←
सोमवार, 10 नोव्हेंबर 2025
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 366

तस्माद्यस्य महाबाहो निगृहीतानि सर्वशः । इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यस्तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥

म्हणोनि तोचि स्थिरप्रज्ञु । जो इंद्रियांचा निग्रहो करी । आणि विषयांतरीं न संचरे । तोचि पूर्णप्रज्ञु ॥

"Therefore, O mighty-armed Arjuna, he whose senses are completely restrained from their objects, his wisdom is firmly established."

स्थिरप्रज्ञु Noun
Sthitaprajnu
ज्याची बुद्धी स्थिर आहे असा
One with steady wisdom
इंद्रियांचा Noun
Indriyancha
ज्ञानेंद्रियांचा (डोळे, कान इ.)
Of the senses
निग्रहो Noun
Nigraho
संयम किंवा ताबा
Restraint or control
विषयांतरीं Noun
Vishayantari
बाह्य विषयांमध्ये/भोगांमध्ये
In sense objects
संचरे Verb
Sanchare
भटकणे किंवा वावरणे
Wanders or moves
पूर्णप्रज्ञु Noun
Purnaprajnu
ज्याला पूर्ण ज्ञान प्राप्त झाले आहे
Perfectly wise

💡 अर्थ

ज्या माणसाने आपल्या सर्व इंद्रियांना त्यांच्या विषयांपासून (मोहापासून) पूर्णपणे आवरून धरले आहे, त्याचीच बुद्धी स्थिर असते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, जो साधक आपल्या इंद्रियांवर पूर्ण ताबा मिळवतो, तोच खरा 'स्थिरप्रज्ञ' होय. इंद्रिये स्वभावतः बाह्य विषयांकडे धावतात, ज्यामुळे मन विचलित होते. परंतु, ज्याप्रमाणे कासव आपले अवयव स्वतःहून आत ओढून घेते, त्याप्रमाणे जो आपल्या इंद्रियांना विषयांच्या मोहातून बाजूला काढतो आणि त्यांना आत्मस्वरूपात स्थिर करतो, तोच पूर्ण ज्ञानी पुरुष होय. इंद्रिय निग्रह हाच आत्मज्ञानाचा पाया आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जेव्हा आपल्याला अभ्यासाऐवजी किंवा कामाऐवजी मोबाईल किंवा टीव्हीचा मोह होतो, तेव्हा स्वतःच्या मनावर ताबा मिळवून ध्येयावर लक्ष केंद्रित करणे म्हणजे इंद्रिय निग्रह होय. उदाहरणार्थ, परीक्षेच्या काळात खेळाचा मोह टाळून अभ्यासात मन रमवणे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला स्थिरप्रज्ञ पुरुषाची लक्षणे सांगत असताना, इंद्रिय निग्रहाचे महत्त्व या ओवीतून स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 243

म्हणौनि जे जे उचित । आणि अवसरें प्राप्त । तें कर्म न सांडितां विहित । आचरावें ॥ २४३ ॥

"Therefore, whatever is appropriate and presented by the occasion, one should perform that prescribed duty without abandoning it."

म्हणौनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Uchit
योग्य
Appropriate
अवसरें Noun
Avasare
वेळेनुसार किंवा प्रसंगानुसार
According to the occasion
विहित Adjective
Vihit
शास्त्राने सांगितलेले किंवा कर्तव्य
Prescribed duty
आचरावें Verb
Acharave
आचरण करावे किंवा पार पाडावे
Should perform

💡 अर्थ

म्हणून जे काम योग्य आहे आणि जे वेळेनुसार आपल्यासमोर आले आहे, ते आपले कर्तव्य समजून न टाळता पूर्ण करावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या जीवनात परिस्थितीनुसार आणि अधिकारानुसार जे जे कर्तव्य (विहित कर्म) समोर येईल, ते टाळू नये. जे नैतिकदृष्ट्या योग्य (उचित) आहे आणि जे प्रसंगानुसार प्राप्त झाले आहे, ते कर्म फळाची आशा न धरता निष्ठेने पार पाडावे. कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा, ते ईश्वराची सेवा म्हणून करणे हाच खरा मार्ग आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा एखादा विद्यार्थी आहे, तर अभ्यास करणे हे त्याचे 'उचित' आणि 'प्राप्त' कर्म आहे. टीव्ही किंवा मोबाईलमध्ये वेळ न घालवता आपले कर्तव्य पूर्ण करणे म्हणजे या ओवीचे पालन करणे होय.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला निष्काम कर्मयोगाचा उपदेश करत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज विहित कर्माचे महत्त्व स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 223

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि आचरावे हेचि परम । येणे पाविजे मोक्षधाम । नि:संशयो ॥ २२३ ॥

"Therefore, perform the appropriate duty as the highest goal; through this, one undoubtedly reaches the abode of liberation."

उचित Adjective
uchit
योग्य किंवा विहित
proper or appropriate
आचरावे Verb
acharave
आचरण करावे किंवा पाळावे
should practice or perform
परम Adjective
param
सर्वोच्च किंवा श्रेष्ठ
supreme or highest
पाविजे Verb
pavije
प्राप्त होते
is attained
मोक्षधाम Noun
mokshadham
मुक्तीचे स्थान
abode of liberation
नि:संशयो Adverb
nihsanshayo
शंका नसलेले किंवा नक्कीच
undoubtedly

💡 अर्थ

म्हणून जे आपले योग्य कर्तव्य आहे, तेच श्रेष्ठ मानून करावे. यामुळे नक्कीच मोक्ष प्राप्त होतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मयोगाचे सार सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने फळाची आशा न धरता केवळ आपले विहित कर्तव्य (स्वधर्म) पार पाडणे हेच सर्वात श्रेष्ठ कार्य आहे. जेव्हा आपण आपले कर्म 'परम' म्हणजे ईश्वरी सेवा मानून करतो, तेव्हा ते कर्म आपल्याला संसाराच्या बंधनात अडकवत नाही, तर उलट मोक्षाचा मार्ग मोकळा करते. यात तिळमात्र शंका नाही की निष्काम कर्म हेच मुक्तीचे साधन आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, विद्यार्थ्यांनी केवळ मार्कांसाठी न शिकता ज्ञान मिळवण्यासाठी अभ्यास करणे हे त्यांचे 'उचित कर्म' आहे. अशा निष्ठेने केलेल्या कर्मामुळे यश आणि मानसिक शांती (मोक्ष) नक्कीच मिळते.

📌 संदर्भ

स्वधर्माचे पालन आणि निष्काम कर्म केल्याने मोक्ष कसा प्राप्त होतो, याचे मार्गदर्शन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा