←
रविवार, 23 फेब्रुवारी 2025
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 1

तं तथा कृपयाविष्टमश्रुपूर्णाकुलेक्षणम् । विषीदन्तमिदं वाक्यमुवाच मधुसूदनः ॥

तंव संजयो म्हणे राया | मग तो पांडुसुतु सवैया | देखिला असे मोहें कवळिला | जैसा चिखलीं गज रुतला ||

"Then Sanjaya said, 'O King, that valiant son of Pandu was seen overwhelmed by delusion, like an elephant stuck in the mud.'"

तंव Adverb
Tanva
तेव्हा
Then
पांडुसुतु Noun
Pandusutu
पांडूचा पुत्र (अर्जुन)
Son of Pandu (Arjuna)
सवैया Adjective
Savaiya
पराक्रमी / सवाई
Valiant / Powerful
मोहें Noun
Mohe
मोहाने
By delusion
कवळिला Verb
Kavalila
ग्रासलेला / वेढलेला
Engulfed / Seized
गज Noun
Gaja
हत्ती
Elephant
रुतला Verb
Rutala
अडकलेला / रुतलेला
Stuck / Sunk

💡 अर्थ

संजय ने राजा धृतराष्ट्र से कहा, 'तब वह पराक्रमी पांडु-पुत्र (अर्जुन) मोह से इस प्रकार घिरा हुआ दिखा, जैसे कीचड़ में फंसा हुआ कोई विशाल हाथी।'

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाच्या मानसिक स्थितीचे अत्यंत मार्मिक वर्णन करतात. अर्जुन, जो एरवी अत्यंत पराक्रमी आणि शूर आहे, तो आता मोह आणि करुणेच्या गर्तेत अडकला आहे. ज्याप्रमाणे एखादा शक्तिशाली हत्ती चिखलात रुतल्यावर हतबल होतो आणि आपली शक्ती विसरतो, त्याप्रमाणे अर्जुन आपल्या कर्तव्यापासून विचलित झाला आहे. ही ओवी मानवी मनाच्या अशा अवस्थेचे दर्शन घडवते जिथे बुद्धी मोहामुळे कुंठित होते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखाद्या कठीण प्रसंगात गोंधळून जातो आणि काय करावे हे सुचत नाही, तेव्हा आपण अर्जुनासारखे 'मोहात' असतो. अशा वेळी स्वतःच्या शक्तीवर विश्वास ठेवून योग्य मार्गदर्शनाची (गुरूची) गरज असते. उदाहरण: परीक्षेच्या वेळी भीतीमुळे येणारे उत्तर विसरणे, अशा वेळी शांत राहून मन एकाग्र करणे आवश्यक असते.

📌 संदर्भ

दुसऱ्या अध्यायाच्या सुरुवातीला संजय धृतराष्ट्र राजाला अर्जुनाच्या विषादग्रस्त आणि गोंधळलेल्या अवस्थेचे वर्णन करून सांगत आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 52

जेथें विषयांचें नांव नाहीं । आणि इंद्रियांची गोठी नाहीं । तेथें सुख आपणचि पाही । भोगिजे गा ॥ ५२ ॥

"Where there is no trace of sensory objects and no talk of the senses, there one experiences the bliss of the Self by oneself."

जेथें Adverb
jethe
जिथे
where
विषयांचें Noun
vishayanche
इंद्रियभोगाच्या वस्तूंचे
of sensory objects
इंद्रियांची Noun
indriyanchi
ज्ञानेंद्रियांची
of the senses
गोठी Noun
gothi
चर्चा किंवा गोष्ट
talk or mention
आपणचि Pronoun
apanachi
स्वतःच
by oneself
भोगिजे Verb
bhogije
अनुभवावे
to experience or enjoy

💡 अर्थ

जहाँ विषयों का नाम-निशान नहीं है और इंद्रियों की कोई चर्चा नहीं है, वहाँ मनुष्य स्वयं ही अपने आत्मसुख का अनुभव करता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मसुखाचे किंवा ब्रह्मानंदाचे वर्णन करत आहेत. ते म्हणतात की, जेव्हा साधक अशा अवस्थेत पोहोचतो जिथे बाह्य जगातील विषय (शब्द, स्पर्श, रूप, रस, गंध) उरत नाहीत आणि इंद्रियांचा व्यापार थांबतो, तेव्हा त्याला जे सुख मिळते ते कोणत्याही बाह्य साधनावर अवलंबून नसते. हे सुख स्वयंभू असून ते केवळ स्वतःच्या अंतरात्म्यातच अनुभवायचे असते. हे सुख इंद्रियांच्या पलीकडचे आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण मोबाईल, टीव्ही किंवा इतर बाह्य करमणुकीच्या साधनांशिवाय शांत बसून स्वतःच्या मनात डोकावतो आणि तिथेच आनंद शोधतो, तेव्हा या ओवीचा अर्थ प्रत्यक्षात येतो. उदाहरण: रोज १० मिनिटे शांत बसून ध्यान केल्याने मिळणारी मानसिक शांती.

📌 संदर्भ

इंद्रियांच्या पलीकडे असलेल्या परमानंदाच्या स्वरूपाचे वर्णन संत ज्ञानेश्वर महाराज करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 32

जेथ आत्मानुभवु थिरावला । तोचि योगु पूर्ण जाहला । मग कर्माचा ठावो पुसला । आपोआप ॥

"Where the experience of the Self has become steady, that Yoga alone is complete; then the trace of Karma is automatically erased."

जेथ Adverb
Jetha
जेथे
Where
आत्मानुभवु Noun
Atmanubhavu
आत्मसाक्षात्कार
Self-realization
थिरावला Verb
Thiravala
स्थिर झाला
Became steady
पूर्ण Adjective
Purna
संपूर्ण
Complete
ठावो Noun
Thavo
अस्तित्व किंवा पत्ता
Trace or existence
पुसला Verb
Pusala
मिटला किंवा नाहीसा झाला
Erased or vanished

💡 अर्थ

जब आत्म-अनुभव स्थिर हो जाता है, तब वह योग पूर्ण हो जाता है; फिर कर्म का अस्तित्व अपने आप मिट जाता है।

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत योगाच्या पूर्णत्वाचे लक्षण सांगत आहेत. जेव्हा साधकाला 'मी देह नसून आत्मा आहे' हा अनुभव केवळ बुद्धीने नाही तर प्रत्यक्ष अनुभूतीने स्थिर होतो, तेव्हा तो योग सिद्ध झाला असे मानले जाते. अशा अवस्थेत साधक कर्माच्या पलीकडे जातो. त्याला कर्माची फळे किंवा बंधने बाधत नाहीत, कारण त्याचे 'मी करतो' हे कर्तृत्व संपलेले असते. आत्मज्ञानामुळे कर्माचे अस्तित्वच पुसले जाते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जेव्हा आपण एखादे काम पूर्ण एकाग्रतेने आणि फळाची अपेक्षा न ठेवता करतो, तेव्हा आपल्याला त्या कामाचा ताण जाणवत नाही. उदा. अभ्यास करताना जर आपण विषयाशी एकरूप झालो, तर थकवा जाणवत नाही आणि कर्माचे ओझे वाटत नाही.

📌 संदर्भ

श्रीज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मज्ञानामुळे कर्माची बंधने कशी सुटतात आणि योगाची पूर्णता कशी होते, याचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा