🕉️संस्कृत सुभाषित

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून स्पष्ट करतात की, भगवंताने सांगितलेला निष्काम कर्मयोगाचा मार्ग हा केवळ सिद्धांतात नसून तो आचरणात आणण्यासाठी आहे. जे साधक संशय न घेता आणि ईश्वराच्या शब्दावर पूर्ण विश्वास ठेवून आपली विहित कर्मे करतात, त्यांना ती कर्मे कधीही बाधत नाहीत. मत्सराचा अभाव आणि श्रद्धेचे बळ माणसाला संसाराच्या चक्रातून सोडवते. कर्माचे फळ मिळो वा न मिळो, कर्तव्याचे पालन करणे हाच खरा मोक्ष मार्ग आहे असे माऊली सुचवतात.

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'हे माझे कर्तव्य आहे' या भावनेने आणि फळाची चिंता न करता काम करावे. उदाहरण: घरातील कामे करताना ती कटकट न मानता कुटुंबाची सेवा म्हणून आनंदाने करणे, ज्यामुळे मनाला शांती मिळते.

भगवान श्रीकृष्ण निष्काम कर्मयोगाच्या पालनाचे महत्त्व आणि त्याचे फळ अर्जुनाला सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाला उपदेश करतात की, हे जग आणि त्यातील व्यवहार हे स्वप्नासारखे आभासी आहेत. ज्याप्रमाणे स्वप्न पाहताना ते खरे वाटते पण जागे झाल्यावर ते नाहीसे होते, त्याचप्रमाणे हा प्रपंच क्षणभंगुर आहे. माणसाने आपल्या चित्ताला (मनाला) या मायेच्या जाळ्यात अडकू देऊ नये, तर आत्मस्वरूपाच्या सत्याकडे वळवावे.

जेव्हा आपण एखाद्या अपयशाने किंवा दुःखाने खूप अस्वस्थ होतो, तेव्हा हे लक्षात ठेवावे की ही परिस्थिती कायमस्वरूपी नाही. जसे स्वप्न संपते, तसे हे संकटही संपणार आहे, असा विचार करून मनाला शांत ठेवावे.

श्रीकृष्ण अर्जुनाला संसाराच्या नश्वरतेबद्दल आणि मनाला मायेपासून दूर ठेवण्याबद्दल मार्गदर्शन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे मर्म स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने केवळ तेच कर्म करावे जे शास्त्रशुद्ध, नैतिक आणि आपल्या वाट्याला आलेले कर्तव्य (स्वधर्म) आहे. कर्म करताना मनात फळाची किंवा वैयक्तिक फायद्याची कोणतीही अपेक्षा न ठेवता ते ईश्वराची सेवा म्हणून अर्पण करावे. जेव्हा आपण फळाची आशा सोडतो, तेव्हा कर्माचे ओझे किंवा बंधन राहत नाही आणि चित्तशुद्धी होते.

विद्यार्थ्यांनी परीक्षेच्या निकालाची (फळाची) सतत चिंता न करता, केवळ अभ्यासावर (कर्मावर) पूर्ण लक्ष केंद्रित करावे. यामुळे अभ्यासाचा दर्जा सुधारतो आणि तणाव कमी होतो.

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा, फळाची अपेक्षा न ठेवता स्वधर्मानुसार कर्म करणे कसे श्रेष्ठ आहे, हे सांगत आहेत.