🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, ज्या साधकाला बाह्य विषयांच्या सुखाची गरज उरलेली नाही, जो आपल्या अंतरात्म्यातच पूर्ण समाधान मानतो, तोच खरा योगी आहे. अशा व्यक्तीला बाह्य जगातील प्रकाश किंवा आनंदाची ओढ नसते, कारण त्याच्या आत ज्ञानाचा दिवा पेटलेला असतो. असा पुरुष देहधारी असूनही ब्रह्माशी एकरूप झालेला असतो, म्हणजेच त्याला मोक्ष प्राप्त होतो. हे सुख शाश्वत असते कारण ते कशावरही अवलंबून नसते.

आपल्याला आनंद मिळवण्यासाठी बाहेरच्या वस्तूंवर (उदा. मोबाईल, खेळणी) अवलंबून राहण्याऐवजी, शांत बसून स्वतःच्या मनात चांगले विचार आणून आनंदी राहण्याचा प्रयत्न करावा. उदाहरण: परीक्षेत कमी गुण मिळाले तरी खचून न जाता, स्वतःच्या मेहनतीवर विश्वास ठेवून शांत राहणे.

भगवान श्रीकृष्ण अंतरात्म्यात सुख शोधणाऱ्या योग्याचे लक्षण आणि त्याची गती सांगत आहेत.

या ओवीत संत ज्ञानेश्वर महाराज स्थितप्रज्ञाच्या (ज्याची बुद्धी स्थिर आहे असा पुरुष) अद्वैत स्थितीचे वर्णन करतात. ज्या व्यक्तीच्या अंतःकरणात 'मी' आणि 'दुसरा' असा कोणताही भेदभाव उरलेला नाही, ज्याला सर्व चराचर सृष्टी ही स्वतःचेच रूप वाटते, तोच आत्मज्ञानी आहे. त्याच्या दृष्टीने स्वतःमध्ये आणि विश्वामध्ये काहीही फरक नसतो, तो सर्वत्र एकाच परमात्म तत्त्वाचा अनुभव घेतो.

दैनंदिन जीवनात कोणाशीही वागताना जात, धर्म किंवा गरीब-श्रीमंत असा भेदभाव न करता सर्वांना समानतेने वागवणे आणि सर्वांमध्ये ईश्वराचे रूप पाहणे. उदाहरणार्थ, गरजूंना मदत करताना ती स्वतःचीच सेवा आहे असे मानणे.

स्थितप्रज्ञाची लक्षणे सांगताना ज्ञानेश्वर महाराज अद्वैत स्थितीचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अद्वैत ज्ञानाचे मर्म सांगतात. ज्ञानी पुरुषाला कर्मामध्ये आणि कर्माच्या साधनांमध्ये वेगळेपण दिसत नाही. त्याला सर्वत्र परब्रह्माचाच अनुभव येतो. जसे सोन्याचे दागिने विविध आकाराचे दिसले तरी ते मुळात सोनेच असतात, तसे कर्माचे विविध प्रकार आणि व्यवहार दिसले तरी त्यामागे एकच चैतन्य (ब्रह्म) भरलेले असते, असे जो जाणतो तोच खरा मुक्त होय.

आपल्या दैनंदिन जीवनात कोणतेही काम करताना ते 'माझे' किंवा 'मी करतोय' असा अहंकार न ठेवता, ते ईश्वराचे रूप मानून करावे. उदाहरणार्थ, अभ्यास करताना तो केवळ परीक्षेसाठी न करता ज्ञानाच्या (ब्रह्माच्या) उपासनेसाठी करावा.

आत्मज्ञान प्राप्त झालेल्या व्यक्तीला सर्व कर्मांमध्ये ईश्वरी तत्त्व कसे दिसते, याचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.