←
शनिवार, 15 जून 2024
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 54

तैसे संन्यासें कर्म न सुटे । कीं देहधर्मु न तुटे । जैसा न चालतां न लोटे । मार्गु पुढें ॥

"In the same way, karma is not abandoned by renunciation, nor are bodily duties severed; just as a path ahead does not diminish without walking."

संन्यासें Noun
sannyāsē
संन्यासाने (केवळ कर्माचा त्याग केल्याने)
by renunciation
सुटे Verb
suṭē
सुटत नाही / सुटका होत नाही
is not released
देहधर्मु Noun
dēhadharmu
शरीराचे नैसर्गिक धर्म किंवा कार्ये
bodily functions or duties
तुटे Verb
tuṭē
थांबत नाही / तुटत नाही
does not break or stop
लोटे Verb
lōṭē
संपणे / पार होणे
to pass or end
मार्गु Noun
mārgu
रस्ता / मार्ग
path

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे चालल्याशिवाय पुढचा रस्ता संपत नाही, त्याचप्रमाणे केवळ वरवर संन्यास घेतल्याने कर्म सुटत नाही किंवा शरीराचे धर्म संपत नाहीत.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माच्या स्वरूपाचे सखोल विवेचन करतात. ते म्हणतात की, केवळ बाह्यतः कर्माचा त्याग करून किंवा संन्यासाचा वेष धारण करून माणूस कर्ममुक्त होऊ शकत नाही. जोपर्यंत देह आहे, तोपर्यंत भूक, तहान, श्वास यांसारखे देहधर्म चालूच राहतात. कर्मातून मुक्त होण्यासाठी कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा 'मी कर्ता आहे' हा अहंकार सोडणे आवश्यक आहे. ज्याप्रमाणे एखादा मार्ग कापण्यासाठी प्रत्यक्ष चालावेच लागते, केवळ थांबून राहिल्याने मार्ग संपत नाही, त्याचप्रमाणे विहित कर्मे केल्याशिवाय आणि त्यातील आसक्ती सोडल्याशिवाय मोक्ष मिळत नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

केवळ जबाबदारी टाळणे म्हणजे मुक्ती नव्हे. उदाहरणार्थ, एखाद्या विद्यार्थ्याने परीक्षेच्या भीतीने अभ्यास सोडला तर तो उत्तीर्ण होऊ शकत नाही; त्याला अभ्यास करावाच लागेल, पण तो फळाची चिंता न करता केल्यास त्याला तणाव जाणवणार नाही.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला समजावून सांगत आहेत की खरा संन्यास हा मानसिक असतो, केवळ कर्माचा बाह्य त्याग केल्याने माणूस मुक्त होत नाही.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 97

म्हणोनि संशयाहुनि थोर । आन नाहीं पाप घोर । हा विनाशासी थोर । विदारक ॥

"Therefore, there is no sin more grave than doubt. It is the ultimate and piercing cause of destruction."

म्हणोनि Adverb
Mhanoni
म्हणून
Therefore
संशयाहुनि Noun
Samshayahuni
संशयापेक्षा
Than doubt
थोर Adjective
Thor
मोठे
Greater / Big
आन Adjective
Aan
दुसरे
Other
घोर Adjective
Ghor
भयानक / भयंकर
Terrible / Grave
विदारक Adjective
Vidarak
नाशक / फाडून टाकणारा
Destructive / Piercing

💡 अर्थ

म्हणून संशयापेक्षा मोठे दुसरे कोणतेही भयानक पाप नाही. हा संशय माणसाचा नाश करण्यासाठी अत्यंत घातक आहे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत संशयाची दाहकता स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, संशय हा केवळ मनाचा एक विकार नसून ते सर्वात मोठे पाप आहे. ज्याप्रमाणे एखादा रोग शरीराला पोखरतो, त्याप्रमाणे संशय माणसाच्या बुद्धीला आणि आत्मविश्वासाला नष्ट करतो. संशयी माणसाला ना या जगात सुख मिळते, ना परलोकात. संशय हा प्रगतीच्या मार्गातील सर्वात मोठा अडथळा असून तो मनुष्याचा सर्वनाश करण्यास कारणीभूत ठरतो, म्हणून साधकाने त्याचा पूर्णपणे त्याग केला पाहिजे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात कोणत्याही कामात यश मिळवण्यासाठी स्वतःच्या क्षमतेवर विश्वास असणे गरजेचे आहे. उदाहरणार्थ, जर एखादा विद्यार्थी 'मी परीक्षेत पास होईल की नाही' असा सतत संशय घेत राहिला, तर तो अभ्यासावर लक्ष केंद्रित करू शकणार नाही. याउलट, संशय सोडून आत्मविश्वासाने अभ्यास केल्यास यश निश्चित मिळते.

📌 संदर्भ

चौथ्या अध्यायाच्या शेवटी, ज्ञानेश्वर महाराज संशयाचे दुष्परिणाम सांगत आहेत, जो ज्ञानाच्या मार्गातील सर्वात मोठा शत्रू आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 67

तरी अर्जुना हे नवल पाहे । जे आत्मज्ञान कीर आहे । परी तेथेंचि विस्मयो होये । देखिलियावरी ॥

"Therefore, Arjuna, see this wonder; that self-knowledge indeed exists, but there is amazement upon seeing it."

नवल Noun
Naval
आश्चर्य
Wonder/Surprise
आत्मज्ञान Noun
Atmajnan
स्वस्वरूपाचे ज्ञान
Self-knowledge
कीर Particle
Keer
खरोखर
Indeed/Truly
विस्मयो Noun
Vismayo
अचंबा
Amazement
देखिलियावरी Verb
Dekhiliyavari
पाहिल्यावर/अनुभवल्यावर
Upon seeing/experiencing

💡 अर्थ

अर्जुना, हे एक मोठे नवल आहे. आत्मज्ञान हे खरोखर आपल्या जवळच असते, पण ते अनुभवल्यावर माणसाला खूप आश्चर्य वाटते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मज्ञानाचे विलक्षण स्वरूप स्पष्ट करतात. ही ओवी भगवद्गीतेच्या 'आश्चर्यवत्पश्यति कश्चिदेनम्' (२.२९) या श्लोकावर आधारित आहे. ते म्हणतात की, आत्मा हा आपला मूळ स्वभाव असूनही तो सहजासहजी लक्षात येत नाही. जेव्हा एखाद्या साधकाला गुरुकृपेने आत्मसाक्षात्कार होतो, तेव्हा त्याला प्रचंड आश्चर्य वाटते. हे आश्चर्य अशासाठी की, जे तत्व इतके दिवस आपल्या अगदी जवळ होते, ते आपल्याला का उमजले नाही? आत्मज्ञान हे बुद्धीच्या पलीकडचे असल्याने तिथे केवळ विस्मय उरतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपल्या स्वतःमध्ये असलेल्या सुप्त शक्तींची जेव्हा आपल्याला जाणीव होते, तेव्हा आपल्याला जसे नवल वाटते, तसेच आत्मज्ञानाचे आहे. दैनंदिन जीवनात स्वतःच्या क्षमतांवर विश्वास ठेवणे आणि स्वतःला ओळखण्याचा प्रयत्न करणे आवश्यक आहे. उदाहरण: एखादा विद्यार्थी स्वतःला अभ्यासात कच्चा मानतो, पण योग्य मार्गदर्शनानंतर जेव्हा तो अव्वल येतो, तेव्हा त्याला स्वतःच्याच बुद्धीचे नवल वाटते.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज भगवद्गीतेच्या २.२९ श्लोकावर भाष्य करताना आत्म्याचे गूढ आणि विस्मयकारक स्वरूप अर्जुनाला समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा