🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, ज्या साधकाने आपली इंद्रिये विषयांच्या ओढीपासून पूर्णपणे रोखून धरली आहेत आणि ज्याचा स्वतःच्या इंद्रियांवर ताबा आहे, त्याचीच प्रज्ञा (बुद्धी) परमात्मस्वरूपात स्थिर होते. इंद्रिये ही चंचल असतात आणि ती मनाला विचलित करतात; परंतु जो या चंचलतेवर विजय मिळवतो, तोच खरा स्थितप्रज्ञ होय. ही अवस्था प्राप्त करणे म्हणजेच आत्मज्ञानाची परिपक्वता होय.

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण आपल्या रागावर किंवा जिभेच्या चवीवर (खाण्यावर) नियंत्रण ठेवतो, तेव्हा आपण अधिक शांत आणि विचारी बनतो. उदाहरणार्थ, परीक्षेच्या काळात सोशल मीडियाचा मोह टाळून अभ्यासावर लक्ष केंद्रित करणे म्हणजे इंद्रिय निग्रह होय.

स्थितप्रज्ञाची लक्षणे सांगताना माउली इंद्रिय निग्रहाचे महत्त्व विशद करत आहेत.

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, अज्ञान हेच सर्व संशयांचे मूळ कारण आहे. ज्याप्रमाणे अंधारामुळे दोरीचा साप वाटतो, त्याप्रमाणे आत्मज्ञानाच्या अभावामुळे मानवी मनात संशयाचे जाळे निर्माण होते. हे जाळे इतके प्रबळ असते की ते माणसाच्या बुद्धीला ग्रासून टाकते आणि त्याला योग्य मार्गापासून विचलित करते. या संशयाचा नाश करण्यासाठी ज्ञानाचा प्रकाश मिळवणे आवश्यक आहे.

जेव्हा आपल्याला एखाद्या गोष्टीची पूर्ण माहिती नसते, तेव्हा मनात भीती आणि शंका येते. उदाहरणार्थ, जर तुम्हाला गणिताचे सूत्र माहित नसेल, तर गणित सोडवताना शंका येईल. सूत्र शिकणे (ज्ञान) ही शंका दूर करते.

अज्ञानामुळे मनात संशय कसा निर्माण होतो, याचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सामाजिक मानसशास्त्राचे एक महत्त्वाचे सूत्र सांगतात. ते म्हणतात की, समाजात ज्यांना 'समर्थ' किंवा श्रेष्ठ मानले जाते, त्यांच्या वागण्याचा ठसा सर्वसामान्यांवर उमटतो. लोक स्वतःचा स्वतंत्र विचार करण्याऐवजी मोठ्यांच्या पावलावर पाऊल ठेवणे सोपे मानतात. जर समाजातील नेते, विद्वान किंवा घरातील मोठी माणसे नीतिमान आणि सदाचारी असतील, तर समाजही आपोआपच सन्मार्गाला लागतो. ही एक नैसर्गिक प्रक्रिया आहे, म्हणून जबाबदार व्यक्तींनी आपले आचरण नेहमी शुद्ध ठेवले पाहिजे.

घरातील मोठ्या माणसांनी किंवा शिक्षकांनी नेहमी चांगले वागावे, कारण मुले त्यांचेच पाहून शिकतात. उदाहरणार्थ, जर पालकांनी कचरा कुंडीत टाकण्याची सवय लावली, तर मुलेही त्याचेच अनुकरण करतात.

श्रेष्ठ पुरुषांच्या आचरणाचा सामान्य लोकांवर कसा प्रभाव पडतो, याचे विवेचन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.