पाऊलवाटे । येइजे सुखें ॥ ७१ ॥

"Where the sprout of desire does not emerge, where the wind of ego does not touch, there one arrives happily via the path of peace."

कामनेचा Noun
Kamanecha
इच्छेचा / वासनेचा
Of desire
अंकुर Noun
Ankur
मोड / कोंब
Sprout
अहंभावाचा Noun
Ahambhavacha
अहंकाराचा / मीपणाचा
Of ego
वारा Noun
Vara
वारा / स्पर्श
Wind / Touch
शांतीचिया Noun
Shantichiya
शांततेच्या
Of peace
पाऊलवाटे Noun
Paulvate
पायवाटेने
On the path
सुखें Adverb
Sukhen
आनंदाने / सहजपणे
Happily / Easily

💡 अर्थ

ज्या ठिकाणी कोणतीही इच्छा निर्माण होत नाही आणि जिथे अहंकाराचा वाराही शिवत नाही, तिथे शांतीच्या वाटेने सहजपणे सुखाचा अनुभव घेता येतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मसाक्षात्कारी पुरुषाच्या अंतःस्थितीचे वर्णन करतात. ते म्हणतात की, ज्याच्या मनात विषयांच्या भोगाची इच्छा (कामना) अंकुरित होत नाही आणि ज्याला 'मी'पणाचा (अहंकार) स्पर्शही होत नाही, तोच खरा योगी. अशा स्थितीत मन पूर्णपणे स्थिर होते. जेव्हा कामना आणि अहंकार नष्ट होतात, तेव्हा मनुष्य आपोआपच शांतीच्या मार्गावर चालू लागतो आणि त्याला परमानंदाची प्राप्ती होते. ही शांती बाह्य नसून ती अंतर्मनातील एक स्थिर अवस्था आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखादे काम 'मी केले' असा गर्व न बाळगता आणि फळाची अपेक्षा न ठेवता करतो, तेव्हा आपल्याला मानसिक ताण येत नाही आणि मन शांत राहते. उदाहरणार्थ, निस्वार्थ भावनेने केलेली मदत अधिक आनंद देते.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज जीवनमुक्त पुरुषाच्या अंतःकरणातील स्थितीचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 93

म्हणोनि कर्मे कीजे । परी कर्तेपण न मनिजे । जैसा मार्गु न चालिजे । तरी न पाविजे ॥ ९३ ॥

"Therefore, perform actions, but do not consider yourself the doer. Just as one cannot reach the destination without walking the path."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
कीजे Verb
Kije
करावीत
Should be done
कर्तेपण Noun
Kartepan
कर्तेपणाचा अहंकार
Sense of doership
मनिजे Verb
Manije
मानू नये
Should not consider
मार्गु Noun
Margu
रस्ता
Path
पाविजे Verb
Pavije
पोहोचणे
To reach or attain

💡 अर्थ

म्हणून कर्मे करावीत, पण 'मीच ती करतोय' असा अहंकार धरू नये. ज्याप्रमाणे रस्ता चालल्याशिवाय मुक्कामाला पोहोचता येत नाही, तसेच कर्म केल्याशिवाय ध्येय गाठता येत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माचे महत्त्व आणि अनासक्ती यांचा सुंदर मेळ घालतात. ते सांगतात की, मुक्ती मिळवण्यासाठी किंवा जीवनात यशस्वी होण्यासाठी कर्म करणे अनिवार्य आहे. जसे ध्येयापर्यंत पोहोचण्यासाठी प्रत्यक्ष चालणे आवश्यक आहे, तसे आत्मज्ञानासाठी विहित कर्मे करणे गरजेचे आहे. मात्र, ही कर्मे करताना 'मी कर्ता आहे' हा भाव सोडून ती ईश्वराच्या चरणी अर्पण बुद्धीने करावीत. कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा कर्मातील अहंकाराचा त्याग करणे महत्त्वाचे आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

शाळेत अभ्यास करताना किंवा खेळताना 'मीच सर्वात हुशार आहे' असा गर्व न करता, आपले कर्तव्य म्हणून मन लावून काम करावे. उदाहरणार्थ, झाडाला पाणी घालणे हे आपले काम आहे, पण फळ येणे हे निसर्गाच्या हातात आहे असे मानणे.

📌 संदर्भ

मोक्षप्राप्तीसाठी कर्माचा त्याग न करता, अहंकार सोडून कर्म कसे करावे, याचे मार्गदर्शन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा