←
शुक्रवार, 21 एप्रिल 2023
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 205

म्हणोनि ज्ञानेविण कांहीं। पवित्र थोर नाहीं। जेणें पाविजे ठायीं। कैवल्याच्या॥

म्हणोनि ज्ञानेविण काही। पवित्र थोर नाही। जेणे पाविजे ठायी। कैवल्याच्या॥

"Therefore, there is nothing as pure as knowledge; by which one attains the state of liberation."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
ज्ञानेविण Other
Jñānēviṇa
ज्ञानाशिवाय
Without knowledge
पवित्र Adjective
Pavitra
शुद्ध
Pure
थोर Adjective
Thōra
मोठे किंवा श्रेष्ठ
Great or Superior
पाविजे Verb
Pāvijē
मिळते किंवा प्राप्त होते
Attained
कैवल्याच्या Noun
Kaivalyācyā
मोक्षाच्या
Of liberation
ठायी Noun
Ṭhāyī
ठिकाणी किंवा स्थितीत
Place or State

💡 अर्थ

म्हणून ज्ञानाशिवाय या जगात दुसरी कोणतीही गोष्ट श्रेष्ठ आणि पवित्र नाही, ज्या ज्ञानामुळे मोक्ष प्राप्त होतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मज्ञानाचे महत्त्व विशद करतात. ते म्हणतात की, या संपूर्ण विश्वात आत्मज्ञानासारखी शुद्ध आणि पवित्र वस्तू दुसरी कोणतीही नाही. ज्याप्रमाणे अग्नी लाकडाला जाळून त्याचे कोळशात आणि राखेत रूपांतर करतो, त्याप्रमाणे ज्ञान मनुष्याच्या अज्ञानाचा आणि कर्माच्या बंधनाचा नाश करते. हे ज्ञान प्राप्त झाल्यावरच मनुष्य 'कैवल्य' म्हणजे मोक्षाच्या सर्वोच्च स्थितीला पोहोचतो. हे ज्ञान केवळ माहिती नसून ती एक अनुभूती आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात केवळ पुस्तकी ज्ञान मिळवणे पुरेसे नाही, तर स्वतःच्या चुका समजून घेणे हे खरे ज्ञान आहे. उदाहरणार्थ, जर आपल्याला राग येत असेल, तर तो का येतो याचे ज्ञान झाल्यास आपण शांत राहू शकतो, हेच व्यावहारिक ज्ञान होय.

📌 संदर्भ

भगवद्गीतेच्या चौथ्या अध्यायातील ३८ व्या श्लोकावर भाष्य करताना ज्ञानेश्वर महाराज ज्ञानाची महती सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 65

म्हणोनि उचित कर्म । जेणे पाविजे स्वधर्म । ते आचरावे मनोधर्म । सांडूनियां ॥ ६५ ॥

"Therefore, perform the appropriate duty by which one's own dharma is attained, after abandoning the mental whims."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Ucita
योग्य / विहित
Appropriate / Prescribed
स्वधर्म Noun
Svadharma
स्वतःचे कर्तव्य
One's own duty
आचरावे Verb
Ācarāve
आचरण करावे
Should practice / perform
मनोधर्म Noun
Manodharma
मनाचे विकार किंवा लहरी
Mental whims or tendencies
सांडूनियां Verb
Sāṇḍūniyā
त्याग करून / सोडून
Abandoning / Giving up

💡 अर्थ

म्हणून आपल्या वाट्याला आलेले योग्य कर्तव्य, ज्याद्वारे स्वधर्माचे पालन होते, ते मनाच्या लहरी किंवा आवडी-निवडी सोडून पार पाडावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या अधिकारानुसार आणि परिस्थितीनुसार जे 'उचित' म्हणजे योग्य कर्म आहे, तेच करावे. हे कर्म करताना मनाचे 'मनोधर्म' म्हणजेच मनातील विकल्प, आळस, किंवा फळाची आसक्ती पूर्णपणे सोडून दिली पाहिजे. जेव्हा आपण वैयक्तिक आवडी-निवडी बाजूला सारून केवळ कर्तव्य भावनेने कर्म करतो, तेव्हाच ते 'स्वधर्म' ठरते आणि मनुष्याला मोक्षाकडे नेते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा एखाद्या विद्यार्थ्याला गणिताचा अभ्यास कंटाळवाणा वाटत असेल (हा मनाचा धर्म झाला), तरीही परीक्षेत यश मिळवण्यासाठी आणि ज्ञान मिळवण्यासाठी तो अभ्यास करणे हे त्याचे 'उचित कर्म' आहे. त्याने आपला कंटाळा सोडून अभ्यास करणे म्हणजे या ओवीचे पालन करणे होय.

📌 संदर्भ

अनासक्त भावनेने कर्म करण्याच्या संदर्भात, ज्ञानेश्वर माऊली आपले कर्तव्य कसे ओळखावे आणि ते कसे पार पाडावे हे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 88

म्हणोनि विषय हे सर्वथा । न भजावे पांडुसुता । जे हे दुःखमूळ अनंता । विवंचितां दिसे ॥ ८८ ॥

"Therefore, O son of Pandu, do not serve these sense-objects at all; for when considered deeply, they are seen to be the very root of misery."

म्हणोनि Adverb
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
विषय Noun
Viṣaya
इंद्रियांचे भोग
Sense objects
सर्वथा Adverb
Sarvathā
पूर्णपणे / कधीही
In every way / Always
पांडुसुता Noun
Pāṇḍusutā
पांडूचा पुत्र (अर्जुन)
Son of Pandu (Arjuna)
दुःखमूळ Noun
Duḥkhamūḷa
दुःखाचे मूळ
Root of suffering
विवंचितां Verb
Vivañcitāṃ
विचार केला असता
Upon reflection

💡 अर्थ

म्हणून हे अर्जुना, विषयांचे (इंद्रिय सुखांचे) सेवन कधीही करू नये. कारण विचार केला असता असे लक्षात येते की, हे विषय दुःखाचे मूळ आहेत.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत साधकाला सावध करतात. ते म्हणतात की, इंद्रियांचे विषय (शब्द, स्पर्श, रूप, रस, गंध) हे वरवर सुखद वाटले तरी ते अंतिमतः दुःखालाच जन्म देतात. ज्याप्रमाणे विषारी अन्नाची चव गोड असू शकते, पण त्याचा परिणाम मृत्यू असतो, तसेच विषयांचे आहे. विवेकाने आणि सखोल विचार केला असता, हे विषय क्षणभंगुर असून ते केवळ दुःखाचे मूळ असल्याचे सिद्ध होते. म्हणून आत्मज्ञान प्राप्त करू इच्छिणाऱ्याने या विषयांच्या आहारी जाऊ नये.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण अनेकदा तात्पुरत्या सुखाच्या मागे लागतो, जसे की अति खाणे किंवा सोशल मीडियाचा अतिवापर. हे क्षणिक सुख नंतर आरोग्याच्या किंवा मानसिक त्रासाचे कारण बनते. अशा वेळी या ओवीची आठवण ठेवून संयम पाळणे फायदेशीर ठरते.

📌 संदर्भ

इंद्रियांच्या विषयांचे स्वरूप आणि साधकाने त्यांचा त्याग का करावा, याचे मार्गदर्शन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा