←
शनिवार, 25 नोव्हेंबर 2023
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 1, श्लोक 30

तो हा शब्दार्थु रत्नाकरु । जो प्रमेयामृतें निर्भरु । तो म्यां श्रीगुरुप्रसादें थोरु । वोंवियेला ॥ ३० ॥

"This ocean of words and meanings, filled with the nectar of spiritual truths, has been composed by me through the great grace of my Guru."

शब्दार्थु Noun
Shabdarthu
शब्द आणि अर्थ
Words and meanings
रत्नाकरु Noun
Ratnakaru
समुद्र
Ocean
प्रमेयामृतें Noun
Prameyamruten
सिद्धांताच्या अमृताने
With the nectar of spiritual truths
निर्भरु Adjective
Nirbharu
पूर्णपणे भरलेला
Completely full
श्रीगुरुप्रसादें Noun
Shriguruprasaden
गुरूंच्या कृपेने
By the grace of the Guru
वोंवियेला Verb
Vonviyela
ओवीबद्ध केला
Composed in verse

💡 अर्थ

शब्दों और अर्थों का यह समुद्र, जो सिद्धांतों के अमृत से परिपूर्ण है, मैंने अपने श्रीगुरु की महान कृपा से ओवी (छंद) में रचा है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत ज्ञानेश्वरी ग्रंथाचे महत्त्व सांगतात. ते म्हणतात की हा ग्रंथ म्हणजे केवळ शब्दांची जुळवाजुळव नसून तो शब्द आणि अर्थांचा एक अथांग सागर (रत्नाकर) आहे. यात वेदांतातील कठीण सिद्धांतांचे (प्रमेयांचे) अमृत भरलेले आहे. हे इतके मोठे आणि कठीण कार्य मी केवळ माझ्या सद्गुरू श्री निवृत्तीनाथ यांच्या कृपेमुळेच पूर्ण करू शकलो आहे. यातून त्यांची नम्रता आणि गुरुभक्ती दिसून येते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपल्या आयुष्यात मिळालेल्या यशाचे श्रेय आपल्या मार्गदर्शकांना किंवा गुरूंना देणे, हा गुण आपण यातून शिकू शकतो. उदाहरणार्थ, एखाद्या परीक्षेत मोठे यश मिळाल्यावर आपल्या शिक्षकांचे आभार मानणे.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज ज्ञानेश्वरी ग्रंथाच्या रचनेचे स्वरूप आणि त्यामागील गुरुकृपेचे महत्त्व स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 32

जेथ कामक्रोधांचीं नांवें । सांडिलीं असती स्वभावें । जेथ मन हें मनपणें विसरे ॥ ३२ ॥

"Where the names of desire and anger are naturally abandoned; where the mind forgets its own identity."

कामक्रोधांचीं Noun
Kāmakrōdhāñcīṁ
काम आणि क्रोध यांची
of desire and anger
सांडिलीं Verb
Sāṇḍilīṁ
त्यागलेली किंवा सोडलेली
abandoned or cast off
स्वभावें Adverb
Svabhāvēṁ
नैसर्गिकरित्या
naturally
मनपणें Noun
Manapaṇēṁ
मनाचे अस्तित्व किंवा मीपणा
the state of being a mind
विसरे Verb
Visarē
विसरून जाते
forgets

💡 अर्थ

वह स्थिति जहाँ काम और क्रोध के नाम तक स्वाभाविक रूप से छूट जाते हैं और जहाँ मन अपना 'मन-पन' (अस्तित्व) भूल जाता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मस्थितीचे किंवा ब्रह्मस्थितीचे वर्णन करत आहेत. जेव्हा एखादा साधक साधनेच्या उच्च शिखरावर पोहोचतो, तेव्हा त्याच्या अंतःकरणातून काम आणि क्रोध हे विकार नैसर्गिकरित्या गळून पडतात. इतकेच नाही, तर त्याचे मन देखील स्वतःचे चंचल अस्तित्व विसरून परमात्म्यात विलीन होते. ही अवस्था म्हणजे द्वैताचा नाश होऊन अद्वैताचा अनुभव येणे होय, जिथे मनाचा 'मी'पणा पूर्णपणे संपतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखाद्या कठीण प्रसंगात रागावर नियंत्रण मिळवतो आणि शांत राहतो, तेव्हा आपल्याला या ओवीचा अर्थ समजतो. उदाहरणार्थ, कोणाशी वाद घालण्याऐवजी शांत राहून मनाला स्थिर ठेवणे.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज येथे मुक्तीच्या अशा अवस्थेचे वर्णन करत आहेत जिथे मनाचे सर्व विकार नष्ट होतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 18

यत्सांख्यैः प्राप्यते स्थानं तद्योगैरपि गम्यते । एकं सांख्यं च योगं च यः पश्यति स पश्यति ॥

जेथें अर्जुना हें संन्यासपण । आणि योगाचें लक्षण । एकचि हें जाण । भिन्न नव्हे ॥ १८ ॥

"Where, O Arjuna, this state of Sanyasa and the characteristics of Yoga are known to be one and the same, not different."

संन्यासपण Noun
Sanyasapan
संन्यासाची वृत्ती किंवा अवस्था
State of renunciation
लक्षण Noun
Lakshan
वैशिष्ट्य किंवा स्वरूप
Characteristic or nature
एकचि Adjective
Ekachi
एकच
Only one
जाण Verb
Jaan
समजून घे
Understand or know
भिन्न Adjective
Bhinna
वेगळे
Different

💡 अर्थ

हे अर्जुन, संन्यास और योग के लक्षण एक ही हैं, इन्हें अलग-अलग मत समझो; यह सत्य जान लो।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, बाह्यतः संन्यास (कर्माचा त्याग) आणि कर्मयोग (फलाशा सोडून कर्म करणे) हे दोन वेगळे मार्ग वाटले तरी त्यांचे अंतिम ध्येय आणि मूळ स्वरूप एकच आहे. जो खरा संन्यासी आहे तोच खरा योगी आहे. कर्माचा त्याग म्हणजे केवळ कृती थांबवणे नव्हे, तर त्यातील कर्तेपणाचा अहंकार सोडणे होय. ज्याला हे ऐक्य समजते, त्यालाच सत्याचे दर्शन घडते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'मी हे करतोय' हा अहंकार न ठेवता, ते काम आपले कर्तव्य म्हणून आनंदाने करावे. उदाहरणार्थ, अभ्यास करताना केवळ मार्कांसाठी न करता ज्ञान मिळवण्यासाठी केल्यास तो योग आणि संन्यास दोन्ही ठरतो.

📌 संदर्भ

संन्यास आणि कर्मयोग यांतील अभेद आणि त्यांचे एकच असलेले अंतिम ध्येय ज्ञानेश्वर महाराज येथे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा