←
सोमवार, 27 नोव्हेंबर 2023
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 108

म्हणोनि बाह्य हे विषय । सांडूनि जे निःसंशय । अंतरीं होती सदय । आत्मबोधीं ॥

"Therefore, leaving aside these external objects, those who are undoubtedly kind within, in the knowledge of the Self."

बाह्य Adjective
Bahya
बाहेरील
External
विषय Noun
Vishaya
इंद्रियभोग
Sense objects
सांडूनि Verb
Sanduni
त्याग करून
Having discarded
निःसंशय Adverb
Nihsanshay
शंकेशिवाय
Without doubt
सदय Adjective
Saday
दयाळू किंवा लीन
Compassionate or absorbed
आत्मबोधीं Noun
Atmabodhi
आत्मज्ञानामध्ये
In self-knowledge

💡 अर्थ

इसलिए जो लोग बाहरी विषयों का त्याग करके, बिना किसी संदेह के, अपने भीतर आत्मज्ञान में लीन हो जाते हैं।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, जो साधक बाह्य जगातील क्षणभंगुर विषयांचा मोह सोडतो आणि संशयरहित होऊन आपल्या अंतरात्म्यात स्थिर होतो, त्यालाच शाश्वत सुख मिळते. बाह्य विषयांचा त्याग म्हणजे केवळ शारीरिक त्याग नसून मनातून त्यांची ओढ संपवणे होय. जेव्हा मन बाह्य जगातून परतते, तेव्हाच ते आत्मस्वरूपाचा अनुभव घेऊ शकते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण मोबाईल किंवा टीव्हीच्या अतिवापरामुळे अस्वस्थ होतो, तेव्हा थोडा वेळ शांत बसून स्वतःच्या विचारांचे निरीक्षण करणे आणि बाह्य जगाचा विसर पडू देणे, हे या ओवीचे व्यावहारिक उदाहरण आहे.

📌 संदर्भ

इंद्रियविषयांचा त्याग करून अंतर्यामी स्थिर होणाऱ्या साधकाचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 176

म्हणोनि अर्जुना तूं पाहीं । या शरीराची आशा सांडीं । आणि अंतःकरणीं धरीं । आत्मज्ञान ॥ १७६ ॥

"Therefore, O Arjuna, behold! Cast away the attachment to this body and hold Self-knowledge within your heart."

म्हणोनि Adverb
Mhanoni
म्हणून
Therefore
पाहीं Verb
Paahi
पहा किंवा विचार कर
Look or observe
शरीराची Noun
Sharirachi
देहाची
Of the body
आशा Noun
Aasha
मोह किंवा आसक्ती
Attachment or hope
सांडीं Verb
Saandi
त्याग कर किंवा सोडून दे
Discard or give up
अंतःकरणीं Noun
Antahkarni
मनामध्ये
In the heart or mind
आत्मज्ञान Noun
Atmajnana
स्वतःच्या स्वरूपाचे ज्ञान
Self-knowledge

💡 अर्थ

इसलिए हे अर्जुन, तुम देखो; इस शरीर का मोह त्याग दो और अपने हृदय में आत्मज्ञान को धारण करो।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अर्जुनाला उपदेश करतात की, शरीर हे नश्वर आहे. ते आज आहे तर उद्या नाही. त्यामुळे या देहावर आसक्ती ठेवणे किंवा त्याच्या नाशाचे दुःख करणे व्यर्थ आहे. त्याऐवजी, जे शाश्वत आहे, जे कधीही संपत नाही, अशा आत्मस्वरूपाचे ज्ञान प्राप्त करून घेण्यावर लक्ष केंद्रित कर. देहबुद्धी सोडून आत्मबुद्धी धारण करणे हाच खरा मोक्षाचा मार्ग आहे, असे माऊली येथे सुचवतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण आपल्या बाह्य रूपावर किंवा शरीरावर खूप प्रेम करतो. पण जेव्हा आजारपण किंवा वृद्धत्व येते, तेव्हा आपण दुःखी होतो. अशा वेळी हे लक्षात ठेवावे की शरीर बदलणारे आहे, पण आपले चांगले विचार आणि ज्ञान कायम राहते. उदाहरणार्थ, परीक्षेच्या वेळी शरीराच्या आरामापेक्षा अभ्यासाच्या ज्ञानाला महत्त्व देणे हे 'आत्मज्ञान' जपण्यासारखे आहे.

📌 संदर्भ

या ओवीत संत ज्ञानेश्वर महाराज श्रीकृष्णाचा अर्जुनाला असलेला उपदेश स्पष्ट करतात, ज्यात शरीराची नश्वरता आणि आत्मज्ञानाचे महत्त्व सांगितले आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 73

म्हणोनि जे जे उचित । आणि अवसरें करूनि प्राप्त । तें कर्म न सांडितां विहित । आचरावें ॥ ७३ ॥

"Therefore, whatever is appropriate and has come to you by occasion, perform that prescribed duty without abandoning it."

म्हणोनि Adverb
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Ucita
योग्य
Appropriate
अवसरें Noun
Avasarēṃ
प्रसंगानुसार / वेळेनुसार
According to the occasion
प्राप्त Adjective
Prāpta
मिळालेले / समोर आलेले
Obtained or arrived
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने सांगितलेले / विहित केलेले
Prescribed or ordained
आचरावें Verb
Ācarāvē
आचरण करावे / करावे
Should be performed

💡 अर्थ

इसलिए जो उचित है और समय के अनुसार प्राप्त हुआ है, उस विहित कर्म का त्याग न करते हुए उसे करना चाहिए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून कर्माचे महत्त्व स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने कर्माचा त्याग करू नये. आपल्या जीवनात परिस्थितीनुसार (अवसरें) जे कर्तव्य आपल्या वाट्याला येते आणि जे नैतिकदृष्ट्या योग्य (उचित) असते, तेच आपले 'विहित कर्म' होय. अशा कर्माला कंटाळून किंवा घाबरून सोडून न देता, ते पूर्ण निष्ठेने पार पाडणे हाच खरा कर्मयोग आहे. कर्मापासून पळ काढण्यापेक्षा ते जबाबदारीने पार पाडणे मोक्षप्राप्तीसाठी आवश्यक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा तुम्ही एक विद्यार्थी आहात आणि उद्या तुमची परीक्षा आहे. अशा वेळी अभ्यास करणे हे तुमचे 'उचित' आणि 'प्राप्त' कर्म आहे. टीव्ही पाहणे किंवा खेळणे हे त्या वेळेसाठी अयोग्य आहे. आपले मुख्य कर्तव्य (अभ्यास) प्रामाणिकपणे पूर्ण करणे म्हणजे या ओवीचा अवलंब करणे होय.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माचे महत्त्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज त्याचे स्पष्टीकरण देताना विहित कर्माचे महत्त्व सांगतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा