←
मंगळवार, 18 एप्रिल 2023
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 142

म्हणोनि इंद्रियांतें जिणावें । मग मन हें आकळावें । तरी बुद्धीसी ठाव पावावे । निभ्रांत पैं ॥

"Therefore, conquer the senses first, then bring the mind under control; thus you shall undoubtedly find the true place of the intellect."

इंद्रियांतें Noun
Indriyante
इंद्रियांना
to the senses
जिणावें Verb
Jinave
जिंकावे
to conquer
आकळावें Verb
Akalave
ताब्यात घ्यावे
to control or grasp
बुद्धीसी Noun
Buddhisi
बुद्धीला
to the intellect
निभ्रांत Adverb
Nibhranta
निःसंशयपणे
undoubtedly
ठाव Noun
Thava
स्थान किंवा पत्ता
place or depth

💡 अर्थ

म्हणून आधी इंद्रियांवर विजय मिळवावा, मग मनाला ताब्यात घ्यावे, तेव्हाच बुद्धीचे खरे स्वरूप नक्कीच समजेल.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत साधनेचा क्रम सांगतात. आत्मज्ञानासाठी प्रथम बाह्य इंद्रियांवर ताबा मिळवणे आवश्यक आहे. जेव्हा इंद्रिये शांत होतात, तेव्हा मन स्थिर होते. मन स्थिर झाले की बुद्धीला आत्मस्वरूपाचा बोध होतो. हा मार्ग क्रमाने जातो, जिथे स्थूलाकडून सूक्ष्माकडे प्रवास होतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपल्याला एखादे कठीण काम पूर्ण करायचे असेल, तर आधी मोबाईल किंवा टीव्ही सारखी प्रलोभने (इंद्रिये) बाजूला ठेवावी लागतात, मग मन एकाग्र करावे लागते, तरच बुद्धीला तो विषय समजतो.

📌 संदर्भ

इंद्रिय, मन आणि बुद्धी यांचा एकमेकांशी असलेला संबंध आणि त्यांच्यावर विजय मिळवण्याचा क्रम ज्ञानेश्वर महाराज येथे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 179

मग विषयांचेनि आठवें । संगासि फावे । आणि संगास्तव प्रकटे । कामु तो ॥ १७९ ॥

"Then, by the remembrance of objects, attachment is gained; and from attachment, desire manifests."

विषयांचेनि Noun
Vishayancheni
विषयांच्या (भोगवस्तूंच्या)
of sense objects
आठवें Noun
Athave
स्मरणाने / चिंतनाने
by remembrance / thinking
संगासि Noun
Sangasi
आसक्तीला / ओढीला
to attachment
फावे Verb
Phave
प्राप्त होते
attains / gets
प्रकटे Verb
Prakate
निर्माण होतो / प्रकट होतो
manifests / arises
कामु Noun
Kamu
इच्छा / वासना
desire / lust

💡 अर्थ

जेव्हा आपण भोगवस्तूंचे (विषयांचे) सतत चिंतन करतो, तेव्हा त्याबद्दल ओढ निर्माण होते आणि त्या ओढीतूनच इच्छा (काम) निर्माण होते.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत मानवी मनाच्या अध:पाताची पहिली पायरी स्पष्ट करतात. जेव्हा एखादी व्यक्ती इंद्रियांच्या विषयांचे (जसे की रूप, रस, गंध, स्पर्श) वारंवार स्मरण करते, तेव्हा त्या विषयाबद्दल मनात आसक्ती किंवा 'संग' निर्माण होतो. एकदा का आसक्ती निर्माण झाली की, तो विषय प्राप्त करण्याची तीव्र ओढ म्हणजेच 'काम' मनात जागृत होतो. हाच विनाशाचा मार्ग आहे, कारण इच्छा पूर्ण न झाल्यास क्रोध निर्माण होतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जर आपल्याला वाईट सवयींपासून दूर राहायचे असेल, तर त्या गोष्टींचा विचार करणे आधी थांबवले पाहिजे. उदाहरणार्थ, जर मोबाईलचे व्यसन सोडायचे असेल, तर सतत सोशल मीडियाबद्दल विचार करणे टाळावे, जेणेकरून त्याबद्दलची ओढ कमी होईल.

📌 संदर्भ

इंद्रियांच्या विषयांचे चिंतन केल्याने माणसाचे पतन कसे सुरू होते, याची प्रक्रिया ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 185

म्हणोनि जे जे उचित । आणि प्रसंगें पावे प्राप्त । तें कर्म न संडितां विहित । आचरावें ॥ १८५ ॥

"Therefore, whatever is appropriate and whatever is obtained through the occasion, that prescribed duty should be performed without abandoning it."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Uchit
योग्य / रास्त
Appropriate / Proper
प्रसंगें Adverb
Prasange
प्रसंगानुसार / वेळेनुसार
As per the occasion
विहित Adjective
Vihit
शास्त्राने सांगितलेले / विहित केलेले
Prescribed / Ordained
आचरावें Verb
Acharave
आचरण करावे / करावे
Should perform / practice
संडितां Verb
Sandita
टाळून / सोडून
Abandoning / Leaving

💡 अर्थ

म्हणून जे जे योग्य आहे आणि जे प्रसंगानुसार आपल्या वाट्याला येते, ते शास्त्रविहित कर्म सोडून न देता नीट पार पाडावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या जीवनात जे जे कर्म नैतिकदृष्ट्या योग्य (उचित) आहे आणि जे परिस्थितीनुसार किंवा काळाच्या ओघात आपल्यासमोर कर्तव्य म्हणून उभे ठाकले आहे, त्याचा त्याग करू नये. ज्ञानी माणसाने देखील जगासमोर आदर्श ठेवण्यासाठी आपली विहित कर्तव्ये (जी शास्त्राला धरून आहेत) अत्यंत निष्ठेने केली पाहिजेत. कर्माचा कंटाळा न करता किंवा फळाची आशा न धरता, केवळ कर्तव्य भावनेतून कृती करणे हाच खरा मार्ग आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा एखाद्या विद्यार्थ्याला अभ्यासाचा कंटाळा आला, तरी त्याने 'हे माझे कर्तव्य आहे' असे समजून ते पूर्ण केले पाहिजे. उदाहरणार्थ, ऑफिसमध्ये काम करताना एखादे कठीण काम समोर आले तर ते टाळण्यापेक्षा, ते आपली जबाबदारी समजून पूर्ण करणे म्हणजे या ओवीचे पालन करणे होय.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज जीवनातील कर्तव्ये कशी पार पाडावीत आणि परिस्थितीनुसार प्राप्त होणाऱ्या कर्माचे महत्त्व काय आहे, हे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा