←
गुरुवार, 24 जानेवारी 2030
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 303

म्हणोनि अर्जुना हें जाणावें | जे विषय सर्वथा त्याजावे | मग इंद्रियें आपैसीं स्वभावें | निभ्रांत होती || ३०३ ||

"Therefore, O Arjuna, understand this: one should renounce all sense objects; then the senses will naturally become steady without doubt."

म्हणोनि Adverb
Mhanoni
म्हणून
Therefore
विषय Noun
Vishaya
इंद्रियांचे भोग / विषय
Sense objects
त्याजावे Verb
Tyajave
त्याग करावा / सोडावे
Should be renounced
इंद्रियें Noun
Indriye
ज्ञानेंद्रिये
Senses
आपैसीं Adverb
Aapaisi
आपोआप
Automatically
स्वभावें Adverb
Swabhave
सहजपणे / स्वभावाने
Naturally
निभ्रांत Adjective
Nibhranta
निश्चितपणे / स्थिर
Undoubtedly / Steady

💡 अर्थ

म्हणून अर्जुना, हे लक्षात घे की विषयांचा (भोगांचा) पूर्णपणे त्याग केला पाहिजे. असे केल्यावर इंद्रिये आपोआप आणि सहजपणे स्थिर होतात.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत इंद्रिय निग्रहाचे रहस्य सांगतात. ते म्हणतात की, जोपर्यंत मनुष्य बाह्य विषयांमध्ये (जसे की चव, रूप, शब्द) अडकलेला असतो, तोपर्यंत त्याची इंद्रिये चंचल राहतात. जेव्हा साधक जाणीवपूर्वक या विषयांचा मोह सोडतो, तेव्हा इंद्रियांना बाहेर धावण्यासाठी कोणतेही कारण उरत नाही. परिणामी, ती इंद्रिये कोणत्याही कष्टाशिवाय नैसर्गिकरित्या अंतर्मुख आणि शांत होतात. ही अवस्था प्राप्त करणे म्हणजेच स्थितप्रज्ञतेकडे जाणे होय.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जर आपल्याला एखाद्या ध्येयावर लक्ष केंद्रित करायचे असेल, तर मोबाईल किंवा टीव्ही सारख्या विचलित करणाऱ्या गोष्टींपासून (विषयांपासून) दूर राहणे आवश्यक आहे. एकदा का हे अडथळे दूर झाले की मन आपोआप अभ्यासात किंवा कामात लागते.

📌 संदर्भ

इंद्रियांवर ताबा मिळवून मन स्थिर कसे करावे, याचे मार्गदर्शन ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 230

म्हणोनि तूं हें न विचारीं । उगाचि शोक न करीं । जे हें आघवेंचि अवधारीं । स्वभावसिद्ध ॥ २३० ॥

"Therefore, do not think about this; do not grieve in vain. Know that all this is established by nature."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
विचारीं Verb
Vicārīṃ
विचार करणे
To think or worry
शोक Noun
Śoka
दुःख
Grief or sorrow
आघवेंचि Adjective
Āghavēṃci
सर्व काही
Everything
अवधारीं Verb
Avadhārīṃ
लक्षात घे किंवा ऐक
Understand or listen
स्वभावसिद्ध Adjective
Svabhāvasiddha
नैसर्गिक किंवा सहज घडणारे
Natural or inherent

💡 अर्थ

म्हणून तू या गोष्टीचा जास्त विचार करू नकोस आणि उगाच दुःख करू नकोस. कारण हे सर्व निसर्गनियमानुसारच घडत आहे, असे तू लक्षात घे.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अर्जुनाला जीवनाचे एक शाश्वत सत्य समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, जन्म आणि मृत्यू हे सृष्टीचे अटळ नियम आहेत. ज्याचा जन्म झाला आहे, त्याचा मृत्यू निश्चित आहे आणि हे सर्व 'स्वभावसिद्ध' म्हणजे निसर्गतःच घडणारे आहे. शरीराचा नाश होणे हा त्याचा धर्मच आहे. त्यामुळे जे अपरिहार्य आहे, त्याबद्दल शोक करणे किंवा सतत त्याचाच विचार करून दुःखी होणे व्यर्थ आहे. आत्म्याचे अमरत्व ओळखून देहाच्या नश्वरतेचा स्वीकार करणे हाच खरा विवेक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपल्या आयुष्यात आपल्या नियंत्रणाबाहेरच्या गोष्टी घडतात (उदा. एखादे नुकसान किंवा प्रिय व्यक्तीचा वियोग), तेव्हा रडत न बसता तो निसर्गाचा नियम आहे असे मानून मन शांत ठेवणे. उदाहरण: खेळात हार झाली तर दुःख करण्यापेक्षा तो खेळाचा एक भाग आहे असे स्वीकारणे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला जन्म-मृत्यूच्या चक्राची अपरिहार्यता आणि निसर्गनियमांबद्दल मार्गदर्शन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 5

बहूनि मे व्यतीतानि जन्मानि तव चार्जुन । तान्यहं वेद सर्वाणि न त्वं वेत्थ परन्तप ॥ ५ ॥

तरी तूं आणि मी अर्जुन । बहुतीं जन्मीं जालों हीन । परी तें तुज न स्मरे मी जाणें । सर्वही पूर्ण ॥ ५ ॥

"Many births of mine and yours have passed, O Arjuna. I know them all, but you do not know them."

तूं Pronoun
Tu
तू (अर्जुन)
You
मी Pronoun
Mi
मी (श्रीकृष्ण)
I
बहुतीं Adjective
Bahuti
अनेक / पुष्कळ
Many
जन्मीं Noun
Janmi
जन्मांमध्ये
In births
स्मरे Verb
Smare
आठवणे
To remember
जाणें Verb
Jane
जाणतो / माहिती आहे
To know
पूर्ण Adverb
Purna
संपूर्णपणे
Completely

💡 अर्थ

हे अर्जुना, तुझे आणि माझे यापूर्वी अनेक जन्म झाले आहेत. पण तुला ते आठवत नाहीत, मात्र मला ते सर्व पूर्णपणे आठवतात.

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीत ज्ञानेश्वर महाराज श्रीकृष्णाच्या सर्वज्ञतेचे वर्णन करतात. श्रीकृष्ण अर्जुनाला सांगतात की, जीव आणि ईश्वर या दोघांचेही अनेक जन्म होतात, परंतु त्यांच्यात एक मोठा फरक आहे. जीव हा मायेच्या अधीन असल्यामुळे आपल्या पूर्वजन्मांच्या स्मृती विसरतो. याउलट, ईश्वर हा मायेचा स्वामी (मायापती) असल्यामुळे त्याला भूत, वर्तमान आणि भविष्य या तिन्ही काळांचे पूर्ण ज्ञान असते. अर्जुनाला स्वतःच्या स्वरूपाचा विसर पडला आहे, तर श्रीकृष्ण आपल्या मूळ स्वरूपात स्थित राहून सर्व घटनांचे साक्षीदार आहेत.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपल्या आयुष्यात घडणाऱ्या घटनांचा अर्थ आपल्याला कधीकधी समजत नाही, कारण आपल्याला आपला भूतकाळ पूर्णपणे माहित नसतो. अशा वेळी ईश्वरावर विश्वास ठेवावा की तो सर्व जाणतो आणि आपल्या कर्माचा योग्य हिशोब ठेवून आपल्याला मार्गदर्शन करतो. उदाहरण: संकटाच्या वेळी विचलित न होता 'ईश्वराची ही काहीतरी योजना असेल' असा सकारात्मक विचार करणे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला त्याच्या आणि स्वतःच्या पूर्वजन्मांच्या स्मृतींमधील फरक स्पष्ट करून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा