←
रविवार, 14 एप्रिल 2024
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 289

ध्यायतो विषयान्पुंसः सङ्गस्तेषूपजायते । सङ्गात्संजायते कामः कामात्क्रोधोऽभिजायते ॥

म्हणोनि विषयांचे चिंतन। तेंचि सर्वानर्थां कारण। यालागीं सर्वथा दमन। इंद्रियांचें कीजे॥

"Therefore, the contemplation of sense-objects is the cause of all calamities; hence, the senses should be completely subdued."

विषयांचे Noun
Vishayanche
भोगवस्तूंचे किंवा विषयांचे
of sense objects
चिंतन Noun
Chintan
सतत विचार करणे
contemplation
सर्वानर्थां Noun
Sarvanarthan
सर्व संकटांना किंवा अनर्थांना
all calamities
कारण Noun
Karan
मूळ हेतू किंवा कारण
cause
दमन Noun
Daman
ताबा मिळवणे किंवा संयम
control or suppression
इंद्रियांचें Noun
Indriyanche
ज्ञानेंद्रियांचे
of the senses

💡 अर्थ

विषयांचे सतत ध्यान करणे हेच सर्व संकटांचे मूळ आहे, म्हणून आपल्या इंद्रियांवर पूर्ण ताबा मिळवला पाहिजे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत मानवी मनाच्या अध:पाताचे मानसशास्त्र स्पष्ट करतात. जेव्हा एखादी व्यक्ती भौतिक सुखांच्या किंवा विषयांच्या विचारात मग्न होते, तेव्हा त्या विषयांबद्दल ओढ निर्माण होते. ही ओढ किंवा आसक्तीच पुढे सर्व प्रकारच्या दुःखांना आणि विनाशाला निमंत्रण देते. जर मनाला विषयांच्या चिंतनापासून रोखले नाही, तर बुद्धी भ्रष्ट होते. म्हणून, आध्यात्मिक प्रगतीसाठी आणि मानसिक शांततेसाठी इंद्रियांवर संयम ठेवणे अत्यंत आवश्यक आहे, असे महाराज सांगतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपल्याला एखाद्या ध्येयावर लक्ष केंद्रित करायचे असेल, तर मोबाईल किंवा मनोरंजनाच्या अतिविचारापासून दूर राहून स्वतःच्या मनावर ताबा मिळवणे गरजेचे आहे. उदाहरणार्थ, परीक्षेच्या काळात खेळाचा विचार कमी करून अभ्यासावर लक्ष देणे म्हणजे इंद्रिय दमन होय.

📌 संदर्भ

विषयांच्या ध्यानामुळे मनुष्याचा अध:पात कसा होतो आणि इंद्रिय संयम का महत्त्वाचा आहे, हे ज्ञानेश्वर महाराज स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 51

तरी आतां झकवीत आहेसी कासया । हें अनुचित काय मांडिलें धनंजया । तूं आपुलें आपण न विचारिसीचिया । काय जाहले तुज ॥

"Why do you delude yourself so? Why have you taken up this improper path, O Dhananjaya? What has come over you that you do not reflect upon your own self?"

झकवीत Verb
Jhakavit
फसवणे किंवा भ्रमित होणे
To delude or deceive
कासया Adverb
Kasaya
कशासाठी किंवा का
Why or for what
अनुचित Adjective
Anuchit
अयोग्य
Improper or inappropriate
मांडिलें Verb
Mandile
सुरू केले किंवा मांडले
Started or set up
धनंजया Noun
Dhananjaya
अर्जुनाचे एक नाव
A name of Arjuna
विचारिसी Verb
Vicharisi
विचार करणे
To reflect or consider

💡 अर्थ

तर आता तू स्वतःला का फसवून घेत आहेस? हे अयोग्य काय मांडले आहेस अर्जुना? तुला काय झाले आहे की तू स्वतःच्या स्वरूपाचा विचार करत नाहीस?

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीमध्ये संत ज्ञानेश्वर महाराज श्रीकृष्ण आणि अर्जुन यांच्यातील संवादाचे वर्णन करतात. श्रीकृष्ण अर्जुनाला खडसावत आहेत की, ऐन युद्धाच्या वेळी तू असा भ्रमित का झाला आहेस? हे वागणे तुझ्यासारख्या शूरवीराला शोभणारे नाही. जेव्हा माणूस मोहामुळे आपल्या कर्तव्यापासून विचलित होतो, तेव्हा तो स्वतःचीच फसवणूक करत असतो. स्वतःच्या क्षमतेचा आणि धर्माचा विसर पडणे हेच अधःपाताचे लक्षण आहे, असे माउली येथे सुचवतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

कठीण प्रसंगात घाबरून जाऊन आपल्या जबाबदाऱ्यांपासून पळ काढणे म्हणजे स्वतःची फसवणूक करणे होय. उदाहरण: एखाद्या विद्यार्थ्याने परीक्षेच्या भीतीने अभ्यास सोडणे हे 'अनुचित' आहे; त्याने आपल्या कष्टाचा आणि ध्येयाचा विचार करून संकटाचा सामना केला पाहिजे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाच्या युद्ध सोडण्याच्या निर्णयावर प्रश्नचिन्ह उपस्थित करतात आणि त्याला त्याच्या कर्तव्याची आठवण करून देतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 49

दूरेण ह्यवरं कर्म बुद्धियोगाद्धनञ्जय । बुद्धौ शरणमन्विच्छ कृपणाः फलहेतवः ॥

तरी अर्जुना हे कर्म । जरी जाहले अति उत्तम । तरी बुद्धियोगाचे सम । नव्हेचि गा ॥

"Therefore, O Arjuna, even if this karma is very excellent, it is certainly not equal to Buddhi Yoga."

तरी Conjunction
Tari
तरीही / म्हणून
However / Therefore
कर्म Noun
Karma
कार्य / कृती
Action / Deed
अति उत्तम Adjective
Ati Uttam
अत्यंत श्रेष्ठ
Very excellent
बुद्धियोगाचे Noun
Buddhiyogache
समत्व बुद्धीच्या योगाचे
Of the yoga of intellect/equanimity
सम Adjective
Sama
समान / बरोबरीचे
Equal to
नव्हेचि Verb
Navhechi
मुळीच नाही
Certainly not

💡 अर्थ

अर्जुना, फळाची आशा धरून केलेले कर्म जरी दिसायला खूप चांगले असले, तरी ते समत्व बुद्धीने केलेल्या कर्माच्या (बुद्धियोगाच्या) तुलनेत अत्यंत कमी दर्जाचे आहे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून स्पष्ट करतात की, कर्माच्या बाह्य स्वरूपापेक्षा त्यामागील हेतू आणि बुद्धी महत्त्वाची आहे. सकाम कर्म (फळाच्या अपेक्षेने केलेले काम) मनुष्याला बंधनात टाकते, मग ते कर्म कितीही 'अति उत्तम' किंवा पुण्यकारक का असेना. याउलट, बुद्धियोग म्हणजे बुद्धी स्थिर ठेवून, फळाचा त्याग करून केलेले निष्काम कर्म होय. बुद्धियोगामुळे चित्त शुद्ध होते आणि मनुष्य मोक्षाप्रत जातो. सकाम कर्म करणारे लोक 'कृपण' (दीन) असतात कारण ते केवळ शिव्या-फळांच्या मागे धावतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'मला काय मिळेल?' यापेक्षा 'मी माझे काम किती उत्तम प्रकारे करू शकतो' यावर लक्ष केंद्रित करणे म्हणजे बुद्धियोग. उदाहरणार्थ, एखाद्या विद्यार्थ्याने केवळ परीक्षेत गुण मिळवण्यासाठी न वाचता, ज्ञान मिळवण्यासाठी अभ्यास केला तर त्याला तणाव कमी जाणवतो आणि प्रगती जास्त होते.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला समत्व बुद्धीचे महत्त्व सांगत आहेत आणि सकाम कर्मापेक्षा निष्काम बुद्धियोग कसा श्रेष्ठ आहे हे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा