←
बुधवार, 27 डिसेंबर 2023
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 196

म्हणोनि जे जे उचित । आणि प्रसंगें पावे प्राप्त । तें कर्म न संडीं गा निभ्रांत । विहित म्हणोनि ॥

"Therefore, whatever is appropriate and comes to you by occasion, do not abandon that action, for it is ordained."

उचित Adjective
Uchita
योग्य
Appropriate/Proper
प्रसंगें Adverb
Prasange
वेळेनुसार/परिस्थितीनुसार
According to occasion
प्राप्त Adjective
Prapta
मिळालेले/वाट्याला आलेले
Obtained/Received
संडीं Verb
Sandi
टाकू नकोस/सोडू नकोस
Do not abandon
निभ्रांत Adverb
Nibhranta
नक्कीच/शंका न बाळगता
Undoubtedly/Certainly
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने सांगितलेले/कर्तव्य
Prescribed/Ordained

💡 अर्थ

म्हणून जे जे योग्य आहे आणि जे वेळेनुसार आपल्या वाट्याला येते, ते शास्त्रसंमत कर्तव्य तू मुळीच सोडू नकोस.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून कर्माचे महत्त्व विशद करतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या जीवनात वावरताना जे जे कर्म 'उचित' म्हणजे योग्य आहे आणि जे 'प्रसंगें' म्हणजे परिस्थितीनुसार आपल्या वाट्याला आले आहे, त्याचा त्याग करू नये. 'विहित' कर्माचा अर्थ असा की जे आपल्या अधिकारानुसार आणि धर्माप्रमाणे आपल्याला करणे प्राप्त आहे. असे कर्म निभ्रांतपणे (कोणतीही शंका न बाळगता) पार पाडणे हाच खरा कर्मयोग आहे. कर्मापासून पळ काढण्यापेक्षा, ते कर्तव्य भावनेने पूर्ण करणे हेच प्रगतीचे लक्षण आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा एखाद्या विद्यार्थ्याला कठीण विषयाचा अभ्यास करावा लागत असेल, तर तो कंटाळा न करता आपले 'विहित' कर्तव्य समजून पूर्ण करावा. उदाहरण: परीक्षेच्या वेळी अभ्यास करणे हे प्राप्त झालेले उचित कर्म आहे, ते टाळू नये.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला स्वधर्म आणि विहित कर्म करण्याचे महत्त्व समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 106

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि विहित जे धर्म । तेचि आचरावे उत्तम । फळाशा सांडूनि ॥

"Therefore, practice that which is appropriate and that which is your prescribed duty; perform them excellently, having abandoned the hope for rewards."

उचित Adjective
Uchita
योग्य किंवा रास्त
Appropriate or right
विहित Adjective
Vihita
कर्तव्य म्हणून सांगितलेले
Prescribed or ordained
आचरावे Verb
Aacharave
आचरणात आणावे किंवा करावे
Should practice or perform
फळाशा Noun
Phalasha
फळाची अपेक्षा
Desire for results
सांडूनि Verb
Sanduni
त्याग करून किंवा सोडून
Renouncing or leaving

💡 अर्थ

म्हणून, जे काम करणे योग्य आहे आणि जे आपले कर्तव्य आहे, तेच काम फळाची अपेक्षा न ठेवता अतिशय चांगल्या प्रकारे करावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे मर्म समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, मनुष्याने केवळ आपल्या मनाला आवडते म्हणून कोणतेही काम करू नये, तर जे 'उचित' म्हणजे परिस्थितीनुसार योग्य आहे आणि जे 'विहित' म्हणजे शास्त्राने किंवा कर्तव्याने नेमून दिलेले आहे, तेच कर्म करावे. हे कर्म करताना ते 'उत्तम' प्रकारे म्हणजे पूर्ण कौशल्याने करावे, परंतु त्या कर्मापासून मिळणाऱ्या फळाची कोणतीही आशा (फळाशा) मनात ठेवू नये. जेव्हा आपण फळाचा त्याग करून कर्तव्य भावनेने कर्म करतो, तेव्हा ते कर्म आपल्याला बंधनात टाकत नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, विद्यार्थ्यांनी परीक्षेच्या निकालाची किंवा मार्कांची सतत चिंता न करता, केवळ आपला अभ्यास (जे त्यांचे विहित कर्तव्य आहे) प्रामाणिकपणे आणि उत्तम प्रकारे करणे, हे या ओवीचे उत्तम उदाहरण आहे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला फळाची आसक्ती न ठेवता आपले विहित कर्तव्य पार पाडण्याचे महत्त्व सांगत आहेत, त्याचे स्पष्टीकरण ज्ञानेश्वर महाराज येथे देत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 103

म्हणोनि विषय हे सर्वथा । न भजावे पांडुसुता । जे दुःखमूळ अनर्था । ठावो येथ ॥

"Therefore, O son of Pandu, do not indulge in these sensory objects at all; for they are the very root of misery and the abode of all calamities."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇōni
म्हणून
Therefore
विषय Noun
Viṣaya
इंद्रिय सुख/भोग
Sensory objects/pleasures
सर्वथा Adverb
Sarvathā
पूर्णपणे/कधीही
Entirely/In every way
न भजावे Verb
Na bhajāvē
सेवन करू नये/आसक्ती धरू नये
Should not indulge/worship
पांडुसुता Noun
Pāṇḍusutā
पांडूचा पुत्र (अर्जुन)
Son of Pandu (Arjuna)
दुःखमूळ Noun
Duḥkhamūḷa
दुःखाचे मूळ
Root of suffering
ठावो Noun
Ṭhāvo
ठिकाण/स्थान
Abode/Place

💡 अर्थ

म्हणून हे अर्जुना, विषयांचे (इंद्रिय सुखांचे) सेवन कधीही करू नकोस. कारण हे विषय सर्व दुःखांचे मूळ आणि अनर्थाचे ठिकाण आहेत.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत साधकाला सावध करतात. ते म्हणतात की, इंद्रियांच्या विषयांमध्ये मिळणारे सुख हे केवळ आभासी असते. ज्याप्रमाणे विषारी फळ दिसायला आकर्षक असते पण खाल्ल्यावर प्राणघातक ठरते, तसेच विषयसुख सुरुवातीला गोड वाटले तरी ते अंतिमतः दुःखालाच जन्म देते. हे विषय म्हणजे सर्व संकटांचे माहेरघर आहेत. जो मनुष्य या क्षणभंगुर सुखाच्या मागे लागतो, तो स्वतःला दुःखाच्या खाईत लोटतो. म्हणून विवेकी पुरुषाने या विषयांचा पूर्णपणे त्याग करणेच हिताचे आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण अनेकदा जंक फूड, सोशल मीडिया किंवा इतर व्यसनांच्या आहारी जातो. हे क्षणिक आनंद देतात पण आरोग्यासाठी आणि मानसिक शांततेसाठी घातक असतात. या ओवीचा वापर करून आपण स्वतःला अशा तात्पुरत्या सुखांपासून दूर ठेवून दीर्घकालीन ध्येयावर लक्ष केंद्रित करू शकतो.

📌 संदर्भ

इंद्रिय सुखांच्या क्षणभंगुरतेचे आणि त्यांच्यापासून होणाऱ्या त्रासाचे वर्णन करताना ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला सावध करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा