शनिवार, 29 मे 2021
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 281

म्हणोनि इंद्रियें आपुलेनि मेळें । विषय चरती केवळें । तरी तीं न बाधती कवणें काळें । निरिच्छातें ॥ २८१ ॥

"Therefore, the senses move among objects naturally; yet they never hinder the one who is desireless."

इंद्रियें Noun
indriye
ज्ञानेंद्रिये आणि कर्मेंद्रिये
senses
विषय Noun
vishaya
उपभोगाच्या वस्तू
objects of senses
चरती Verb
charati
वावरतात किंवा अनुभव घेतात
graze or move/interact
बाधती Verb
badhati
बाधा आणणे किंवा त्रास देणे
obstruct or harm
निरिच्छातें Noun
niricchate
इच्छा नसलेल्याला
to one who is desireless
केवळें Adverb
kevale
फक्त किंवा सहजपणे
merely or naturally

💡 अर्थ

म्हणून ज्याच्या मनात कोणतीही इच्छा नाही, अशा माणसाची इंद्रिये जर विषयांमध्ये वावरली, तरी ती त्याला कधीही त्रास देत नाहीत किंवा बंधनात टाकत नाहीत.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्थितप्रज्ञाच्या इंद्रियसंयमाचे वर्णन करतात. ते म्हणतात की, ज्याने आपल्या वासनांवर विजय मिळवला आहे, असा पुरुष 'निरिच्छ' असतो. अशा पुरुषाची इंद्रिये जेव्हा बाह्य जगातील विषयांच्या संपर्कात येतात, तेव्हा ती केवळ नैसर्गिक प्रवृत्तीनुसार वावरतात. जसे एखादे जनावर कुरणात सहजपणे चरते, तशी ही इंद्रिये विषयांचा अनुभव घेतात; परंतु त्यामध्ये आसक्ती किंवा 'हा भोग माझा आहे' अशी भावना नसल्यामुळे, ती इंद्रिये त्या पुरुषाच्या आत्मशांतीला कधीही बाधा आणू शकत नाहीत. तो पुरुष विषयांमध्ये असूनही त्यांपासून अलिप्त असतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण अनेक सुख-सोयींच्या वस्तू पाहतो. जर आपण त्या वस्तूंचा वापर केवळ गरजेपुरता केला आणि त्यात मन अडकवले नाही, तर आपल्याला दुःख होत नाही. उदाहरणार्थ, बाजारात फिरताना अनेक आकर्षक गोष्टी दिसतात, पण त्या घेण्याची तीव्र इच्छा नसेल तर आपले मन शांत राहते.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञ पुरुष विषयांमध्ये वावरतानाही कसा अलिप्त राहतो, याचे विवेचन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 167

तस्माद्यस्य महाबाहो निगृहीतानि सर्वशः । इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यस्तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥

म्हणौनि इंद्रियांचां निग्रहीं । जयाची बुद्धि थिरावली पाही । तोचि पूर्णप्रज्ञु जगीं । जाण तूं ॥ १६७ ॥

"Therefore, one whose senses are completely restrained from their objects, his wisdom is firmly established."

म्हणौनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
इंद्रियांचां Noun
Indriyancha
इंद्रियांच्या
Of the senses
निग्रहीं Noun
Nigrahi
संयमात किंवा ताब्यात
In restraint or control
थिरावली Verb
Thiravali
स्थिर झाली
Became steady
पूर्णप्रज्ञु Adjective
Purnaprajnu
पूर्ण ज्ञानी
Perfectly wise
जाण Verb
Jaan
ओळख किंवा समज
Know or understand

💡 अर्थ

म्हणून ज्याने आपल्या इंद्रियांवर पूर्ण ताबा मिळवला आहे आणि ज्याची बुद्धी स्थिर झाली आहे, तोच या जगात खरा ज्ञानी आहे असे तू समज.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत 'स्थितप्रज्ञ' पुरुषाचे अंतिम लक्षण सांगत आहेत. ज्याप्रमाणे कासव आपले अवयव आपल्या इच्छेनुसार आवरून घेते, त्याचप्रमाणे जो साधक आपली इंद्रिये विषयांच्या (शब्दादी विषयांच्या) ओढीपासून पूर्णपणे बाजूला काढतो, त्याची बुद्धी आत्मस्वरूपात स्थिर होते. इंद्रिये ही मनाला बाहेर खेचणारी शक्ती आहेत; जेव्हा त्यांचा निग्रह होतो, तेव्हाच बुद्धीला स्थिरता प्राप्त होते. असा पुरुषच जगात 'पूर्णप्रज्ञ' म्हणजे पूर्ण ज्ञानी मानला जातो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जसे की परीक्षेच्या वेळी टीव्ही किंवा मोबाईलच्या मोहावर नियंत्रण मिळवून अभ्यासावर लक्ष केंद्रित करणे, हा इंद्रियनिग्रहाचाच एक भाग आहे. यामुळे आपली एकाग्रता आणि यश वाढते.

📌 संदर्भ

इंद्रियांवर विजय मिळवलेल्या स्थितप्रज्ञ पुरुषाच्या लक्षणांचा उपसंहार माउली येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 36

अथ केन प्रयुक्तोऽयं पापं चरति पूरुषः । अनिच्छन्नपि वार्ष्णेय बलादिव नियोजितः ॥

तरी उचित कर्म सांडिजे । आणि निषिद्धीं रमिजे । हें कवणें कीजे । सांगे मज ॥

"Then why is the proper duty abandoned, and one indulges in forbidden acts? Tell me, who causes this?"

उचित Adjective
uchita
योग्य किंवा विहित
proper or prescribed
सांडिजे Verb
sandije
सोडून देणे
to abandon
निषिद्धीं Noun
nishiddhi
वर्ज्य किंवा चुकीच्या गोष्टी
forbidden acts
रमिजे Verb
ramije
रममाण होणे किंवा गुंतणे
to indulge or enjoy
कवणें Pronoun
kavane
कोणी
by whom

💡 अर्थ

अर्जुनाने विचारले, हे कृष्णा, स्वतःची इच्छा नसतानाही माणूस योग्य कर्म सोडून चुकीच्या कामात का गुंततो? त्याला असे करायला कोण भाग पाडते?

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अर्जुनाचा प्रश्न मांडतात. अर्जुन विचारतो की, मनुष्याला काय चांगले आणि काय वाईट हे माहित असूनही, तो कधीकधी स्वतःच्या इच्छेविरुद्ध पापाच्या मार्गाला लागतो. जणू काही एखादी अदृश्य शक्ती त्याला बळजबरीने त्या चुकीच्या मार्गावर ओढत आहे. हे नेमके कशामुळे घडते, याचे मूळ कारण काय आहे? हे मानवी स्वभावातील द्वंद्व स्पष्ट करते जिथे बुद्धीला योग्य काय ते कळते पण मन मोहाकडे ओढले जाते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपल्याला माहित असते की अभ्यास करणे किंवा वेळेवर उठणे महत्त्वाचे आहे, पण तरीही आपण आळस करतो किंवा मोबाईल बघण्यात वेळ घालवतो, तेव्हा आपण या ओवीचा विचार करून आपल्या मनातील मोहावर नियंत्रण मिळवण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे. उदाहरण: जंक फूड खाणे चुकीचे आहे हे माहीत असूनही जिभेच्या चवीसाठी आपण ते खातो, हेच ते 'बळजबरीने' घडणारे कर्म होय.

📌 संदर्भ

अर्जुनाला पडलेला प्रश्न की मनुष्य स्वतःची इच्छा नसतानाही पापाकडे का वळतो, याचे विवेचन या ओवीत आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा