"खायला काळ आणि भुईला भार"
💬 अर्थ
काहीही काम न करता फुकटचे खाणारा माणूस समाजाला भार ठरतो.
✏️ वाक्यात उपयोग
तरुण असूनही तो नोकरी करत नाही आणि घरच्यांवर अवलंबून आहे, तो म्हणजे खायला काळ आणि भुईला भार आहे.
काहीही काम न करता फुकटचे खाणारा माणूस समाजाला भार ठरतो.
तरुण असूनही तो नोकरी करत नाही आणि घरच्यांवर अवलंबून आहे, तो म्हणजे खायला काळ आणि भुईला भार आहे.
माणसाचा मूळ दोष कितीही सुधारण्याचा प्रयत्न केला तरी बदलत नाही.
चोराला कितीही वेळा तुरुंगात टाकले तरी तो बाहेर येऊन चोरीच करतो, म्हणतात ना कुत्र्याचे शेपूट नळीत घातले तरी वाकडेच.
क्षुद्र माणसांच्या बोलण्याने मोठ्या माणसांचे काहीही नुकसान होत नाही.
विरोधकांनी कितीही टीका केली तरी विकास थांबणार नाही, कारण कावळ्याच्या शापाने गाय मरत नसते.
दुष्ट माणसाचा स्वभाव कितीही प्रयत्न केला तरी बदलत नाही.
त्या चोराला कितीही शिक्षा केली तरी त्याने पुन्हा चोरीच केली, खरंच 'कडू कारले तुपात तळले तरी कडूच' राहते.
बोलणे आणि वागणे यात तफावत असणे.
तो वरून खूप प्रेम दाखवतो पण आतून त्याचा हेतू वेगळाच असतो, म्हणतात ना ओठात एक आणि पोटात एक.
भांडणात दोन्ही बाजूंचे दोष असतात.
केवळ अमितला दोष देऊन चालणार नाही कारण एका हाताने टाळी वाजत नाही.
दोन्ही बाजूंनी संकटात सापडणे.
नोकरी सोडावी तर पैसा नाही आणि करावी तर अपमान, माझी अवस्था इकडे आड तिकडे विहीर अशी झाली आहे.
क्षुल्लक वस्तू देऊन मोठी वस्तू पदरात पाडून घेणे.
व्यापाऱ्याने मला स्वस्त घड्याळ दिले आणि माझ्याकडून महागडी जमीन विकत घेतली, जणू आवळा देऊन कोहळा काढला.
स्वतःच्याच माणसाने चूक केल्यामुळे त्याला शिक्षा देता येत नाही.
जेव्हा माझ्या मुलानेच चोरी केली, तेव्हा मी कोणाला दोष देणार? आपलेच दात आणि आपलेच ओठ.
माणसाचा विचार चुकला की त्याचे वैभवही नष्ट होते.
जुगार खेळण्याच्या नादात त्याने आपले घर गमावले, म्हणतात ना आधी बुद्धि जाते मग लक्ष्मी जाते.
एका चुकीच्या निर्णयामुळे आयुष्यभर त्रास सहन करावा लागणे.
गाडी वेगाने चालवण्याच्या क्षणी झालेल्या अपघातामुळे तो कायमचा अपंग झाला, खरोखर क्षणाची चूक जन्माचा ताप ठरते.
दुसऱ्याच्या संपत्तीचा स्वतःसाठी उदारपणाने वापर करणे.
सरकारी गाडीचा वापर कौटुंबिक सहलीसाठी करून मंत्र्यांनी हलवायाच्या घरावर तुळशीपत्र ठेवले.