←
बुधवार, 20 फेब्रुवारी 2030
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 26

अथ चैनं नित्यजातं नित्यं वा मन्यसे मृतम् । तथापि त्वं महाबाहो नैवं शोचितुमर्हसि ॥

तरी याही अभिप्राया। जरी मानिसी तूं धनंजया। तरी खेदु करावया। कारण नाही॥

"Even if you think this soul is constantly born and constantly dies, O mighty-armed one, you should not grieve like this."

तरी Conjunction
Tari
तरीसुद्धा
Even then
अभिप्राया Noun
Abhiprāyā
मतानुसार / दृष्टिकोनातून
Opinion or viewpoint
मानिसी Verb
Mānisī
मानतोस
You consider or believe
धनंजया Noun
Dhanañjayā
अर्जुनाचे एक नाव
A name for Arjuna
खेदु Noun
Khedu
दुःख किंवा शोक
Grief or sorrow
कारण Noun
Kāraṇa
निमित्त किंवा आधार
Reason or cause

💡 अर्थ

हे अर्जुना, जरी तू असे मानलेस की हा आत्मा वारंवार जन्म घेतो आणि वारंवार मरतो, तरी सुद्धा तू दुःख करण्याचे काहीच कारण नाही.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून श्रीकृष्णाचा उपदेश स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, जर तू आत्म्याला अविनाशी न मानता, केवळ देहाप्रमाणेच जन्मणारा आणि मरणारा मानलेस (जसे काही विचारप्रवाह मानतात), तरीही शोक करणे व्यर्थ आहे. जर जन्म आणि मृत्यू हा निसर्गाचा अटळ नियम असेल, तर जे टाळता येत नाही त्यावर रडणे शहाणपणाचे नाही. प्रवाहाप्रमाणे येणाऱ्या आणि जाणाऱ्या गोष्टींचा स्वीकार करणे हाच खरा मार्ग आहे, असे येथे सुचवले आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जीवनातील अपरिहार्य बदल किंवा नुकसान स्वीकारण्यासाठी या विचाराचा उपयोग होतो. उदाहरणार्थ, एखादी प्रिय वस्तू हरवली किंवा एखादा बदल झाला जो आपल्या हातात नाही, तर त्यावर रडत न बसता तो जीवनाचा एक भाग म्हणून स्वीकारणे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला समजावून सांगत आहेत की, आत्म्याला नित्य मानले काय किंवा अनित्य मानले काय, कोणत्याही परिस्थितीत शोक करणे अयोग्य आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 160

म्हणौनि संशयापरौते । कांहींचि पाप नाहीं एथें । हा विनाशाची वाटे । पाडितु असे ॥ १६० ॥

"Therefore, there is no sin beyond doubt; it leads one onto the path of ruin."

म्हणौनि Conjunction
Mhaṇouni
म्हणून
Therefore
संशयापरौते Noun
Saṁśayāparautē
संशयापेक्षा
More than doubt
पाप Noun
Pāpa
पाप
Sin
विनाशाची Noun
Vināśācī
नाशाच्या
Of destruction
वाटे Noun
Vāṭē
मार्गावर
On the path
पाडितु Verb
Pāḍitu
पाडतो किंवा नेतो
Throws or leads

💡 अर्थ

म्हणून संशयापेक्षा मोठे दुसरे कोणतेही पाप या जगात नाही. हा संशय माणसाला विनाशाच्या मार्गावर नेऊन सोडतो.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत संशयाचे भयंकर परिणाम स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, संशयासारखा दुसरा कोणताही मोठा शत्रू किंवा पाप नाही. संशय हा माणसाच्या बुद्धीला ग्रासतो, ज्यामुळे त्याची निर्णयक्षमता नष्ट होते. ज्याच्या मनात संशय घर करतो, तो सत्यापासून दूर जातो आणि अखेर स्वतःचा नाश करून घेतो. हा संशय माणसाला अधोगतीच्या मार्गावर ढकलणारा सर्वात मोठा अडथळा आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपण स्वतःच्या क्षमतेवर किंवा आपल्या ध्येयावर सतत संशय घेतला, तर आपण कधीही यशस्वी होऊ शकत नाही. उदाहरणार्थ, एखाद्या विद्यार्थ्याने जर अभ्यासाच्या पद्धतीवर सतत संशय घेतला, तर तो एकाग्रतेने अभ्यास करू शकणार नाही आणि परीक्षेत अपयशी ठरेल.

📌 संदर्भ

भगवद्गीतेतील 'संशयात्मा विनश्यति' या श्लोकावर भाष्य करताना ज्ञानेश्वर महाराज संशयाचे गांभीर्य आणि त्याचे घातक परिणाम सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 79

म्हणौनि बाह्य हे विषय । सांडूनि सांडिजेत न होय । जरी अंतरीं अतिशय । विरक्ति असे ॥

"Therefore, these external sense-objects cannot be truly abandoned by merely leaving them, unless there is intense detachment within."

म्हणौनि Conjunction
Mhanauni
म्हणून
Therefore
बाह्य Adjective
Bahya
बाहेरचे
External
विषय Noun
Vishaya
इंद्रियांचे भोग
Sense objects
सांडूनि Verb
Sanduni
सोडून / त्याग करून
Having abandoned
विरक्ति Noun
Virakti
अनासक्ती / ओढ नसणे
Detachment
अंतरीं Noun
Antari
हृदयात / मनात
Within the heart

💡 अर्थ

केवळ बाहेरून वस्तूंचा त्याग केल्याने त्या सुटत नाहीत, जोपर्यंत मनात त्यांच्याबद्दल खरी विरक्ती (अनासक्ती) निर्माण होत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत खऱ्या त्यागाचे मर्म सांगतात. मनुष्य अनेकदा इंद्रियांच्या विषयांचा (जसे की संपत्ती, सुखसोयी) बाह्यतः त्याग करतो, पण त्याचे मन मात्र त्याच गोष्टींमध्ये गुंतलेले असते. असा बाह्य त्याग फोल ठरतो. जोपर्यंत अंतःकरणात त्या विषयांबद्दलची ओढ पूर्णपणे संपत नाही, तोपर्यंत तो खरा संन्यास नव्हे. खरी विरक्ती ही मनातून उगम पावली पाहिजे. जेव्हा बुद्धीला विषयांचे नश्वरत्व समजते, तेव्हाच अंतरी विरक्ती निर्माण होते आणि मगच बाह्य त्याग सार्थ ठरतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर एखाद्या विद्यार्थ्याने अभ्यासासाठी मोबाईल वापरणे बंद केले, पण त्याचे लक्ष सतत मोबाईलच्या नोटिफिकेशनमध्येच असेल, तर तो खरा त्याग नाही. जेव्हा त्याला अभ्यासाचे महत्त्व समजून मोबाईलची ओढ मनातूनच वाटणार नाही, तेव्हाच तो खरा संयम ठरेल.

📌 संदर्भ

या ओवीत ज्ञानेश्वर महाराज खऱ्या संन्यासाचे स्वरूप सांगत आहेत, जिथे बाह्य त्यागापेक्षा आंतरिक विरक्तीला अधिक महत्त्व दिले आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा