चिमणी आणि अहंकारी हत्ती

एका विशाल जंगलात एका उंच तमालाच्या झाडावर चिमणी आणि चिमणा यांचे एक सुखी जोडपे राहत होते. त्यांनी त्या झाडावर एक सुंदर घरटे बांधले होते आणि त्यात चिमणीने अंडी घातली होती. ते दोघेही आपल्या होणाऱ्या पिल्लांची आतुरतेने वाट पाहत होते. एके दिवशी दुपारी, कडक उन्हामुळे एक माजलेला जंगली हत्ती सावलीच्या शोधात त्या झाडाखाली आला. तो हत्ती खूप गर्विष्ठ आणि क्रूर होता. उन्हाच्या त्रासामुळे तो चिडला होता. त्याने आपल्या शक्तीच्या घमेंडीत त्या झाडाच्या फांद्या जोरात हलवण्यास सुरुवात केली. दुर्दैवाने, त्याने तीच फांदी तोडली ज्यावर चिमणीचे घरटे होते. घरटे जमिनीवर पडले आणि त्यातील सर्व अंडी फुटली. चिमणी आणि चिमणा नशिबाने वाचले, पण आपल्या पिल्लांचा असा अंत पाहून त्यांना खूप दुःख झाले. चिमणी ढसाढसा रडू लागली. तिचे रडणे ऐकून तिचा मित्र 'काष्ठकूट' (सुतार पक्षी) तिथे आला. त्याने चिमणीचे सांत्वन केले आणि म्हणाला, 'रडून काही होणार नाही. आपण त्या गर्विष्ठ हत्तीला धडा शिकवला पाहिजे.' सुतार पक्षाने आपल्या मैत्रिणीला, एका 'वीणावादा' नावाच्या माशीला बोलावले. माशीने सुचवले की आपण 'मेघनाद' नावाच्या बेडकाची मदत घेतली पाहिजे, कारण तो खूप चतुर आहे. त्या सर्वांनी मिळून बेडकाकडे जाऊन आपली व्यथा मांडली. बेडकाने एक योजना आखली. तो म्हणाला, 'शक्तीपेक्षा युक्ती श्रेष्ठ असते. आपण चौघे मिळून काम केले तर त्या हत्तीचा पराभव निश्चित आहे.' योजनेनुसार, दुपारी जेव्हा हत्ती विश्रांती घेईल, तेव्हा माशीने त्याच्या कानात मधुर गुंजन करायचे. हत्ती त्या संगीतात मग्न होईल आणि डोळे मिटून घेईल. त्याच वेळी सुतार पक्षाने आपल्या तीक्ष्ण चोचीने हत्तीचे दोन्ही डोळे फोडायचे. हत्ती आंधळा होईल आणि तहान लागल्यावर पाण्यासाठी इकडे तिकडे भटकू लागेल. तेव्हा मी (बेडूक) एका मोठ्या खड्ड्याच्या काठावर बसून ओरडण्यास सुरुवात करेन. हत्तीला वाटेल की तिथे जलाशय आहे आणि तो त्या खड्ड्यात पडेल. दुसऱ्या दिवशी दुपारी योजनेची अंमलबजावणी झाली. माशीने हत्तीच्या कानात गुंजन केले, सुतार पक्षाने त्याचे डोळे फोडले आणि बेडकाने त्याला खड्ड्याकडे आकर्षित केले. तो अहंकारी हत्ती खोल खड्ड्यात पडला आणि त्याचा अंत झाला. अशा प्रकारे, छोट्याशा चिमणीने आपल्या मित्रांच्या मदतीने एका विशाल हत्तीचा पराभव केला.