गुरुवार, 23 ऑक्टोबर 2025
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 269

तस्मादसक्तः सततं कार्यं कर्म समाचर । असक्तो ह्यचरन्कर्म परमाप्नोति पूरुषः ॥

म्हणोनि जे जे उचित । आणि अवसरें पावे प्राप्त । ते ते करीं तूं विहित । सांडूनि संगु ॥

"Therefore, perform those prescribed duties which are appropriate and come to you by occasion, abandoning all attachment."

उचित Adjective
Uchita
योग्य/उचित
Appropriate/Right
अवसरें Adverb
Avasare
प्रसंगानुसार/वेळेनुसार
By occasion/As per time
प्राप्त Adjective
Prapta
मिळालेले/समोर आलेले
Obtained/Received
विहित Adjective
Vihita
शास्त्रसंमत/नेमून दिलेले
Prescribed/Ordained
सांडूनि Verb
Sanduni
त्याग करून/सोडून
Abandoning/Leaving
संगु Noun
Sangu
आसक्ती/ओढ
Attachment/Clinging

💡 अर्थ

म्हणून जे जे योग्य कर्म आहे आणि जे वेळेनुसार तुझ्या वाट्याला आले आहे, ते तू फळाची आशा सोडून कर्तव्य म्हणून कर.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे अत्यंत सोपे पण सखोल विवेचन करतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या जीवनात जे कर्म शास्त्रशुद्ध (विहित) आहे आणि जे परिस्थितीनुसार समोर आले आहे, ते टाळू नये. महत्त्वाचे म्हणजे, ते कर्म करताना 'मी करतोय' हा अहंकार आणि 'मला काय मिळेल' ही फळाची आसक्ती (संग) पूर्णपणे सोडून द्यावी. जेव्हा माणूस फळाची अपेक्षा न ठेवता केवळ कर्तव्य भावनेने कर्म करतो, तेव्हा ते कर्म त्याला संसाराच्या बंधनात अडकवत नाही, तर आत्मोन्नतीकडे नेते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना, उदा. अभ्यास करताना, 'मला पहिला नंबर मिळेल का?' या विचारात वेळ घालवण्यापेक्षा, 'अभ्यास करणे हे माझे सध्याचे कर्तव्य आहे' या भावनेने मन लावून वाचणे म्हणजे आसक्ती सोडून कर्म करणे होय.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला निष्काम कर्म कसे करावे हे समजावून सांगत आहेत, त्यावर भाष्य करताना ज्ञानेश्वर महाराज ही ओवी मांडतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 234

नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि नैनं दहति पावकः । न चैनं क्लेदयन्त्यापो न शोषयति मारुतः ॥

हा शस्त्रें न तुटे । पावकें न जळे । हा जळें न विटे । शोषू न शके ॥ २३४ ॥

"This [Soul] is not broken by weapons, not burnt by fire, not dissolved by water, and cannot be dried [by wind]."

शस्त्रें Noun
shastren
शस्त्राने
by weapons
पावकें Noun
pavaken
अग्नीने
by fire
जळे Verb
jale
जळतो
burns
विटे Verb
vite
भिजतो किंवा खराब होतो
decays or dissolves
शोषू Verb
shoshu
सुकवणे
to dry up

💡 अर्थ

हा आत्मा शस्त्राने तोडला जाऊ शकत नाही, अग्नीने जळत नाही, पाण्याने ओला होत नाही (विरघळत नाही) आणि वारा त्याला सुकवू शकत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे आत्म्याचे अविनाशित्व आणि निर्विकारत्व स्पष्ट करतात. ते सांगतात की, भौतिक जगातील कोणतीही शक्ती आत्म्याला नष्ट करू शकत नाही. शस्त्रे केवळ जड वस्तूंना किंवा शरीराला छेद देऊ शकतात, पण आत्मा हा सूक्ष्म आणि अभेद्य असल्याने त्याला शस्त्रे स्पर्शही करू शकत नाहीत. अग्नी ज्याप्रमाणे लाकूड जाळतो, तसा तो आत्म्याला जाळू शकत नाही कारण आत्मा स्वतःच तेजोरूप आहे. पाणी त्याला भिजवून खराब करू शकत नाही आणि वारा त्याला शोषून घेऊ शकत नाही. थोडक्यात, आत्मा हा निसर्गाच्या पाचही तत्त्वांच्या पलीकडचा आणि शाश्वत आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला मृत्यूची किंवा मोठ्या नुकसानीची भीती वाटते, तेव्हा हे ज्ञान आपल्याला धीर देते. उदाहरणार्थ, एखादी प्रिय वस्तू हरवली किंवा शरीराला आजार झाला, तरी आपले मूळ अस्तित्व (आत्मा) सुरक्षित आहे, हे समजल्यास मानसिक शांती मिळते.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाचा मोह दूर करण्यासाठी त्याला आत्म्याचे अमरत्व आणि तो कसा अविनाशी आहे, हे समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 384

म्हणोनि तूं आतां । झकविजे गा पांडुसुता । या कर्माचिया माथां । पाय देईं ॥ ३८४ ॥

"Therefore, O son of Pandu, be vigilant now and place your foot upon the head of this karma."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇōni
म्हणून
Therefore
झकविजे Verb
Jhakavijē
सावध होणे / फसवणूक टाळणे
Be alert / avoid being deceived
पांडुसुता Noun
Pāṇḍusutā
पांडूचा पुत्र (अर्जुन)
Son of Pandu (Arjuna)
कर्माचिया Noun
Karmāciyā
कर्माच्या
Of action / of karma
माथां Noun
Māthāṃ
डोक्यावर
On the head
पाय देईं Verb
Pāya dē'īṃ
पाय ठेव / विजय मिळव
Step on / conquer

💡 अर्थ

म्हणून हे अर्जुना, तू आता सावध हो आणि या कर्माच्या डोक्यावर पाय देऊन त्याला जिंकून घे (म्हणजेच कर्माच्या बंधनातून मुक्त हो).

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाला निष्काम कर्मयोगाचे मर्म सांगत आहेत. 'कर्माच्या माथ्यावर पाय देणे' म्हणजे कर्माचा त्याग करणे नव्हे, तर कर्माच्या फळाची आशा आणि 'मी कर्ता आहे' हा अहंकार सोडून देणे होय. जेव्हा माणूस फळाची अपेक्षा न ठेवता केवळ कर्तव्य म्हणून कर्म करतो, तेव्हा ते कर्म त्याला बांधू शकत नाही. अशा प्रकारे कर्मावर विजय मिळवून माणूस संसाराच्या बंधनातून मुक्त होतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात कोणतेही काम करताना 'मला याचे काय फळ मिळेल' या चिंतेत न पडता, ते काम पूर्ण निष्ठेने करावे. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी केवळ परीक्षेतील गुणांसाठी न वाचता ज्ञान मिळवण्यासाठी अभ्यास करावा, जेणेकरून अभ्यासाचा ताण न येता आनंद मिळेल.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माच्या बंधनातून मुक्त होण्यासाठी निष्काम कर्म करण्याचा जो उपदेश देत आहेत, त्याचे स्पष्टीकरण ज्ञानेश्वर महाराज करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा