रविवार, 16 जुलै 2028
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 15

तैसें सुख आणि दुःख । मानूनि जे सम्यक् । न घेती बाधु देख । द्वंद्वाचा जो ॥

तैसे सुख आणि दुःख । मानूनि जे सम्यक् । न घेती बाधु देख । द्वंद्वाचा जो ॥

"Similarly, he who treats pleasure and pain alike and is not affected by these dualities, is the one who remains steady."

तैसें Adverb
Taisē
त्याप्रमाणे
In that manner
सुख Noun
Sukha
आनंद
Happiness
दुःख Noun
Duḥkha
कष्ट किंवा वेदना
Sorrow or Pain
मानूनि Verb
Mānūni
मानून किंवा समजून
Considering
सम्यक् Adverb
Samyak
समान किंवा योग्य प्रकारे
Equally or properly
बाधु Noun
Bādhu
बाधा किंवा त्रास
Affliction or disturbance
द्वंद्वाचा Noun
Dvandvācā
जोडीचा (सुख-दुःख)
Of the dualities

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे सुख आणि दुःख या दोघांनाही समान मानून, जो मनुष्य या द्वंद्वांनी विचलित होत नाही, तोच खरा ज्ञानी होय.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, संसारातील सुख आणि दुःख ही दोन्ही द्वंद्व आहेत. जो साधक या दोन्ही स्थितींमध्ये आपले मानसिक संतुलन ढळू देत नाही आणि त्यांना समान लेखतो, त्यालाच या जगातील द्वंद्वांचा त्रास होत नाही. अशी समत्वाची बुद्धी असणारा पुरुषच आत्मज्ञानासाठी आणि मोक्षासाठी पात्र ठरतो. हे सुख-दुःख केवळ इंद्रियांचे भास आहेत, असे मानून जो स्थिर राहतो, तोच खरा योगी.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला यश मिळते तेव्हा हुरळून न जाणे आणि अपयश आले तर खचून न जाता शांत राहणे, हे या ओवीचे व्यावहारिक रूप आहे. उदाहरणार्थ, एखाद्या कामात नुकसान झाले तरी मन शांत ठेवून पुन्हा प्रयत्न करणे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे स्वरूप आणि भौतिक जगातील सुख-दुःखात समतोल राखण्याचे महत्त्व सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 47

जेणे विषयांचेनि नांवे । न विसंवादिजे स्वभावें । जयाचेनि चित्तें न संभवे । द्वैतबुद्धि ॥ ४७ ॥

"He who is naturally unperturbed by sensory objects and whose mind is devoid of the sense of duality."

जेणे Pronoun
Jene
ज्याने / ज्याच्याद्वारे
By whom
विषयांचेनि Noun
Vishayancheni
विषयांच्या (इंद्रिय भोगांच्या)
Of sensory objects
विसंवादिजे Verb
Visanvadije
विचलित होणे किंवा विरोध करणे
To be disturbed or conflicted
स्वभावें Adverb
Swabhave
सहजपणे किंवा स्वभावतः
Naturally
चित्तें Noun
Chitte
मनामध्ये / अंतःकरणात
In the mind
द्वैतबुद्धि Noun
Dwaitabuddhi
भेदभाव करण्याची वृत्ती
Sense of duality

💡 अर्थ

ज्याला विषयांच्या नावाने सुद्धा कधी त्रास होत नाही आणि ज्याच्या मनात कधीही भेदभाव किंवा द्वैत निर्माण होत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मज्ञानी पुरुषाच्या स्थितीचे वर्णन करतात. असा पुरुष जो स्वभावतःच इंद्रियांच्या विषयांनी (जसे की मोह, माया) विचलित होत नाही. त्याच्या अंतःकरणात 'मी' आणि 'दुसरा' असा भेदभाव उरत नाही. त्याला सर्व चराचर सृष्टीमध्ये एकाच ईश्वराचे रूप दिसते, त्यामुळे त्याच्या मनात द्वैतबुद्धीचा लवलेशही नसतो. ही स्थिती पूर्ण वैराग्य आणि ज्ञानाची आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण इतरांशी वागतो, तेव्हा जात, धर्म किंवा श्रीमंती-गरीबी असा भेदभाव न करता सर्वांना समान मानणे, हे या ओवीचे व्यावहारिक आचरण आहे. उदाहरणार्थ, शाळेत सर्व मित्रांना सारखीच मदत करणे.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज येथे अशा व्यक्तीची लक्षणे सांगत आहेत जिने मानसिक संतुलन प्राप्त केले आहे आणि जिला सर्वत्र एकता दिसते.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 118

म्हणोनि उचित जे कर्म । तेंचि करीं तूं सप्रेम । जेणें पाविजे परम । पुरुषार्थु तो ॥ ११८ ॥

"Therefore, perform that duty which is appropriate for you, with love; through which the supreme goal of life is attained."

उचित Adjective
Ucita
योग्य किंवा विहित
Appropriate or prescribed
सप्रेम Adverb
Saprema
प्रेमासह किंवा आवडीने
With love or devotion
पाविजे Verb
Pāvije
मिळते किंवा प्राप्त होते
Is attained or reached
परम Adjective
Parama
सर्वोच्च किंवा श्रेष्ठ
Supreme or highest
पुरुषार्थु Noun
Puruṣārthu
जीवनाचे अंतिम ध्येय (मोक्ष)
The ultimate goal of human life

💡 अर्थ

म्हणून जे तुझे योग्य कर्तव्य आहे, तेच तू प्रेमाने कर. ज्या कर्मामुळे तुला जीवनाचे सर्वोच्च ध्येय (मोक्ष) प्राप्त होईल.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाला कर्मयोगाचा गाभा समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या वाट्याला आलेले विहित कर्म (स्वधर्म) कधीही टाळू नये. ते कर्म केवळ एक ओझे किंवा सक्ती म्हणून न करता, अत्यंत प्रेमाने आणि निष्ठेने करावे. जेव्हा आपण आपले कर्तव्य निस्वार्थ भावनेने आणि ईश्वराप्रती प्रेमाने करतो, तेव्हा तेच कर्म बंधनाचे कारण न ठरता आपल्याला 'परम पुरुषार्था'कडे म्हणजेच मोक्षाकडे घेऊन जाते. कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा कर्मातील फळाची आसक्ती सोडून ते आनंदाने करणे हाच खरा मार्ग आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण आपली कामे (जसे की अभ्यास किंवा नोकरी) कंटाळा न करता आनंदाने केली पाहिजेत. उदाहरणार्थ, एखाद्या विद्यार्थ्याने अभ्यास हा केवळ गुणांसाठी न करता, विषयावरील प्रेमापोटी केला तर त्याला ज्ञान आणि यश दोन्ही सहज प्राप्त होतात.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला निष्काम कर्मयोगाचे महत्त्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून कर्तव्याचे पालन प्रेमाने करण्याचा सल्ला देतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा