←
शनिवार, 21 जुलै 2029
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 1, श्लोक 28

तंव अर्जुनें तेथ देखिले । गोत्रज सकळ दाटले । मग विस्मयें विस्मित जाहले । म्हणे काय हें ॥ २८ ॥

"Then Arjuna saw all his kinsmen gathered there; he was struck with wonder and said, 'What is this?'"

तंव Adverb
Tanva
तेव्हा
Then
देखिले Verb
Dekhile
पाहिले
Saw
गोत्रज Noun
Gotraja
नातेवाईक
Kinsmen
दाटले Verb
Datale
एकत्र जमलेले
Gathered
विस्मयें Noun
Vismaye
आश्चर्याने
With wonder
विस्मित Adjective
Vismit
चकित
Amazed

💡 अर्थ

तेव्हा अर्जुनाने तिथे पाहिले की त्याचे सर्व नातेवाईक एकत्र जमले आहेत. हे पाहून तो खूप आश्चर्यचकित झाला आणि म्हणाला, 'हे काय आहे?'

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीत संत ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाच्या मानसिक स्थितीचे मार्मिक वर्णन करतात. कुरुक्षेत्राच्या रणांगणावर जेव्हा अर्जुन दोन्ही सैन्यांच्या मध्यभागी उभा राहतो, तेव्हा त्याला समोर शत्रू म्हणून नाही तर आपलेच 'गोत्रज' (नातेवाईक) दिसतात. भीष्म, द्रोण, कृपाचार्य आणि इतर सर्व आप्तस्वकीय पाहून अर्जुनाचे मन गोंधळून जाते. युद्धाच्या भीषण वास्तवापेक्षा त्याला नात्यांमधील ओढ जास्त जाणवू लागते. हा विस्मय केवळ आश्चर्याचा नसून तो एका मोठ्या मानसिक संघर्षाची आणि मोहाची सुरुवात आहे. स्वतःच्याच माणसांविरुद्ध शस्त्र उचलण्याच्या कल्पनेने तो विस्मित होतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण आयुष्यात कठीण निर्णय घेतो, तेव्हा कधीकधी भावना आणि कर्तव्य यांच्यात संघर्ष होतो. उदाहरणार्थ, एखाद्या मोठ्या प्रकल्पात आपल्या जवळच्या मित्राची चूक सुधारताना आपल्याला संकोच वाटू शकतो, अशा वेळी आपण अर्जुनासारखे गोंधळतो. अशा वेळी भावनेपेक्षा कर्तव्याला महत्त्व देणे आवश्यक असते.

📌 संदर्भ

कुरुक्षेत्राच्या युद्धभूमीवर दोन्ही सैन्यांच्या मध्यभागी उभा राहून अर्जुन समोरच्या योद्ध्यांकडे पाहतो आणि त्याला सर्वत्र आपलेच नातेवाईक दिसतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 219

जयाचें कर्म सर्वथा । संकल्पें न शिवे पांडुसुता । आणि फळाचीही आस्था । सांडिली जेणें ॥

"Whose actions are entirely untouched by desire, O Arjuna, and who has renounced the longing for results."

जयाचें Pronoun
Jayache
ज्याचे
Whose
सर्वथा Adverb
Sarvatha
पूर्णपणे / सर्व प्रकारे
Entirely / In every way
संकल्पें Noun
Sankalpe
इच्छेने / संकल्पाने
By desire or intent
शिवे Verb
Shive
स्पर्श करणे
To touch
आस्था Noun
Astha
ओढ / आसक्ती
Attachment or longing
सांडिली Verb
Sandili
त्यागली / सोडून दिली
Abandoned or discarded

💡 अर्थ

ज्या माणसाच्या कर्माला कोणत्याही इच्छेचा किंवा संकल्पाचा स्पर्श होत नाही आणि ज्याने फळाची आशा पूर्णपणे सोडून दिली आहे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आदर्श कर्मयोग्याचे लक्षण सांगतात. जो मनुष्य कर्म करताना 'मी हे करतोय' असा अहंकार बाळगत नाही किंवा 'मला हे फळ मिळावे' असा कोणताही संकल्प मनात धरत नाही, त्याचे कर्म बंधनाला कारणीभूत ठरत नाही. त्याने कर्माच्या फळाची आसक्ती पूर्णपणे त्यागलेली असते. अशा व्यक्तीचे कर्म हे केवळ कर्तव्य भावनेने केलेले असते, त्यामुळे ते ज्ञानाच्या अग्नीत जळून शुद्ध झालेले असते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

विद्यार्थ्यांनी परीक्षेचा अभ्यास करताना 'मला पहिला नंबरच मिळाला पाहिजे' या दडपणाखाली न राहता, केवळ ज्ञान मिळवण्यासाठी आणि आपले कर्तव्य म्हणून मन लावून अभ्यास करावा. यामुळे तणाव कमी होतो आणि यश मिळण्याची शक्यता वाढते.

📌 संदर्भ

भगवद्गीतेच्या चौथ्या अध्यायातील १९ व्या श्लोकावर भाष्य करताना ज्ञानेश्वर महाराज येथे निष्काम कर्मयोग्याचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 85

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि विहित जे आश्रमधर्म । तेचि आचरावे हे परम । रहस्य माझे ॥ ८५ ॥

"Therefore, perform those actions which are appropriate and the duties prescribed for your stage of life; this is my supreme secret."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Ucita
योग्य
Appropriate
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने सांगितलेले
Prescribed
आश्रमधर्म Noun
Ashramadharma
जीवनस्थितीनुसार कर्तव्य
Duties of life stage
आचरावे Verb
Acharave
आचरण करावे
Should practice
रहस्य Noun
Rahasya
गुपित
Secret

💡 अर्थ

म्हणून जे योग्य कर्म आहे आणि जे आपल्या आश्रमाप्रमाणे (स्थितीप्रमाणे) ठरवून दिलेले कर्तव्य आहे, त्याचेच पालन करावे. हेच माझे सर्वात मोठे गुपित आहे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून श्रीकृष्णाचा संदेश स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने स्वैराचाराने वागू नये. ज्या कर्मामुळे समाजाचे आणि स्वतःचे कल्याण होते, असे 'उचित' कर्म निवडावे. तसेच, आपल्या जीवनाच्या अवस्थेनुसार (ब्रह्मचर्य, गृहस्थ इ.) जे 'विहित' म्हणजे शास्त्राने सांगितलेले कर्तव्य आहे, तेच करावे. फळाची अपेक्षा न ठेवता आपले कर्तव्य पार पाडणे, हेच ईश्वरप्राप्तीचे आणि यशस्वी जीवनाचे खरे रहस्य आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, प्रत्येकाने आपली जबाबदारी ओळखून काम केले पाहिजे. उदाहरणार्थ, एका विद्यार्थ्याचे 'विहित कर्म' अभ्यास करणे हे आहे. खेळाच्या वेळी खेळणे आणि अभ्यासाच्या वेळी अभ्यास करणे म्हणजे 'उचित कर्म' करणे होय.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माचे महत्त्व सांगताना, विहित कर्तव्ये पार पाडणे हाच श्रेष्ठ मार्ग असल्याचे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा