←
शुक्रवार, 09 ऑगस्ट 2024
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 123

तरी कर्माचेनि आधारें । कर्मचि सांडिजे निधारें । जैसें नावेचेनि द्वारें । पैल पाविजे ॥ १२३ ॥

"Thus, with the help of action, action itself should be renounced decisively; just as by means of a boat, the other shore is reached."

कर्माचेनि Noun
Karmācēni
कर्माच्या
of action
आधारें Noun
Ādhārē
आधाराने
with the support
सांडिजे Verb
Sāṇḍijē
त्याग करावा
should be renounced
निधारें Adverb
Nidhārē
निश्चितपणे
certainly
नावेचेनि Noun
Nāvēcēni
नावेच्या
of the boat
पैल Adjective
Paila
पलीकडचा
the other side
पाविजे Verb
Pāvijē
पोहोचता येते
is reached

💡 अर्थ

जिस प्रकार नदी के दूसरे किनारे पर पहुँचने के लिए नाव का सहारा लेना पड़ता है, उसी प्रकार कर्म के आधार से ही कर्म का त्याग (निश्चित रूप से) करना चाहिए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. ते म्हणतात की, कर्मातून मुक्त होण्यासाठी कर्माचाच उपयोग साधन म्हणून केला पाहिजे. ज्याप्रमाणे एखादी व्यक्ती नदी ओलांडण्यासाठी नावेचा उपयोग करते आणि पलीकडे पोहोचल्यावर ती नाव सोडून देते, त्याचप्रमाणे साधकाने फळाची आशा न धरता विहित कर्मे करावीत. अशी निष्काम कर्मे केल्याने चित्त शुद्ध होते आणि शेवटी मनुष्य कर्माच्या बंधनातून मुक्त होतो. कर्माचा त्याग म्हणजे कर्म करणे थांबवणे नव्हे, तर कर्मातील 'कर्तेपणा' आणि 'फळाची आसक्ती' सोडणे होय.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपले कर्तव्य पार पाडताना ते ओझे न मानता आनंदाने करावे. उदाहरणार्थ, एखाद्या खेळाडूने केवळ जिंकण्याच्या हव्यासापोटी न खेळता खेळाचा आनंद घेण्यासाठी खेळल्यास, त्याला पराभवाचे दुःख होत नाही आणि तो खेळाच्या बंधनातून मुक्त राहतो.

📌 संदर्भ

निष्काम कर्म करून कर्माच्या पलीकडे कसे जावे, याचे मार्गदर्शन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 152

म्हणोनि ज्ञानाग्निचेनि मुखें । कर्माचीं इंधने अशेखें । जाळूनि जो निखें । आत्मरूपीं ॥ १५२ ॥

"Therefore, having burnt all the fuel of actions in the mouth of the fire of knowledge, he who remains pure in the form of the Self."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
ज्ञानाग्निचेनि Noun
Jñānāgnicēni
ज्ञानाच्या अग्नीने
By the fire of knowledge
इंधने Noun
Indhanē
सरपण किंवा लाकडे
Fuel or firewood
अशेखें Adverb
Aśēkhēṃ
संपूर्णपणे / काहीही शिल्लक न ठेवता
Entirely / without remainder
जाळूनि Verb
Jāḷūni
जाळून टाकून
Having burnt
आत्मरूपीं Noun
Ātmarūpīṃ
आत्मस्वरूपात
In the form of the Self

💡 अर्थ

इसलिए, जिसने ज्ञान की अग्नि में कर्मों के समस्त ईंधनों को पूर्णतः जला दिया है और जो शुद्ध आत्मस्वरूप में स्थित हो गया है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मज्ञानाचे महत्त्व स्पष्ट करतात. ज्याप्रमाणे अग्नी लाकडाला जाळून त्याचे भस्म करतो, त्याप्रमाणे 'मी देह नसून आत्मा आहे' हे ज्ञान प्राप्त झाल्यावर मनुष्याची सर्व कर्मे (संचित, प्रारब्ध आणि क्रियमाण) दग्ध होतात. ज्ञानाच्या या अग्नीमध्ये कर्माचे अस्तित्व संपते आणि तो साधक पूर्णपणे आत्मस्वरूपात विलीन होतो. अशा स्थितीत त्याला कर्माचे कोणतेही बंधन उरत नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'मी करतोय' हा अहंकार सोडल्यास कामाचा ताण येत नाही. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी अभ्यास करताना तो केवळ परीक्षेसाठी न करता ज्ञान मिळवण्यासाठी केल्यास, अभ्यासाचे ओझे वाटत नाही आणि मन प्रसन्न राहते.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज येथे 'ज्ञानाग्नी' संकल्पना स्पष्ट करत आहेत, जी कर्माची बंधने नष्ट करते.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 266

म्हणोनि जे जे उचित । आणि अवसरें करूनि प्राप्त । तें कर्म आचरतां चित्त । न डुलविजे ॥ २६६ ॥

"Therefore, whatever is appropriate and has come to pass by occasion, while performing that action, do not let the mind waver."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Ucita
योग्य / शास्त्रसंमत
Appropriate / Rightful
अवसरें Adverb
Avasarēṃ
प्रसंगानुसार / वेळेनुसार
According to occasion
प्राप्त Adjective
Prāpta
मिळालेले / समोर आलेले
Obtained / Encountered
आचरतां Verb
Ācaratāṃ
करताना / आचरण करताना
While performing
चित्त Noun
Citta
मन / अंतःकरण
Mind / Consciousness
न डुलविजे Verb
Na ḍulavijē
विचलित होऊ नये
Should not waver

💡 अर्थ

इसलिए जो भी उचित कर्म है और जो समय के अनुसार प्राप्त हुआ है, उसे करते समय मन को विचलित नहीं होने देना चाहिए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे अत्यंत महत्त्वाचे सूत्र सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या वाट्याला आलेले विहित कर्तव्य (स्वधर्म) अत्यंत निष्ठेने पार पाडले पाहिजे. 'उचित' म्हणजे जे नैतिकदृष्ट्या योग्य आहे आणि 'अवसरें' म्हणजे जे परिस्थितीनुसार आपल्यासमोर आले आहे. असे कर्म करताना मनात फळाची अपेक्षा किंवा कर्माबद्दल शंका नसावी. जेव्हा आपण कर्माच्या फळाचा विचार करतो, तेव्हा चित्त 'डुलते' म्हणजेच विचलित होते. माउली सांगतात की, कर्मात पूर्णपणे एकाग्र होऊन, मनाची स्थिरता न गमावता कार्य करणे हीच खरी साधना आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा एखाद्या विद्यार्थ्याला अभ्यासाचा कंटाळा आला असेल, तर त्याने निकालाची चिंता न करता 'अभ्यास करणे हे माझे सध्याचे कर्तव्य आहे' या भावनेने मन स्थिर ठेवून अभ्यास करावा. हेच या ओवीचे व्यावहारिक उपयोजन आहे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला निष्काम कर्मयोगाचे महत्त्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून कर्तव्याप्रती असलेल्या निष्ठेचे आणि मानसिक स्थिरतेचे वर्णन करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा