🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माचे मर्म सांगतात. ते म्हणतात की, केवळ कर्म सोडून देणे म्हणजे संन्यास नव्हे. तर कर्म करत असतानाच त्यातील कर्तेपणाचा अहंकार आणि फळाची आशा सोडणे, हीच खरी कर्मातून मुक्त होण्याची युक्ती आहे. ज्याप्रमाणे एखादा मनुष्य नौकेच्या साहाय्याने पाणी ओलांडतो, त्याचप्रमाणे कर्माच्याच साहाय्याने (निष्काम भावनेने) कर्माचे बंधन तोडता येते. ही 'योगयुक्ती' अर्जुनाने समजून घ्यावी असा उपदेश येथे केला आहे.

दैनंदिन जीवनात अभ्यास करताना किंवा नोकरी करताना 'मी हे करतोय' असा अहंकार न ठेवता, आपले कर्तव्य उत्तम रीतीने पार पाडणे आणि निकालाची चिंता न करणे.

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माच्या बंधनातून मुक्त होण्यासाठी कर्माचा त्याग न करता, ते युक्तीने कसे करावे याचे मार्गदर्शन करत आहेत.

ज्ञानेश्वरीच्या पहिल्या अध्यायातील हा शेवटचा श्लोक अर्जुनाच्या मानसिक स्थितीचा कळस दर्शवतो. आपल्याच स्वकीयांविरुद्ध युद्ध करण्याच्या कल्पनेने अर्जुन पूर्णपणे खचून गेला आहे. त्याचे मन अत्यंत व्याकुळ झाले असून, युद्धाचा उत्साह संपला आहे. या ओवीत संत ज्ञानेश्वर सांगतात की, अर्जुनाने केवळ शस्त्रेच टाकली नाहीत, तर त्याने आपले कर्तव्यही क्षणभर बाजूला सारले. तो रथाच्या मागील भागात हताश होऊन बसला, जे त्याच्या मनातील द्वंद्व आणि पराभवाचे प्रतीक आहे.

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखाद्या मोठ्या संकटाने घाबरून जातो आणि प्रयत्न करणे सोडून देतो, तेव्हा आपली अवस्था अर्जुनासारखी होते. उदाहरणार्थ, परीक्षेचा कठीण पेपर पाहून हताश होऊन बसणे. अशा वेळी आपल्याला मार्गदर्शनाची गरज असते.

आपल्या नातेवाईकांना युद्धासाठी समोर उभे पाहून अर्जुन अत्यंत दुःखी झाला आणि त्याने शस्त्रे खाली ठेवून युद्ध न करण्याचा निर्णय घेतला.

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्म्याचे अभेद्य आणि अविनाशी स्वरूप वर्णन करतात. ते सांगतात की, हा आत्मा कोणत्याही भौतिक शस्त्राने तोडला जाऊ शकत नाही किंवा अग्नीने जाळला जाऊ शकत नाही. पाणी त्याला ओले करून विरघळवू शकत नाही आणि वारा त्याला शोषून घेऊ शकत नाही. हे आत्मतत्व नित्य, सर्वव्यापी आणि स्थिर आहे. प्रकृतीचे नियम शरीराला लागू होतात, पण आत्म्याला नाही. ज्याप्रमाणे आपण जुने कपडे बदलून नवीन घालतो, त्याचप्रमाणे आत्मा केवळ शरीर बदलतो, तो स्वतः कधीही नष्ट होत नाही.

जेव्हा आपण संकटात असतो किंवा शारीरिक व्याधींनी त्रस्त असतो, तेव्हा हे लक्षात ठेवावे की बाह्य परिस्थिती आपल्या शरीराला त्रास देऊ शकते, पण आपल्या मूळ स्वरूपाला (आत्म्याला) काहीही इजा पोहचवू शकत नाही. उदाहरणार्थ, परीक्षेत अपयश आले तरी स्वतःचे अस्तित्व संपले असे न मानता, आत्मविश्वासाने पुन्हा प्रयत्न करणे.

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे अमरत्व आणि तो पंचमहाभूतांच्या पलीकडे कसा आहे, हे समजावून सांगत आहेत.