←
रविवार, 11 जून 2023
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 68

म्हणोनि अर्जुना पाहीं । जयाचें चित्त समत्वें राही । तोचि ब्रह्म यांत संशय नाहीं । सत्य जाणावें ॥

"Therefore, O Arjuna, see; he whose mind stays in equanimity is indeed the Brahman, there is no doubt in this; know it as the truth."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
जयाचें Pronoun
Jayache
ज्याचे
Whose
चित्त Noun
Chitta
मन किंवा अंतःकरण
Mind or consciousness
समत्वें Adverb
Samatve
समानतेने किंवा समभावात
In equanimity
राही Verb
Raahi
स्थिर राहते
Remains or stays
ब्रह्म Noun
Brahma
परमात्मा
The Supreme Reality
संशय Noun
Sanshay
शंका
Doubt

💡 अर्थ

इसलिए हे अर्जुन देखो, जिसका चित्त समभाव में स्थिर रहता है, वह साक्षात ब्रह्म ही है, इसमें कोई संदेह नहीं है; इसे सत्य जानो।

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत समत्व बुद्धीचे (Equanimity) सर्वोच्च महत्त्व विशद करतात. जो साधक सुख-दुःख, लाभ-हानी, किंवा मान-अपमान या द्वंद्वांमध्ये आपले मानसिक संतुलन ढळू देत नाही, त्याचे चित्त ब्रह्माशी एकरूप झालेले असते. अशा स्थितीत पोहोचलेला मनुष्य देहाने जरी जगात वावरत असला, तरी तो स्वरूपाने परब्रह्मच असतो. समत्व हेच मुक्तीचे लक्षण आहे, असे माउली येथे निक्षून सांगतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला यश किंवा अपयश येते, तेव्हा खूप हुरळून न जाता किंवा खचून न जाता शांत राहण्याचा प्रयत्न करणे म्हणजे समत्व होय. उदाहरणार्थ, खेळात हार झाली तरी प्रतिस्पर्ध्याचे अभिनंदन करणे आणि स्वतःच्या चुका सुधारणे.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज येथे समत्व बुद्धी प्राप्त झालेल्या व्यक्तीच्या स्थितीचे वर्णन करत आहेत आणि ती व्यक्ती ब्रह्मरूप कशी असते हे सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 262

ध्यायतो विषयान्पुंसः सङ्गस्तेषूपजायते । सङ्गात्संजायते कामः कामात्क्रोधोऽभिजायते ॥

जैसा कां एखादा विषयी। विषयांतें मनीं वाहे पां ही। तैसाचि तोही। संगु उपजे॥

"Just as a sensualist carries the thoughts of sense-objects in his mind, in the same way, attachment is born."

विषयी Noun
Vishayi
भोगांची इच्छा करणारा
Sensualist or one who seeks pleasure
विषयांतें Noun
Vishayante
इंद्रियांच्या भोगांना
Objects of senses
मनीं Noun
Mani
मनामध्ये
In the mind
वाहे Verb
Vahe
चिंतन करतो किंवा वाहतो
Carries or contemplates
संगु Noun
Sangu
आसक्ती किंवा सोबत
Attachment or association
उपजे Verb
Upaje
निर्माण होते
Arises or is born

💡 अर्थ

जैसे कोई विषयी पुरुष विषयों का मन में चिंतन करता है, वैसे ही उसे उन विषयों के प्रति आसक्ति हो जाती है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, मानवी मनाचा स्वभाव असा आहे की ते ज्या गोष्टीचे सतत चिंतन करते, त्या गोष्टीशी त्याचे नाते जडते. जेव्हा एखादा मनुष्य इंद्रियांच्या भोगांचे (विषयांचे) मनात वारंवार स्मरण करतो, तेव्हा नकळतपणे त्या विषयाबद्दल त्याच्या मनात 'संग' म्हणजे आसक्ती निर्माण होते. ही आसक्तीच पुढे सर्व दुःखांचे आणि पतनाचे पहिले पाऊल ठरते. मनातील विचारांची शक्ती इतकी प्रबळ असते की केवळ चिंतनानेच माणूस बंधनात अडकू शकतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जर आपण सतत नकारात्मक गोष्टींचा किंवा वाईट सवयींचा विचार केला, तर आपल्याला त्याची सवय लागते. उदाहरणार्थ, सतत मोबाईल गेम्सचा विचार केल्यास अभ्यासावरून लक्ष उडते. म्हणून नेहमी चांगल्या विचारांचा सराव करावा.

📌 संदर्भ

विषयांच्या चिंतनातून विनाशाची प्रक्रिया कशी सुरू होते, याचे विवेचन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 35

जेथें संकल्पाचां पायीं । आशेचीं पाऊलें नाहीं । तेथें कर्माची गोठी कायी । उरेल सांगा ॥ ३५ ॥

"Where the footsteps of hope do not follow the path of resolution, tell me, how can any talk of karma remain there?"

संकल्पाचां Noun
Sankalpachan
संकल्पाच्या
Of resolution/intent
आशेचीं Noun
Ashechin
आशेची/अपेक्षेची
Of hope/expectation
पाऊलें Noun
Paulen
पावले
Footsteps
कर्माची Noun
Karmachi
कर्माची
Of action
गोठी Noun
Gothi
गोष्ट/चर्चा
Matter/Story
उरेल Verb
Urel
शिल्लक राहील
Will remain

💡 अर्थ

जहाँ संकल्प के साथ आशा का कोई स्थान नहीं होता, वहाँ कर्म का बंधन कैसे शेष रह सकता है?

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मयोगाचे अत्यंत सूक्ष्म तत्व स्पष्ट करतात. सामान्यतः मनुष्य जेव्हा एखादा 'संकल्प' (निश्चय) करतो, तेव्हा त्याच्या पावलावर पाऊल ठेवून 'आशा' (फळाची अपेक्षा) येतेच. पण ज्या ठिकाणी संकल्पाच्या मागे आशेचे पाऊल पडत नाही, म्हणजेच जेथे कर्म केवळ कर्तव्य भावनेने केले जाते आणि फळाची कोणतीही हाव नसते, अशा ठिकाणी कर्माचे अस्तित्वच उरत नाही. याचा अर्थ असा की, ते कर्म कर्त्याला बांधून ठेवत नाही. जेव्हा कर्तेपणाचा अहंकार आणि फळाची आसक्ती गळून पडते, तेव्हा ते कर्म 'अकर्म' होते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'मला काय मिळेल?' या विचारापेक्षा 'मी माझे काम सर्वोत्तम कसे करेन?' यावर लक्ष द्यावे. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी परीक्षेत पहिला नंबर येईलच या आशेने अभ्यास करण्यापेक्षा, ज्ञान मिळवण्याच्या संकल्पाने अभ्यास केल्यास त्यांना कर्माचे ओझे वाटत नाही.

📌 संदर्भ

अर्जुनाला कर्म आणि संन्यास यातील मेळ समजावून सांगताना, ज्ञानेश्वर महाराज फळाची आशा सोडल्यास कर्म कसे बाधत नाही, हे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा