←
बुधवार, 25 एप्रिल 2029
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 24

हा न तुटे शस्त्रांहीं । न जळे अग्नीच्या ठायीं । न विरे जळीं कांहीं । न सुके पवने ॥ २४ ॥

"This cannot be cut by weapons, nor burnt by fire; it does not dissolve in water, nor does it dry by the wind."

हा Pronoun
Ha
हा (आत्मा)
This (Soul)
तुटे Verb
Tute
तुटतो किंवा कापला जातो
breaks or is cut
शस्त्रांहीं Noun
Shastranhi
शस्त्रांनी
by weapons
जळे Verb
Jale
जळतो
burns
विरे Verb
Vire
विरघळतो
dissolves
पवने Noun
Pavane
वाऱ्याने
by wind

💡 अर्थ

यह आत्मा शस्त्रों से काटा नहीं जा सकता, अग्नि से जलाया नहीं जा सकता, जल से विलीन नहीं किया जा सकता और वायु से सुखाया नहीं जा सकता।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्म्याचे अविनाशी आणि अभेद्य स्वरूप स्पष्ट करतात. ते सांगतात की, भौतिक जगातील कोणतीही शक्ती आत्म्याला हानी पोहोचवू शकत नाही. शस्त्रे केवळ भौतिक शरीराला इजा करू शकतात, पण चैतन्यस्वरूप आत्म्याला स्पर्शही करू शकत नाहीत. अग्नी सर्व काही भस्म करण्याची शक्ती ठेवतो, पण तो आत्म्याला जाळू शकत नाही कारण आत्मा हा तेजाच्याही पलीकडचा आहे. पाणी कोणत्याही पदार्थाला विरघळवून त्याचे अस्तित्व संपवू शकते, पण आत्मा अभेद्य आहे. वारा ओलावा शोषून घेतो, पण आत्मा कधीही कोरडा पडत नाही. थोडक्यात, आत्मा हा प्रकृतीच्या पाचही तत्त्वांच्या पलीकडचा, शाश्वत आणि नित्य आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण संकटात असतो किंवा मृत्यूची भीती वाटते, तेव्हा हे लक्षात ठेवावे की आपले खरे स्वरूप (आत्मा) अमर आहे. उदाहरण: परीक्षेचा निकाल खराब लागला तरी खचून न जाता, 'मी या अपयशापेक्षा मोठा आहे' हा विचार करून पुन्हा प्रयत्न करणे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाचा शोक दूर करण्यासाठी त्याला आत्म्याचे अविनाशी आणि शाश्वत स्वरूप समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 73

म्हणोनि जे जे उचित । आणि अवसरें करूनि प्राप्त । तें कर्म न सांडितां विहित । आचरावें ॥ ७३ ॥

"Therefore, whatever is appropriate and has come to you by occasion, perform that prescribed duty without abandoning it."

म्हणोनि Adverb
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Ucita
योग्य
Appropriate
अवसरें Noun
Avasarēṃ
प्रसंगानुसार / वेळेनुसार
According to the occasion
प्राप्त Adjective
Prāpta
मिळालेले / समोर आलेले
Obtained or arrived
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने सांगितलेले / विहित केलेले
Prescribed or ordained
आचरावें Verb
Ācarāvē
आचरण करावे / करावे
Should be performed

💡 अर्थ

इसलिए जो उचित है और समय के अनुसार प्राप्त हुआ है, उस विहित कर्म का त्याग न करते हुए उसे करना चाहिए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून कर्माचे महत्त्व स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने कर्माचा त्याग करू नये. आपल्या जीवनात परिस्थितीनुसार (अवसरें) जे कर्तव्य आपल्या वाट्याला येते आणि जे नैतिकदृष्ट्या योग्य (उचित) असते, तेच आपले 'विहित कर्म' होय. अशा कर्माला कंटाळून किंवा घाबरून सोडून न देता, ते पूर्ण निष्ठेने पार पाडणे हाच खरा कर्मयोग आहे. कर्मापासून पळ काढण्यापेक्षा ते जबाबदारीने पार पाडणे मोक्षप्राप्तीसाठी आवश्यक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा तुम्ही एक विद्यार्थी आहात आणि उद्या तुमची परीक्षा आहे. अशा वेळी अभ्यास करणे हे तुमचे 'उचित' आणि 'प्राप्त' कर्म आहे. टीव्ही पाहणे किंवा खेळणे हे त्या वेळेसाठी अयोग्य आहे. आपले मुख्य कर्तव्य (अभ्यास) प्रामाणिकपणे पूर्ण करणे म्हणजे या ओवीचा अवलंब करणे होय.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माचे महत्त्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज त्याचे स्पष्टीकरण देताना विहित कर्माचे महत्त्व सांगतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 212

म्हणोनि विषयांचे चिंतन । तेचि सर्व अनर्थां आयतन । यालागीं सांडूनि द्यावें मन । सर्वथा हें ॥ २१२ ॥

"Therefore, the contemplation of sense-objects is the very abode of all calamities; hence, this tendency of the mind should be abandoned entirely."

विषयांचे Noun
Viṣayāñcē
इंद्रिय उपभोग्य वस्तूंचे
of sensory objects
चिंतन Noun
Cintana
सतत विचार करणे
contemplation
अनर्थां Noun
Anarthāṃ
संकटांचे किंवा विनाशाचे
of calamities or evils
आयतन Noun
Āyatana
घर किंवा आश्रयस्थान
abode or source
सांडूनि Verb
Sāṇḍūni
त्याग करून
having discarded
सर्वथा Adverb
Sarvathā
पूर्णपणे
entirely

💡 अर्थ

विषयों का निरंतर चिंतन ही समस्त अनर्थों की जड़ है, इसलिए मन की इस प्रवृत्ति को पूरी तरह से त्याग देना चाहिए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, जेव्हा मनुष्य आपल्या इंद्रियांच्या विषयांचे (जसे की चव, रूप, स्पर्श) सतत चिंतन करतो, तेव्हा त्याच्या मनात त्या विषयांबद्दल ओढ निर्माण होते. हे चिंतनच सर्व अनर्थांचे किंवा विनाशाचे माहेरघर आहे. विषयांच्या ध्यानामुळे बुद्धी विचलित होते आणि माणसाचा अध:पात होतो. म्हणून आत्मोन्नती साधू इच्छिणाऱ्याने आपले मन अशा विषयांच्या विचारांपासून पूर्णपणे बाजूला काढले पाहिजे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जर आपल्याला एखाद्या ध्येयावर लक्ष केंद्रित करायचे असेल, तर अनावश्यक गोष्टींचे (उदा. सोशल मीडिया, जंक फूड) सतत विचार करणे टाळले पाहिजे, कारण हे विचारच आपल्या प्रगतीतील अडथळे ठरतात.

📌 संदर्भ

इंद्रियविषयांच्या चिंतनामुळे मानवी मनाचा अध:पात कसा होतो, याचे मानसशास्त्रीय विवेचन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा