🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्थितप्रज्ञाच्या (ज्याची बुद्धी स्थिर आहे असा पुरुष) अवस्थेचे वर्णन करतात. ज्याप्रमाणे पौर्णिमेचा चंद्र आपल्या सोळा कलांनी पूर्ण असतो आणि त्याला कशाचीही उणीव भासत नाही, त्याचप्रमाणे आत्मज्ञानी पुरुष सर्व भौतिक इच्छांपासून मुक्त झालेला असतो. त्याच्या अंतःकरणात आत्मसुखाचा पूर्ण प्रकाश असल्यामुळे तो कोणत्याही परिस्थितीत ढळत नाही आणि सदैव तृप्त राहतो.

दैनंदिन जीवनात सतत नवीन वस्तूंच्या मागे धावण्यापेक्षा, आपल्याकडे जे आहे त्यात समाधान मानल्यास आपल्याला मानसिक शांती मिळते. उदाहरणार्थ, परीक्षेत प्रामाणिक प्रयत्न केल्यावर मिळणाऱ्या निकालात समाधानी राहणे.

स्थितप्रज्ञाची लक्षणे सांगताना ज्ञानेश्वर महाराज त्याच्या पूर्णत्वाचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीमध्ये पांडव सैन्यातील प्रमुख योद्ध्यांच्या आगमनाचे वर्णन करतात. कुरुक्षेत्राच्या रणांगणावर केवळ मुख्य पांडवच नव्हते, तर त्यांना साथ देण्यासाठी राजा द्रुपद, द्रौपदीचे पाच पुत्र (प्रतिविंध्य, सुतसोम, श्रुतकर्मा, शतानीक आणि श्रुतसेन) आणि सुभद्रेचा पराक्रमी पुत्र अभिमन्यू हे सर्व आपापल्या चतुरंग सेनेसह उपस्थित झाले होते. हे वर्णन पांडव पक्षाची शक्ती आणि धर्माच्या रक्षणासाठी जमलेली एकजूट दर्शवते.

जेव्हा आपण एखाद्या मोठ्या ध्येयासाठी काम करतो, तेव्हा सर्वांनी मिळून आपली शक्ती एकवटणे आवश्यक असते. उदाहरणार्थ, शाळेच्या एखाद्या मोठ्या प्रकल्पात सर्व विद्यार्थ्यांनी आपापल्या कौशल्यासह एकत्र येऊन काम केल्यास यश निश्चित मिळते.

कुरुक्षेत्रावर पांडव पक्षातील महान योद्ध्यांच्या आणि त्यांच्या सैन्याच्या आगमनाचे वर्णन.

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मातून मुक्त होण्याचे मर्म सांगतात. ते म्हणतात की, कर्म करणे पूर्णपणे थांबवणे शक्य नाही, कारण शरीर असेपर्यंत काही ना काही क्रिया घडतच असतात. परंतु, कर्माच्याच आधारे कर्माचा त्याग करण्याची एक विशेष 'युक्ती' आहे. ती युक्ती म्हणजे 'फळाची अपेक्षा न ठेवता कर्म करणे'. जेव्हा आपण फळाची आसक्ती सोडतो, तेव्हा ते कर्म आपल्याला बांधत नाही. अर्जुनाला ते सांगतात की, तू या तात्विक युक्तीचा खोलवर विचार कर आणि त्यानुसार आचरण कर.

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'मी हे करतोय' हा अहंकार न ठेवता आणि निकालाची चिंता न करता आपले कर्तव्य पार पाडावे. उदाहरण: विद्यार्थ्यांनी परीक्षेच्या निकालाची भीती न बाळगता केवळ अभ्यासावर लक्ष केंद्रित करणे हीच कर्मातून मुक्त होण्याची युक्ती आहे.

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माच्या बंधनातून मुक्त होण्याची युक्ती (नैष्कर्म्य) समजावून सांगत आहेत, त्याचे निरूपण ज्ञानेश्वर महाराज करत आहेत.