←
रविवार, 14 एप्रिल 2024
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 85

जेणें अंतरीं सुख देखिलें । जो आत्मबोधें सुखावला । तोचि परब्रह्म जाहला । देहींच असतां ॥

जेणे अंतरीं सुख देखिलें । जो आत्मबोधें सुखावला । तोचि परब्रह्म जाहला । देहींच असतां ॥

"He who has seen happiness within, who is comforted by self-knowledge, he alone has become Parabrahma, while still in the body."

जेणें Pronoun
Jene
ज्याने
The one who
अंतरीं Noun
Antari
हृदयात किंवा मनात
Within the heart or mind
देखिलें Verb
Dekhile
पाहिले किंवा अनुभवले
Saw or experienced
आत्मबोधें Noun
Aatmabodhe
आत्मज्ञानाने
By self-knowledge
सुखावला Verb
Sukhavala
आनंदी झाला
Became happy
परब्रह्म Noun
Parabrahma
परमात्मा किंवा सर्वोच्च तत्व
The Supreme Reality
देहींच Noun
Dehicha
शरीरात असतानाच
While still in the body

💡 अर्थ

ज्याला आपल्या स्वतःच्या मनातच सुख सापडले आहे आणि जो आत्मज्ञानाने आनंदी झाला आहे, तो या शरीरात असतानाच प्रत्यक्ष परब्रह्म स्वरूप बनतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत 'जिवन्मुक्ताची' स्थिती स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, ज्या मनुष्याला बाह्य विषयांमध्ये सुख शोधण्याची गरज उरत नाही आणि ज्याने आपल्या अंतरात्म्यातच शाश्वत आनंदाचा अनुभव घेतला आहे, तो पुरुष धन्य आहे. आत्मज्ञानामुळे ज्याचे मन शांत आणि तृप्त झाले आहे, तो देहधारी असूनही ईश्वराशी (परब्रह्माशी) एकरूप झालेला असतो. त्याला मोक्षासाठी मृत्यूची वाट पाहावी लागत नाही, तो जिवंतपणीच मुक्त असतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण बाह्य वस्तूंच्या (उदा. नवीन खेळणी किंवा कपडे) मोहात न पडता आपल्या अभ्यासात आणि चांगल्या कामात समाधान मानतो, तेव्हा आपण या ओवीचा अर्थ जगत असतो. उदाहरण: परीक्षेत चांगले गुण मिळवण्यासाठी प्रामाणिकपणे अभ्यास केल्यावर मिळणारे समाधान हे अंतरीचे सुख आहे.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज आत्मज्ञानी आणि अंतर्बाह्य सुखी झालेल्या पुरुषाच्या लक्षणांचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 95

जेथ हे संसारचित्र उमटे। तो मनोरूपु पटु फाटे। तेथ मग आपैसाचि फिटे। आभासु हा॥

"Where this picture of the world appears, that canvas in the form of the mind is torn; then this illusion automatically disappears."

संसारचित्र Noun
Samsarachitra
संसाराचे चित्र
Picture of the worldly existence
उमटे Verb
Umate
दिसते किंवा प्रकट होते
Appears or manifests
मनोरूपु Adjective
Manorupu
मनाच्या स्वरूपाचे
In the form of the mind
पटु Noun
Patu
कापड किंवा पडदा
Cloth or canvas
फाटे Verb
Phate
फाटते किंवा नष्ट होते
Tears or dissolves
आपैसाचि Adverb
Apaisachi
आपोआप
Automatically
आभासु Noun
Abhasu
भ्रम किंवा भास
Illusion or appearance

💡 अर्थ

ज्या मनावर संसाराचे चित्र दिसते, ते मनरूपी कापड जेव्हा फाटते, तेव्हा संसाराचा हा भास आपोआप नाहीसा होतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत मनाच्या स्वरूपाचे सखोल वर्णन करतात. ते म्हणतात की, हा संपूर्ण संसार म्हणजे मनाच्या पडद्यावर उमटलेले एक चित्र आहे. मन हे त्या चित्रासाठी लागणारा आधार किंवा कापड (पट) आहे. जेव्हा आत्मज्ञानामुळे किंवा साधनेमुळे हे मनरूपी कापडच फाटून जाते (म्हणजेच मन लय पावते), तेव्हा त्यावर दिसणारे संसाराचे खोटे चित्र किंवा भ्रम आपोआपच नष्ट होतो. जोपर्यंत मन आहे, तोपर्यंतच हा द्वैत प्रपंच भासतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपल्या आयुष्यातील बहुतेक दुःख हे आपल्या विचारांमुळे (मनामुळे) असते. जर आपण आपले मन शांत आणि स्थिर ठेवले, तर बाह्य जगातील समस्यांचा त्रास कमी होतो. उदाहरण: अंधारात दोरीला साप समजून घाबरणे हा मनाचा खेळ आहे; प्रकाश पडताच (ज्ञान मिळताच) तो भास संपतो.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज संसाराचा भ्रम आणि मनाचा संबंध स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 188

म्हणोनि कर्माचेनि आधारे । जो कर्मशून्यत्व आचरे । तोचि कर्मयोगी साचोकारें । जगीं जाणावा ॥ १८८ ॥

"Therefore, he who practices actionlessness through the support of action, know him to be the true Karma Yogi in this world."

कर्माचेनि Noun
karmacheni
कर्माच्या
of action
आधारे Noun
adhare
आधाराने
with the support
कर्मशून्यत्व Noun
karmashunyatva
कर्माचा अभाव (अहंकाररहित अवस्था)
actionlessness
आचरे Verb
achare
आचरण करतो
practices
साचोकारें Adverb
sachokare
खरोखर
truly
जगीं Noun
jagi
जगात
in the world

💡 अर्थ

म्हणून जो कर्माचा आधार घेऊनही कर्मापासून अलिप्त राहतो, त्यालाच या जगात खरा कर्मयोगी समजावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. ते म्हणतात की, केवळ कर्मे सोडणे म्हणजे संन्यास नव्हे. खरा कर्मयोगी तोच आहे जो आपली विहित कर्तव्ये (कर्मे) पार पाडत असतानाही 'मी कर्ता आहे' हा अहंकार बाळगत नाही. कर्माच्या फळाची अपेक्षा न ठेवता आणि कर्मात न अडकता जो आपले कर्तव्य करतो, तोच खऱ्या अर्थाने कर्मशून्यत्व प्राप्त करतो. अशा व्यक्तीला संसारात राहूनही कर्माचे बंधन लागत नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

विद्यार्थ्यांनी परीक्षेचा अभ्यास करताना केवळ निकालाची चिंता न करता, आपले कर्तव्य म्हणून मन लावून अभ्यास करावा. यामुळे कर्माचे फळ (निकाल) चांगले मिळतेच, पण मनावरचा ताणही कमी होतो.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज कर्मात राहूनही कर्मापासून अलिप्त राहणाऱ्या खऱ्या कर्मयोग्याची व्याख्या स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा