तीतर, ससा आणि ढोंगी मांजर

एका घनदाट जंगलात एक खूप मोठे आणि जुने वडाचे झाड होते. त्या झाडाच्या मुळाशी असलेल्या ढोलीत 'कपिंजल' नावाचा एक तीतर पक्षी आनंदाने राहत होता. तो रोज सकाळी अन्नाच्या शोधात बाहेर जायचा आणि संध्याकाळी आपल्या घरी परत यायचा. एकदा पावसाळा सुरू झाला आणि अन्नाची टंचाई निर्माण झाली. अन्नाच्या शोधात तो तीतर लांबच्या एका शेतात गेला. तिथे त्याला भरपूर धान्य मिळाले आणि तो तिथेच काही दिवस थांबला. दरम्यान, त्याच्या रिकाम्या ढोलीत एक ससा येऊन राहू लागला. काही दिवसांनी तीतर परत आला तेव्हा त्याला दिसले की त्याच्या घरात एक ससा बसला आहे. तीतर रागाने म्हणाला, 'अरे सशा, हे माझे घर आहे. तू इथून चालता हो.' ससा शांतपणे म्हणाला, 'हे बघ, रिकामी जागा कोणाची नसते. जो तिथे राहतो, ती त्याची असते. आता मी इथे राहतोय, त्यामुळे हे घर माझे आहे.' दोघांमध्ये जोरदार भांडण सुरू झाले. शेवटी त्यांनी ठरवले की आपण एखाद्या त्रयस्थ व्यक्तीकडे जाऊन न्याय मागूया. ते एका नदीकाठी पोहोचले, तिथे त्यांना एक मांजर दिसले. ते मांजर डोळे मिटून एका पायावर उभे राहून प्रार्थना करत होते. ते मांजर म्हणत होते, 'मी आता शिकार करणे सोडले आहे, मी आता फक्त देवाची भक्ती करतो.' तीतर आणि सशाला वाटले की हे मांजर खूप ज्ञानी आणि धार्मिक दिसते आहे, आपण यालाच आपला न्यायाधीश बनवूया. ते मांजराच्या थोड्या जवळ गेले आणि त्याला आपली समस्या सांगितली. मांजर हळू आवाजात म्हणाले, 'मुलांनो, मी म्हातारा झालो आहे, मला नीट ऐकू येत नाही. कृपया माझ्या जवळ या आणि पुन्हा सांगा.' तीतर आणि ससा मांजराच्या बोलण्यावर विश्वास ठेवून त्याच्या अगदी जवळ गेले. जसे ते जवळ पोहोचले, तसे मांजराने आपल्या तीक्ष्ण नखांनी दोघांनाही पकडले आणि त्यांची शिकार केली. अशा प्रकारे, आपल्या नैसर्गिक शत्रूवर विश्वास ठेवल्यामुळे त्या दोघांना आपले प्राण गमवावे लागले.