एकलव्य की निष्ठा

एकलव्य हा एक सामान्य मुलगा होता ज्याला धनुर्विद्या शिकण्याची खूप इच्छा होती. तो द्रोणाचार्यांकडे गेला, पण त्यांनी त्याला शिकवण्यास नकार दिला. एकलव्य निराश झाला नाही. त्याने जंगलात जाऊन द्रोणाचार्यांचा एक मातीचा पुतळा बनवला आणि त्यांनाच आपला गुरु मानून सराव सुरू केला. त्याने दिवसरात्र मेहनत केली. त्याची एकाग्रता आणि निष्ठा इतकी होती की तो पांडव आणि कौरवांपेक्षाही उत्तम धनुर्धारी बनला. जेव्हा द्रोणाचार्यांनी त्याला पाहिले, तेव्हा ते थक्क झाले. द्रोणाचार्यांनी विचारले की तुझा गुरु कोण? एकलव्याने त्या पुतळ्याकडे बोट दाखवले. द्रोणाचार्यांनी गुरुदक्षिणा म्हणून त्याच्या उजव्या हाताचा अंगठा मागितला. एकलव्याने क्षणाचाही विचार न करता आपला अंगठा कापून दिला. या गोष्टीवरून समजते की जर तुमच्याकडे दृढ निश्चय आणि निष्ठा असेल, तर तुम्हाला कोणीही यशस्वी होण्यापासून रोखू शकत नाही. खरे शिक्षण हे केवळ वर्गात मिळत नाही, तर ते स्वतःच्या मेहनतीतून येते.