←
बुधवार, 08 मे 2024
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 338

जैसा नावाचा सांगातु । वाऱ्यासी जाहला प्रवृत्तु । तो अगाधुही अपमृत्यु । ओढूनि आणी ॥ ३३८ ॥

"As the association of a boat with a strong wind drags it to an accidental death even in the deep sea."

नावाचा Noun
Nāvācā
नावेचा
of the boat
सांगातु Noun
Sāṅgātu
सोबत किंवा संगत
association or company
वाऱ्यासी Noun
Vāryāsī
वाऱ्याशी
with the wind
प्रवृत्तु Adjective
Pravṛttu
प्रवृत्त झालेला किंवा लागलेला
inclined or engaged
अगाधुही Adjective
Agādhuhī
अथांग किंवा खूप खोल
unfathomable or very deep
अपमृत्यु Noun
Apamṛtyu
अकाली किंवा अपघाती मृत्यू
accidental death or calamity
ओढूनि Verb
Oḍhūni
ओढून
dragging

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे वाऱ्याच्या आहारी गेलेली नाव अथांग समुद्रातही अपघाती मृत्यू ओढवून आणते, त्याप्रमाणे इंद्रियांच्या आहारी गेलेले मन माणसाचा नाश करते.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत इंद्रियांच्या शक्तीचे आणि मनाच्या चंचलतेचे सुंदर उदाहरण देतात. ते म्हणतात की, ज्याप्रमाणे समुद्रात प्रवास करणारी नाव जर सोसाट्याच्या वाऱ्याच्या तावडीत सापडली, तर ती नाव दिशाहीन होते आणि अथांग पाण्यातही बुडून जाते. त्याचप्रमाणे, जर माणसाचे मन इंद्रियांच्या विषयांकडे (भोगांकडे) धावू लागले, तर ते माणसाच्या स्थिर बुद्धीला विचलित करते. ही विचलित बुद्धी माणसाला विनाशाकडे नेते, मग तो कितीही ज्ञानी का असेना.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपण मोबाईल किंवा सोशल मीडियाच्या आहारी गेलो, तर आपले अभ्यासावरून किंवा कामावरून लक्ष विचलित होते. हे विचलित मन आपल्याला ध्येयापासून दूर नेते. म्हणून मनावर ताबा ठेवणे गरजेचे आहे.

📌 संदर्भ

इंद्रिये मनाला कशी भरकटवतात आणि त्यामुळे माणसाचा विवेक कसा नष्ट होतो, हे सांगताना ज्ञानेश्वर महाराज हे नावेचे उदाहरण देतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 153

म्हणोनि अज्ञानाचेनि मूळें । हे संशयाचे जाळें । पसरले असे प्रबळें । अंतःकरणीं ॥ १५३ ॥

म्हणोनि अज्ञानाचेनि मुळे । हे संशयाचे जाळे । पसरले असे प्रबळे । अंतःकरणी ॥ १५३ ॥

"Therefore, because of the root of ignorance, this web of doubt has spread strongly in the heart."

अज्ञानाचेनि Noun
Ajnānācēni
अज्ञानामुळे
Due to ignorance
मूळें Noun
Mūḷēṃ
मुळाने
By the root
संशयाचे Noun
Saṃśayācē
संशयाचे
Of doubt
जाळें Noun
Jāḷēṃ
जाळे
Web
प्रबळें Adverb
Prabaḷēṃ
जोराने
Powerfully
अंतःकरणीं Noun
Antaḥkaraṇīṃ
मनात
In the heart

💡 अर्थ

म्हणून अज्ञानामुळे हे संशयाचे जाळे अंतःकरणात मोठ्या प्रमाणावर पसरलेले आहे.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, अज्ञान हेच सर्व संशयांचे मूळ कारण आहे. ज्याप्रमाणे अंधारामुळे दोरीचा साप वाटतो, त्याप्रमाणे आत्मज्ञानाच्या अभावामुळे मानवी मनात संशयाचे जाळे निर्माण होते. हे जाळे इतके प्रबळ असते की ते माणसाच्या बुद्धीला ग्रासून टाकते आणि त्याला योग्य मार्गापासून विचलित करते. या संशयाचा नाश करण्यासाठी ज्ञानाचा प्रकाश मिळवणे आवश्यक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपल्याला एखाद्या गोष्टीची पूर्ण माहिती नसते, तेव्हा मनात भीती आणि शंका येते. उदाहरणार्थ, जर तुम्हाला गणिताचे सूत्र माहित नसेल, तर गणित सोडवताना शंका येईल. सूत्र शिकणे (ज्ञान) ही शंका दूर करते.

📌 संदर्भ

अज्ञानामुळे मनात संशय कसा निर्माण होतो, याचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 96

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि विहित जे धर्म । तेचि आचरावे उत्तम । फळाशा सांडूनि ॥ ९६ ॥

"Therefore, perform the appropriate actions and the prescribed duties excellently, by renouncing the desire for fruits."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Uchita
योग्य / उचित
Appropriate
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने सांगितलेले कर्तव्य
Prescribed duty
आचरावे Verb
Acharave
आचरण करावे / करावे
Should perform
उत्तम Adverb
Uttam
सर्वश्रेष्ठ रीतीने
Excellently
फळाशा Noun
Phalasha
फळाची अपेक्षा
Desire for results
सांडूनि Verb
Sanduni
त्याग करून / सोडून
Having abandoned

💡 अर्थ

म्हणून जे योग्य कर्म आहे आणि जे शास्त्रानुसार आपले कर्तव्य आहे, तेच फळाची आशा सोडून उत्तम प्रकारे करावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे सार सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या वाट्याला आलेले, समाजासाठी आणि स्वतःसाठी योग्य असलेले विहित कर्तव्य (स्वधर्म) पार पाडले पाहिजे. हे कर्म करताना त्यात कोणतीही कसर सोडू नये, ते 'उत्तम' प्रकारेच करावे. मात्र, हे करत असताना त्या कर्मापासून मिळणाऱ्या फळाची किंवा फायद्याची हाव धरू नये. जेव्हा आपण फळाची अपेक्षा सोडून कर्म करतो, तेव्हा ते कर्म बंधनास कारणीभूत न ठरता मुक्तीचा मार्ग बनते. कर्माचा दर्जा हा फळाच्या इच्छेवर नाही, तर कर्माच्या शुद्धतेवर अवलंबून असतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, एखाद्या खेळाडूने सामन्याच्या निकालाची (हार किंवा जीत) चिंता न करता, केवळ आपला खेळ सर्वोत्तम कसा होईल यावर लक्ष दिले पाहिजे. यामुळे तणाव कमी होतो आणि कामगिरी सुधारते.

📌 संदर्भ

श्री ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला फळाची आशा सोडून स्वधर्म किंवा कर्तव्य कर्म कसे करावे, याचे मार्गदर्शन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा