🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत विवेकाचे महत्त्व सांगतात. ते म्हणतात की, अर्जुना, तुझ्या समोर असलेली परिस्थिती किंवा तुला वाटणारे दुःख हे कायमस्वरूपी (सत्य) आहे की केवळ तात्पुरता भास (असत्य) आहे, याचा तू शांतपणे विचार कर. ज्याप्रमाणे आपण सोने आणि पितळ यातील फरक पारखून घेतो, त्याचप्रमाणे जीवनात काय शाश्वत आहे आणि काय नाशिवंत आहे हे ओळखून, जे शाश्वत सत्य आहे त्याचाच ध्यास धरावा.

जेव्हा आपल्याला एखाद्या गोष्टीचा खूप राग येतो किंवा भीती वाटते, तेव्हा क्षणभर थांबून विचार करावा की ही गोष्ट खरोखर इतकी महत्त्वाची आहे का? विवेकाने विचार केल्यास आपल्याला समजते की राग तात्पुरता आहे, आणि आपण शांत राहून योग्य निर्णय घेऊ शकतो.

भगवद्गीतेतील 'नासतो विद्यते भावो' या श्लोकावर भाष्य करताना ज्ञानेश्वर महाराज सत्य आणि असत्य यातील फरक ओळखण्यासाठी विवेकाची गरज स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत 'स्थितप्रज्ञ' व्यक्तीचे लक्षण स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, ज्या साधकाने आपल्या ज्ञानेंद्रियांना विषयांच्या ओढीपासून पूर्णपणे रोखून धरले आहे आणि त्यांच्यावर विजय मिळवला आहे, तोच ज्ञानी पुरुष होय. असा पुरुष केवळ स्वतःवरच नियंत्रण मिळवत नाही, तर त्याचे आत्मबळ इतके वाढते की बाह्य जग त्याच्या प्रभावाखाली येते. इंद्रियनिग्रह हीच आत्मज्ञानाची पहिली पायरी आहे.

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण अभ्यासाला बसतो, तेव्हा मोबाईल किंवा खेळाकडे लक्ष न देता मनावर ताबा मिळवणे म्हणजे इंद्रियनिग्रह होय. यामुळे आपली प्रगती होते.

स्थितप्रज्ञाची लक्षणे सांगताना ज्ञानेश्वर महाराज इंद्रियनिग्रहाचे महत्त्व स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सृष्टीच्या चक्राचे आणि पुनर्जन्माचे अत्यंत सुंदर विवेचन करतात. ते म्हणतात की, या जगात ज्याचा जन्म झाला आहे, त्याचा मृत्यू अटळ आहे आणि ज्याचा मृत्यू झाला आहे, तो पुन्हा कोणत्या ना कोणत्या रूपात जन्माला येतोच. हे जन्म-मृत्यूचे चक्र विहिरीवरील रहाटगाडग्याप्रमाणे (घटिकायंत्र) आहे. ज्याप्रमाणे रहाटाची गाडगी एकदा खाली जातात, भरतात आणि पुन्हा वर येतात, तसेच जीवाचे आहे. हा निसर्गाचा शाश्वत नियम आहे, त्यामुळे मृत्यूचे दुःख करणे व्यर्थ आहे.

जीवनातील चढ-उतार किंवा संकटाच्या वेळी खचून न जाता हे समजून घेणे की परिस्थिती नेहमी बदलत असते. उदाहरण: जर परीक्षेत अपयश आले, तर निराश न होता पुन्हा प्रयत्न करणे, कारण अपयशानंतर यशाचे चक्र नक्कीच येते.

श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे अमरत्व आणि देहाचे नश्वरत्व समजावून सांगत असताना, माउली जन्म-मृत्यूच्या चक्राचे उदाहरण देतात.