←
मंगळवार, 02 एप्रिल 2030
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 304

म्हणोनि इंद्रियांचा निग्रहो । जयासी जाहला असे पहा हो । तोचि पूर्णप्रज्ञु पाहो । जो स्थिरबुद्धि ॥

"Therefore, he who has attained restraint of the senses, see him as one with perfect wisdom and steady intellect."

इंद्रियांचा Noun
Indriyancha
इंद्रियांचा (डोळे, कान इ.)
Of the senses
निग्रहो Noun
Nigraho
संयम किंवा ताबा
Restraint or control
जयासी Pronoun
Jayasi
ज्याला
To whom
पूर्णप्रज्ञु Noun
Purnaprajnu
पूर्ण ज्ञानी
One with complete wisdom
स्थिरबुद्धि Adjective
Sthirabuddhi
अढळ बुद्धी असलेला
Steady intellect

💡 अर्थ

म्हणून ज्याने आपल्या इंद्रियांवर पूर्ण ताबा मिळवला आहे, तोच खरा स्थिर बुद्धीचा आणि पूर्ण ज्ञानी माणूस आहे असे समजावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मसंयमाचे महत्त्व विशद करतात. ते म्हणतात की, ज्याप्रमाणे कासव आपले अवयव स्वतःहून आत ओढून घेते, त्याप्रमाणे जो साधक आपल्या ज्ञानेंद्रियांना विषयांच्या ओढीपासून पूर्णपणे रोखू शकतो, त्याचीच बुद्धी परमात्मस्वरूपी स्थिर होते. इंद्रियनिग्रह हा केवळ शारीरिक नसून तो मानसिक स्तरावर असावा लागतो. ज्याची इंद्रिये त्याच्या आज्ञेत आहेत, तोच संसारातील द्वंद्वांनी विचलित होत नाही आणि त्यालाच 'स्थितप्रज्ञ' किंवा 'पूर्णप्रज्ञ' म्हटले जाते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात अभ्यासावर किंवा कामावर लक्ष केंद्रित करण्यासाठी मनावर ताबा असणे आवश्यक आहे. उदाहरणार्थ, टीव्ही किंवा मोबाईलची ओढ असतानाही अभ्यासाला प्राधान्य देणे म्हणजे इंद्रियनिग्रह होय, ज्यामुळे आपली प्रगती होते.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला स्थिर बुद्धी असलेल्या पुरुषाची लक्षणे सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 1, श्लोक 2

जे शब्दब्रह्म अशेष । जेणें फळलें विश्वदोष । जेथूनि हा प्रकाश । विश्वाचा होय ॥ २ ॥

"Who is the entire Word-Brahman, by whom the world's defects are shed, and from whom this light of the universe arises."

शब्दब्रह्म Noun
Shabdabrahma
वेद किंवा शब्दरूपी ईश्वर
The ultimate reality in the form of sound/Vedas
अशेष Adjective
Ashesha
संपूर्ण किंवा काहीही शिल्लक न राहिलेले
Complete or without remainder
विश्वदोष Noun
Vishvadosha
जगातील अज्ञान किंवा दोष
Worldly ignorance or faults
प्रकाश Noun
Prakasha
उजेड किंवा ज्ञान
Light or knowledge
जेथूनि Adverb
Jethuni
ज्याच्यापासून
From which

💡 अर्थ

जे संपूर्ण शब्दब्रह्म (वेद) आहे, ज्याच्यामुळे जगातील अज्ञान नाहीसे होते आणि ज्याच्यापासून या विश्वाला ज्ञानाचा प्रकाश मिळतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत गणेशाचे वर्णन 'शब्दब्रह्म' म्हणून करतात. गणेश हे वेदांचे मूर्त स्वरूप आहेत. त्यांच्या अस्तित्वामुळे विश्वातील अज्ञानरूपी दोष नष्ट होतात. ज्याप्रमाणे सूर्यामुळे अंधार जातो, तसे गणेशाच्या तेजामुळे संपूर्ण विश्वाला ज्ञानाचा प्रकाश प्राप्त होतो. हे गणेशाचे स्तवन असून ते बुद्धीच्या देवतेचे महत्त्व अधोरेखित करते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

कोणतेही नवीन काम सुरू करताना बुद्धीची देवता गणेशाचे स्मरण करावे, जेणेकरून आपल्या मनातील गोंधळ (दोष) दूर होऊन आपल्याला योग्य मार्ग (प्रकाश) दिसेल. उदाहरण: नवीन शैक्षणिक वर्ष सुरू करताना सरस्वती आणि गणेशाची वंदना केल्याने अभ्यासात गोडी निर्माण होते.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वरीच्या सुरुवातीला मंगलाचरणात ज्ञानेश्वर महाराज गणेशाला वंदन करत आहेत, जिथे ते गणेशाला वेदांचे स्वरूप मानतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 44

जेणे विषयांचेनि मिषे । बुद्धीचिये कळा नाशे । जेणे मोहविले असे । विवेकबळ ॥

"Through the lure of sense-objects, the light of the intellect is extinguished, and the strength of discrimination is deluded."

विषयांचेनि Noun
Vishayancheni
विषयांच्या (इंद्रिय भोगांच्या)
of sense objects
मिषे Noun
Mishe
निमित्ताने किंवा बहाण्याने
on the pretext of
बुद्धीचिये Noun
Buddhichiye
बुद्धीची
of the intellect
नाशे Verb
Nashe
नाश होतो किंवा लोप पावते
is destroyed
मोहविले Verb
Mohavile
भुलविले किंवा मोहित केले
deluded or charmed
विवेकबळ Noun
Vivekabala
सारासार विचार करण्याची शक्ती
power of discrimination

💡 अर्थ

ज्या विषयांच्या मोहामुळे बुद्धीची चमक (तेज) नष्ट होते आणि ज्याने माणसाची सारासार विचार करण्याची शक्ती (विवेक) पूर्णपणे भुलविली जाते.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, जेव्हा मनुष्य इंद्रियांच्या विषयांमध्ये (भोगवस्तूंमध्ये) गुंततो, तेव्हा त्याची बुद्धी भ्रमिष्ट होते. विषयांच्या आकर्षणापोटी माणसाला काय योग्य आणि काय अयोग्य हे समजेनासे होते. हे विषय एखाद्या निमित्तासारखे येतात आणि माणसाच्या बुद्धीचे तेज हिरावून घेतात. यामुळे त्याची विवेकशक्ती लोप पावते आणि तो चुकीच्या मार्गाला लागतो. आत्मज्ञानाच्या मार्गातील हा सर्वात मोठा अडथळा आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण अभ्यासाऐवजी मोबाईल किंवा खेळाच्या अति आहारी जातो, तेव्हा आपली प्रगती थांबते. अशा वेळी आपण 'विवेक' वापरून क्षणिक सुखापेक्षा दीर्घकालीन ध्येयाला प्राधान्य दिले पाहिजे.

📌 संदर्भ

अर्जुनाला उपदेश करताना ज्ञानेश्वर महाराज विषयांच्या आसक्तीमुळे बुद्धीवर आणि विवेकावर होणाऱ्या घातक परिणामांचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा