←
शनिवार, 16 मार्च 2030
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 89

म्हणौनि स्वधर्मु जो विहितु । तोचि अनुष्ठिजे उचितु । जैसा मार्गु हा सुपुथु । अपावो न करी ॥

"Therefore, perform the prescribed duty appropriately; just as a good path does not cause any harm."

म्हणौनि Adverb
mhaṇouni
म्हणून
therefore
स्वधर्मु Noun
svadharmu
स्वतःचे कर्तव्य
one's own duty
विहितु Adjective
vihitu
नेमून दिलेले / शास्त्रशुद्ध
prescribed / ordained
अनुष्ठिजे Verb
anuṣṭhijē
आचरण करावे
should be practiced
सुपुथु Noun
suputhu
चांगला मार्ग
good path
अपावो Noun
apāvō
अपाय / नुकसान
harm / danger

💡 अर्थ

म्हणून आपल्यासाठी जे कर्तव्य नेमून दिलेले आहे, त्याचेच योग्य प्रकारे पालन करावे. ज्याप्रमाणे चांगला आणि सरळ मार्ग प्रवाशाला कधीही संकटात टाकत नाही, तसाच स्वधर्म आपल्याला सुरक्षित ठेवतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून 'स्वधर्माचे' (स्वतःच्या कर्तव्याचे) महत्त्व पटवून देतात. ते म्हणतात की, प्रत्येक व्यक्तीने आपल्या वाट्याला आलेले विहित कर्मच केले पाहिजे. यासाठी त्यांनी 'सुपुथ' म्हणजे चांगल्या मार्गाचे उदाहरण दिले आहे. जर आपण मुख्य आणि सुरक्षित रस्त्याने गेलो, तर आपल्याला ठेच लागण्याची किंवा रस्ता चुकण्याची भीती नसते. त्याचप्रमाणे, जर आपण आपल्या नैसर्गिक कर्तव्याचे पालन केले, तर आपण जीवनातील संकटांपासून वाचतो आणि आपली आध्यात्मिक प्रगती होते. परधर्माचे किंवा दुसऱ्याच्या कर्तव्याचे अनुकरण करणे हे धोक्याचे ठरू शकते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, प्रत्येकाने आपली जबाबदारी प्रामाणिकपणे पार पाडणे म्हणजे स्वधर्म होय. उदाहरणार्थ, एका विद्यार्थ्याचा स्वधर्म म्हणजे मनापासून अभ्यास करणे. जर त्याने शॉर्टकट न शोधता अभ्यासाचा 'सुपुथ' (चांगला मार्ग) निवडला, तर त्याला परीक्षेत यश मिळते आणि भविष्यात कोणतीही अडचण येत नाही.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज स्वधर्माचे पालन करणे किती सुरक्षित आणि आवश्यक आहे हे एका चांगल्या मार्गाचे उदाहरण देऊन स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 24

तैसे कर्माचेनि मिषे । जे जे काही प्रकाशे । ते ब्रह्मचि असे । ऐसें जो जाणे ॥

"In the same way, he who knows that whatever is manifested under the guise of action is Brahman itself."

कर्माचेनि Noun
Karmacheni
कर्माच्या
of action
मिषे Noun
Mishe
निमित्ताने किंवा बहाण्याने
under the guise or pretext
प्रकाशे Verb
Prakashe
प्रकट होते किंवा दिसते
appears or shines forth
ब्रह्मचि Noun
Brahmachi
ब्रह्मच
Brahman itself
जाणे Verb
Jane
ओळखतो किंवा जाणतो
knows or realizes

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे कर्माच्या निमित्ताने जे काही घडते किंवा दिसते, ते सर्व ब्रह्मच आहे असे जो ओळखतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अद्वैत ज्ञानाचे मर्म सांगतात. ज्ञानी पुरुषाला कर्मामध्ये आणि कर्माच्या साधनांमध्ये वेगळेपण दिसत नाही. त्याला सर्वत्र परब्रह्माचाच अनुभव येतो. जसे सोन्याचे दागिने विविध आकाराचे दिसले तरी ते मुळात सोनेच असतात, तसे कर्माचे विविध प्रकार आणि व्यवहार दिसले तरी त्यामागे एकच चैतन्य (ब्रह्म) भरलेले असते, असे जो जाणतो तोच खरा मुक्त होय.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपल्या दैनंदिन जीवनात कोणतेही काम करताना ते 'माझे' किंवा 'मी करतोय' असा अहंकार न ठेवता, ते ईश्वराचे रूप मानून करावे. उदाहरणार्थ, अभ्यास करताना तो केवळ परीक्षेसाठी न करता ज्ञानाच्या (ब्रह्माच्या) उपासनेसाठी करावा.

📌 संदर्भ

आत्मज्ञान प्राप्त झालेल्या व्यक्तीला सर्व कर्मांमध्ये ईश्वरी तत्त्व कसे दिसते, याचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 6, श्लोक 4

यदा हि नेन्द्रियार्थेषु न कर्मस्वनुषज्जते । सर्वसंकल्पसंन्यासी योगारूढस्तदोच्यते ॥

जेथ संकल्पाचां पायीं । विरक्ति जाली पाहीं । तेथ योगारूढु होई । ऐसें जाणा ॥

"Where detachment from the very root of desires occurs, know that one has become established in Yoga."

संकल्पाचां Noun
Sankalpacham
इच्छा किंवा विचारांच्या
of desires or mental constructs
विरक्ति Noun
Virakti
अलिप्तता किंवा वैराग्य
detachment
योगारूढु Adjective
Yogarudhu
योगाच्या शिखरावर बसलेला
established in Yoga
जाणा Verb
Jana
ओळखावे किंवा समजावे
to know or understand
पायीं Noun
Payi
ठायी किंवा मुळे
at the place of or due to

💡 अर्थ

जेव्हा माणसाच्या मनात कोणत्याही फळाची इच्छा उरत नाही आणि तो सर्व संकल्पांचा त्याग करतो, तेव्हा तो योगामध्ये स्थिर झाला आहे असे समजावे.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत 'योगारूढ' अवस्थेचे मर्म सांगतात. साधक जेव्हा इंद्रियांच्या भोगांपासून आणि कर्माच्या फळांच्या अपेक्षेपासून मुक्त होतो, तेव्हा त्याच्या मनातील 'संकल्प' (म्हणजेच हे करू किंवा ते करू ही वृत्ती) मावळतात. जोपर्यंत मनात संकल्प असतात, तोपर्यंत चित्त स्थिर होत नाही. जेव्हा संकल्पांचा पूर्णपणे त्याग होतो, तेव्हाच मनुष्य खऱ्या अर्थाने योगाच्या शिखरावर आरूढ होतो, असे ज्ञानेश्वर महाराज स्पष्ट करतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'मला काय मिळेल?' या विचारापेक्षा 'मी माझे काम उत्तम कसे करेन?' यावर लक्ष देणे म्हणजे संकल्पाचा त्याग करणे होय. उदाहरणार्थ, एखाद्या विद्यार्थ्याने निकालाची चिंता न करता केवळ अभ्यासाच्या प्रक्रियेत आनंद मानणे ही योगारूढ होण्याची पहिली पायरी आहे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला 'योगारूढ' व्यक्तीची लक्षणे सांगत आहेत, ज्याचे विवेचन ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा