धोकादायक कामाला सुरुवात करण्याचे धाडस कोणी करायचे हा प्रश्न असणे.
उद्धट मॅनेजरला जाब विचारण्यासाठी सर्व तयार होते पण सुरुवात कोणी करायची हाच प्रश्न होता, जणू मांजराच्या गळ्यात घंटा कोणी बांधायची.
एखाद्याच्या चांगुलपणाचा गैरफायदा घेऊ नये.
मालक उदार आहेत म्हणून नोकराने कामात कामचुकारपणा करू नये, मऊ सापडले म्हणून कोपराने खणू नये.
ज्या गोष्टीचा आपण सतत विचार करतो तीच गोष्ट स्वप्नात येते.
सहलीचा विचार करत असताना रात्री स्वप्नात तो डोंगरच दिसला, मनी वसे ते स्वप्नी दिसे.
जास्त लाजाळूपणामुळे नुकसान सोसावे लागते.
पैसे परत मागताना संकोच केल्यामुळे माझे नुकसान झाले, म्हणतात ना भीड भीकेची बहीण.
ज्याच्याकडून मोठ्या अपेक्षेची खात्री असते त्याने निराशा करणे.
हुशार विद्यार्थी परीक्षेत नापास झाला, हे म्हणजे भरंवशाच्या म्हशीला टोणगा असा प्रकार झाला.
केवळ बडबड करणे पण प्रत्यक्षात काहीच न करणे.
मदत करण्याचे आश्वासन देणारा नेता निवडणुकीनंतर दिसलाच नाही, याला म्हणतात बोलाचीच कढी अन् बोलाचाच भात.
वरवरचे मोठेपण पण आतून मात्र काहीच नसणे.
त्यांचा बंगला तर खूप मोठा आहे पण घरात प्यायला पाणी सुद्धा मिळत नाही, बडा घर पोकळ वासा अशी स्थिती आहे.
ऐकीव गोष्टींपेक्षा प्रत्यक्ष पाहिलेली गोष्ट खरी मानावी.
तिने चोरले आहे असे लोक म्हणत होते पण मी स्वतः तिला पैसे ठेवताना पाहिले, प्रत्यक्षाहून प्रमाण बलवत्तर.
उत्पादन चांगले असेल तरच त्याला चांगली किंमत मिळते.
त्याने आंब्याची बाग जोपासली म्हणून त्याला आज भरपूर नफा मिळत आहे, पिकावे तसे विकावे हेच सूत्र आहे.
मोठ्या संकटापेक्षा थोडे कमी असलेले संकट सुसह्य वाटते.
तुरुंगवासापेक्षा दंड भरणे जास्त सोयीचे वाटते, पाषाणापेक्षा वीट मऊ असते.
योग्य वेळी योग्य पाऊस पडला तरच भरपूर पीक येते.
यंदा पाऊस वेळेवर झाल्याने उत्पन्न चांगले झाले, जसे की पडतील स्वाती तर पिकतील मोती.
नाव मोठे असणे पण प्रत्यक्षात मात्र गरिबी किंवा निकृष्टता असणे.
तिचे नाव लक्ष्मी आहे पण तिच्याकडे खायला सुद्धा पैसे नाहीत, खरंच नाव सोनूबाई हाती कथलाचा वाळा.
